kosmos, że kosmos!

WSZECHŚWIAT

PREZENTACJA

Ziemia i jej Orbita

Ziemia to jedyna planeta, którą pokrywa woda, stanowi ona 70% powierzchni Ziemi.

W ciągu roku Ziemia przebywa drogę 939 887 974 km, co daje średnią prędkość Ziemi na orbicie równą 107 218 km/h (ok. 29,78 km/s).

Na ziemi powstało życie ponad 3 miliardy lat temu.

Oś ziemska jest nachylona do ekliptyki pod kątem 66°34'. Kąt ten ulega powolnym zmianom, jednak są one tak niewielkie, iż nachylenie orbity Ziemi określa się jako stabilne.

Kiężyc to piąty co do wielkości księżyc w Układzie Słonecznym.

Średnia odległość od Księżyca do Ziemi wynosi 384403 km.

Księżyc orbituje wokół Ziemi co 27,3 dnia.

Księżyc ma średnicę 3476 km.

Powierzchnia Księżyca ma mniej więcej taki sam obszar jak kontynent afrykański.

słońce

Słońce ma średnicę 1 392 684 km.

Około 3/4 masy Słońca stanowi wodór

Słońce jest w przeciwieństwie do planet prawie idealną kulą.

Słońce generuje energię przy pomocy fuzji jądrowej.

Wcale nie jest przeciętniakiem.

Słońce jest w połowie swojego życia.

Merkury

Merkury jest najmniejszą planetą w Układzie Słonecznym.

Merkury jest jedną z czterech skalistych planet Układu Słonecznego.

Merkury praktycznie nie posiada atmosfery.

Merkury porusza się po orbicie o największym spośród planet Układu Słonecznego mimośrodzie.

venus

Wenus jest drugą planetą układu słonecznego.

Wenus nie posiada ani księżyców ani pierścieni.

Dzień na Wenus trwa 118 ziemskich dni i 16 godzin.

Rok na wenus trwa około 225 dni.

Temperatura na powierzchni Wenus może dochodzić do 471°C , dlatego jest najgorętrzą planetą w uładzie słonecznym.

Ciśnienie atmosferyczne planety jest 92 razy większe niż na Ziemi.

W historii geologicznej Marsa możemy wyróżnić 3 podstawowe okresy: noachijski, hesperyjski i amazoński.

mars

Atmosfera Marsa jest ponad 100 razy rzadsza od ziemskiej. Składa się z 95.32% dwutlenku węgla, 2.7% azotu, 1.6% argonu, 0.13% tlenu i 0.08% tlenku węgla. Dodatkowo w skład marsjańskiej atmosfery wchodzą jeszcze: woda, tlenek azotu, neon, krypton i ksenon.

Okres noachijski jest najstarszym w historii geologicznej Marsa. Rozpoczął się pomiędzy 4,1 a 3,8 miliarda lat temu. W tym okresie powierzchnia planety była często bombardowania, erozja postępowała szybko i tworzyły się doliny rzeczne. W tym czasie powstała wyżyna wulkaniczna Tharsis, która mogła mieć wpływ na zmianę osi obrotu Marsa. Panujący wtedy klimat był wilgotny i ciepły. Na powierzchni płynęły rzeki i występowały jeziora. Na północnej półkuli mógł istnieć głęboki ocean, który jednak nie przetrwał do okresu hesperyjskiego. Charakterystycznym obszarem dla tego okresu jest Noachis Terra.

Mars jest czwartą planetą układu słonecznego. Orbituje pomiędzy Jowiszem a Ziemią w średniej odległości 229 milionów kilometrów od Słońca.

Mars posiada dwa księżyce - Fobosa i Deimosa Deimos jest mniejszym (12.6km średnicy ) od Fobosa (22,2km średnicy). Oby dwa zostały odkryte przez amerykańskiego astronoma Asapha Halla.

