Domeczek i jego mieszkańcy. Atmosfera domu. Dwa modele wychowania.

Domeczek i jego mieszkańcy. Atmosfera domu. Dwa modele wychowania. Wartości cenione przez bohaterów.

Karolina Pasek, Magdalena Rutkowska i Amelia Kuta

budynek przeznaczony do mieszkania

rodzina

cztery ściany

Dom

ogół spraw rodzinnych

dach nad głową

ciepło rodzinne

schronienie

miejsce wychowania

Najpierw rodzina Wańkowiczów mieszkała na ul. Elektoralnej w Warszawie. Po pewnym czasie państwo Wańkowiczowie przepowadzili się do Wielkopolski, do domu brata Melchiora. Później cała rodzina wróciła do Warszawy. Mieszkanie ich było raczej szare i smutne. Dziewczynki starały się jednak wznieść do niego wesołą i przyjemną atmosferę. Śpiewały piosenki i swoim śmiesznym zachowaniem, po prostu rozweselały.

Domeczek

W końcu dzięki pomocy rodziny Wańkowiczom udało się wybudować nowy dom. Krysia i Marta nazwały go „Domeczkiem”. Ma on cztery piętra, jest bardzo przestronny i przytulny. Ostatnie piętro należało do dziewczynek i jest ich królestwem. W Domeczku oprócz rodziny mieszkały jeszcze dwie osoby: pokojówka „cielęcina” i kucharka zwana „wężem”. Nie mogło zabraknąć oczywiście zwierząt. Pies Gaweł i kotka Malwina także mieli swoje miejsce. W Domu Wańkowiczów panowała miła, radosna i ciepła atmosfera. Każdy miał w nim swój kąt, ale i tak czas spędzano razem. Zofia, Melchior, a także ich córki chętnie zapraszali do siebie znajomych. Również każde imieniny były obchodzone bardzo hucznie.

Modele wychowania

Zofia Wańkowicz

Żona Melchiora, matka Krysi i Tili jest kompletnym przeciwieństwam męża wiecznie martwi się o dzieci, potrafi być stanowcza, stawia granice, których nie wolno przekroczyć. To ona podejmuje decyzje w domu, np. wybór szkoły. Potrafi postawić na swoim.

Melchior Wańkowicz

Mąż Zofii, ojciec Krysi i Tili. King wychowuje dzieci w sposób liberalny, pozwala im na dużą samodzielność, uważa, że pokusom lepiej się poddać niż z nimi walczyć i przegrać. Jest wymagający, często śmieje się z niewiedzy córek, jest towarzyszem zabaw, ich animatore, uwielbia robić im psikusy.

Losy Krystyny podczas powstania

Krysia na własną prośbę przyłączyła się do ponad czterdziestoosobowej grupy szturmowej dowodzonej przez "Gryfa", Janusza Brochwicz Lewińskiego, która osłaniała wycofujące się z Woli oddziały. Walczyli przy zbiegu Żytniej i Młynarskiej. 6 sierpnia 1944 roku zaczęli się wycofywać Żytnią na cmentarz kalwiński. Po odprawie, ok. godziny 5-6 rano w siedmioosobowej grupie przeszli przez dziurę w cmentarnym murze i ruszyli ścieżką wzdłuż płotu. Tam zostali ostrzelani.

Krystyna Wańkowicz

ojczyzna

honor

szacunek dla ludzi

Wrtości cenione przez bohaterów

uczciwość

rodzina

wiara

patriotyzm

odwaga

Dziękujemy za uwage