Atrakcje turystyczne

atrakcyjne miejsca turystyczne w europie południowej

Mikołaj Zamaryka VI C

Katedra w Palermo, Sycylia

Katedra pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Palermo to jeden z największych skarbów stolicy Sycylii. Świątynia wyróżnia się różnorodnością stylów - podstawę zbudowano w stylu normańskim, w kolejnych wiekach dodawano do niej elementy barokowe, gotyckie, renesansowe, a nawet mauretańskie.

Jako datę powstania katedry przyjmuje się 1185 rok. Za projekt organizacji nowej świątyni odpowiedzialny był normański arcybiskup Walter Ophamil (znany jako Gualtiero Offamilio). Katedra powstała w miejscu, gdzie znajdował się wcześniej bizantyjski kościół zamieniony na meczet podczas panowania Arabów na Sycylii. Przebudowa istniejącej struktury wymagała wielu prac po tym, jak została poważna zniszczona w trakcie trzęsienia ziemi w 1169 roku.Katedrę rozbudowywano i przebudowywano aż do XIX wieku. Początkowo świątynia była bardzo surowa. Dopiero w XIV wieku dobudowano cztery dzwonnice. Historyczne wejście od ulicy Via Bonello zbudowano w XIV-XV wieku. Fragment ten wyróżnia się arkadami łączącymi katedrę z pobliskim Pałacem Arcybiskupa.Dzisiejszy wygląd katedry to efekt prac architekta z Neapolu - Ferdinando Fugi, którego zaproszono do pomocy przy przebudowie budowli w drugiej połowie XVIII wieku. Trudno powiedzieć czy Fuga planował tak duże zmiany, ale on i jego następca Giuseppe Venanzio Marvuglia dokonali prawdziwej rewolucji. Efektem ich prac są m.in. kopuły nad nawami bocznymi oraz kopuła główna.

Katedra wpisana została na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO jako część dziedzictwa arabsko-normańskiego w zachodniej Sycylii.

+Info

Absyda oraz dzwonnice Katedry w Palermo

Oryginalną atrakcją jest możliwość wejścia na dach katedry. Na górę prowadzą kręte schody składające się z ponad 100 stopni.

Widok z zewnątrz

Jeziora Plitvickie, chorwacja

Usytuowany w środkowej części Chorwacji niedaleko jej granicy z Bośnią i Hercegowiną Park Narodowy Jezior Plitwickich to unikatowy na skalę światową zespół jezior krasowych, połączonych ze sobą kaskadowo. Obszar ten objęto ochroną w 1949 r., a więc kiedy Chorwacja była jeszcze częścią Jugosławii. Nazwa systemu jezior wzięła się od potoku Plitvica, który dopływa w rejon najniższego z jezior i tworzy wysoki na 78 m Wielki Wodospad – największy wodospad w Chorwacji. Natura ukryła tę perełkę w południowej części masywu górskiego Mała Kapela, będącego częścią Gór Dynarskich. Takie położenie sprawia, że szesnaście tutejszych jezior słynie z krystalicznie czystej wody oraz miejscowej flory i fauny. Na terenie parku zachowały się też pierwotne lasy bukowo-jodłowe - Puszcza Dynarska. Kompleks Jezior Plitwickich dzieli się na jeziora górne – po chorwacku Gornja jezera – oraz jeziora dolne, czyli Donja jezera. Największe z nich, wchodzące w skład jezior górnych jezioro Kozjak, ma powierzchnię 80 ha i jest głębokie na 49,5 m. Różnica wysokości między najwyższym z jezior, jeziorem Proscansko, a początkiem rzeki Korana, która kończy park, wypływając z kaskady Sastavci, to 156 m.

Jeziora, rzeki, kaskady – wodny raj!

Jeziora położone są na różnych wysokościach, a pomiędzy nimi utworzyły się naturalne wodospady. Żeby więc zobaczyć je wszystkie, trzeba stąpać po drewnianych pomostkach, pokonywać wąskie ścieżki, wdrapywać się po schodach... To prawdziwa przygoda, której nie da się przeżyć nigdzie indziej.

Park Narodowy Jezior Plitwickich, który przyciąga poszukujących piękna turystów z całego świata, nie bez powodu został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.

+Info

Park Narodowy KRKA

Wielki Wodospad- największy w Parku i Chorwacji

Jeziora Plitvickie

partenon, ateny

Świątynia ku czci Ateny Partenos, dziewiczej opiekunki Aten, uważana jest za doskonały przykład klasycznej architektury, arcydzieło sztuki rzeźbiarskiej. Partenon był nie tylko świątynią, spełniał również funkcję galerii sztuki, był doskonałym otoczeniem dla bogatych rzeźb. Służył on także jako cerkiew prawosławna, kościół rzymskokatolicki i meczet. Partenon pełnił również zdaniem uczonych rolę skarbca. Zwyczajem greckim było posiadanie skarbców, niedużych świątyń, umieszczonych w ośrodkach kultowych poza miastem. Prawdopodobnie Ateńczycy zdecydowali się na umieszczenie swojego skarbca na Akropolu. Już posąg Ateny, wykonany z drogocennych materiałów, był rezerwą finansową na wypadek wojny czy nagłej potrzeby miasta.

Budowla powstała w latach 477 r. p.n.e. – 438 r. p.n.e. Jej ściany zdobią sceny ukazujące walkę bogów i tytanów. Niestety, obecnie najprawdopodobniej nie uda nam się wejść do środka świątyni. Wewnątrz cały czas trwają prace renowatorskie.Oryginalne rzeźby z Partenonu są nadal rozproszone za granicą, można je zobaczyć m.in. w Muzeum Brytyjskim w Londynie, Luwrze w Paryżu oraz w Narodowym Muzeum Danii w Kopenhadze.

+Info

Partenon kiedyś i dziś