Według badań, za około 50 milionów lat, Fobos zbliży się tak bardzo do powierzchni Marsa, że albo spadnie na jego powierzchnię albo zostanie rozerwany przez siły pływowe planety.

Ponad 3,5 miliarda lat temu na Marsie płynęła woda. Gdy jeszcze marsjańska atmosfera była gęstsza, na powierzchni planety istniała woda w stanie ciekłym. Dzięki obserwacjom z orbity udało się zlokalizować pozostałości koryt rzek oraz zbiorników wodnych.

Rok na Marsie trwa 687 ziemskich dni.

Średnia temperatura na marsie wynosi -63°C Amplituda temperatur na powierzchni Marsa jest o wiele większa niż na Ziemi. Temperatury na czerwonym globie wahają się pomiędzy -143°C a 35°C

Jądro planety ma średnicę 1480 km Składa się głównie z żelaza i w około 14–17% z siarki. Jądro marsjańskie jest częściowo płynne.

Według badań powierzchnia Marsa zbudowana jest głównie z toleitu i bazaltu.

Grawitacja na Marsie wynosi 62.5% grawitacji ziemskiej.

Atmosfera Jowisza ma około 5000 km grubości. Za podstawę atmosfery uznaje się miejsce, w którym ciśnienie wynosi 10 barów.

jowisz

Nachylenie osi obrotu Jowisza jest stosunkowo niewielkie i wynosi tylko 3,13°. Dlatego zróżnicowanie pór roku na powierzchni planety jest praktycznie niezauważalne.

Średnia odległość Jowisza od Słońca to 5.2 AU

Prędkość ucieczki z powierzchni Jowisza wynosi 218,000 kilometrów na godzinę.

Ganimedes - największy księżyc Jowisza ma średnicę 5,268 kilometrów.

Dotychczas koło Jowisza przeleciało 7 misji kosmicznych. Były to: Pioneer 10, Pioneer 11, Voyager 1, Voyager 2, Ulysses, Cassini i New Horizons.

Skład atmosfery Jowisza bardzo przypomina atmosferę słoneczną. Składa się głównie z wodoru i helu.

Pierwszym satelitą, który zrobił zdjęcia Jowiszowi w trakcie przelotu była amerykańska sonda Pioneer 10. Misja odbyła się w roku 1973 i w jej wyniku uzyskano zdjęcia zarówno Jowisza jak i niektórych z jego księżyców.

Jowisz nie posiada powierzchni. Planeta składa się głównie z gazów i cieczy. Gdybyśmy chcieli udać się jakimkolwiek statkiem kosmicznym w głąb Jowisza zostałby on jednak zmiażdżony przez panujące tam surowe warunki i ogromne ciśnienie.

Pole magnetyczne Jowisza jest 14-krotnie silniejsze od ziemskiego. Pomijając plamy słoneczne pole magnetyczne Jowisza jest najsilniejszym naturalnym polem magnetycznym w Układzie Słonecznym.

Średnica Jowisza to 139 822 km. Oznacza to, że potrzeba aż 11 ziemi ustawionej jedna obok drugiej aby osiągnąć ten rozmiar. Masa Jowisza stanowi 317 mas ziemskich, Jowisz ma jednak zdecydowanie mniejszą od Ziemi gęstość.

W 1610 Galileo Galilei odkrył 4 pierwsze księżyce Jowisza. Na jego cześć zwane są one księżycami galileuszowymi. Są to: Io, Europa, Ganimedes i Kallisto. Odkrycie księżyców Jowisza było pierwszym dowodem na to, że jedne ciała niebieskie mogą orbitować wokół innych.

Saturn jest najmniej gęstą planetą w Układzie Słonecznym. Jego gęstość wynosi 0.687 g/cm3, dla porównania gęstość Ziemi to 5,52 g/cm3.

Saturn

Saturn jest spłaszczoną kulą. Planeta obraca się tak szybko wokół własnej osi, że jej kształt uległ spłaszczeniu na biegunach. Różnica odległości pomiędzy środkiem planety a biegunami a środkiem planety a równikiem wynosi 6300 km.

Saturn obiega Słońce w średniej odległości 9.58 AU czyli 1 426 666 422 km. Mimośród orbity planety wynosi 0,056.

Saturna można zobaczyć gołym okiem na nocnym niebie. Jest jedną z pięciu planet, które możemy dostrzec bez pomocy lornetki czy teleskopu. Jest także piątą najjaśniejszą planetą Układu Słonecznego.

W okolicy północnego bieguna planety znajduje się sześciokątny układ chmur o długości boku 13 800 km. Ta ogromna nietypowa cecha pogody na Saturnie została zaobserwowana po raz pierwszy w 1981 roku przez sondę Voyager. Całkowity obrót sześciokąta trwa 10 godzin, 39 minut i 24 sekundy.

Dzień na Saturnie trwa 10 godzin 33 minuty i 38 sekund. Oznacza to, że Saturnowy rok liczy sobie 24,491 dni.

Temperatura wewnątrz planety dochodzi do 11,700°C

Pierwsze wzmianki o obserwacjach planety pochodzą z VIII w. p.n.e. Informacje o Saturnie pochodzą z asyryjskich źródeł.

Wiatry na Saturnie mogą wiąć z prędkością 1800 km/h. To znacznie szybciej niż na Jowiszu, na którym osiągaja one "zaledwie" 540 km/h.

Promień równikowy Saturna wynosi 60 268 km. Promień biegunowy jest dużo mniejszy i wynosi 54 364 km.

Największymi księżycami Saturna są: Tytan, Rea, Japet, Dione, Tetyda i Enceladus.

Największym księżycem Satruna jest Tytan. Jego średnica wynosi 5150 km. Jest to jedyny księżyc w Układzie Słonecznym, który posiada grubą atmosferę oraz metan w stanie ciekłym, który tworzy jeziora i rzeki.

Saturn ma 82 księżyce. 53 z nich otrzymały oficjalne nazwy. Łącznie z obiektami księżycopodobnymi ( czyli karłowatymi księżycami ) ta liczba wynosi około 150.

uran

Neptun

quotes

"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt"

Author's name

"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt"

Author's name

"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt"

Author's name

planety karłowate

kaomety,asteroidyimeteory

planety pozasłoneczne

gwiazdy i ich życie

galaktyki

Zderzenie galaktyk – zjawisko astronomiczne, które zachodzi, gdy dwie lub więcej galaktyk nachodzi na siebie, zaburzając nawzajem swoje pola grawitacyjne. Proces taki trwa zwykle setki milionów lat i często prowadzi do połączenia się galaktyk w jedną. Ponieważ odległości między gwiazdami w galaktykach są znacznie większe od gwiazd a nawet układów planetarnych wokół nich, w czasie zderzenia galaktyk dochodzi do bardzo niewielu kolizji gwiazd. Mijanie się gwiazd zaburza jednak orbity okrążających je planet, niszcząc niektóre układy planetarne. Z drugiej strony, mieszanie się obłoków międzygwiazdowych prowadzi do powstawania nowych gwiazd i układów planetarnych. Kolizje galaktyk są powszechnym zjawiskiem w ewolucji Wszechświata. Galaktyki mają rozmiary rzędu setek tysięcy lat świetlnych, a wewnątrz grup galaktyk ich wzajemne odległości wyrażają się w milionach lat świetlnych. Najpowszechniejsze są zderzenia małych galaktyk satelitarnych z dużymi galaktykami spajającymi grawitacyjnie grupę.

Wrzechświat {koniec podrózy}

Kształt i granice wszechświata bardzo trudno sobie wyobrazić. Zamykamy oczy, zaciskamy zęby i nic. Żyjąc w przestrzeni trójwymiarowej ciągle jesteśmy więźniami dwóch wymiarów.

dziękuje