MĄDROŚĆ KRÓLA SALOMONA
· Salomon był synem króla Dawida i Batszeby. Po śmierci swego ojca sprawował rządy nad Izraelem. · Był mądrym i rozważnym człowiekiem. Zasłynął również jako budowniczy świątyni w Jerozolimie.
· Dzisiaj rozmawiamy o mądrości Salomona. Król prosił Boga o „serce rozumne”, „serce pełne rozsądku”, aby mógł jak najlepiej sprawować władzę w kraju. Zasiadł na tronie, gdy był jeszcze bardzo młodym człowiekiem. Obawiał się, czy podoła wszystkim obowiązkom, jakie niesie ze sobą sprawowanie władzy królewskiej.
· Modlitwę Króla Salomona poznacie klikając w czerwonym spinaczu.
Mądrość Salomona Pragnął on umieć odróżniać dobro od zła. I jak czytaliście Bóg wysłuchał prośby Salomona i obdarzył go nadzwyczjną mądrością. Posłuchajcie teraz drugiego fragmentu, a przekonasz się o mądrości Salomona, choć często ujawniała się ona w niekonwencjonalnych metodach.
Jakiś czas później do króla przyszły dwie nierządne kobiety, aby je rozsądził. Jedna z nich powiedziała: „Ja i ta kobieta mieszkamy w jednym domu. Gdy rodziłam, byłam sama z nią w mieszkaniu. Po trzech dniach urodziła również ta kobieta. Byłyśmy razem, nikogo obcego nie było z nami w domu”
„W nocy umarł syn tej kobiety, bo przygniotła go sobą. Wstała więc w środku nocy i zabrała mojego syna, przyłożyła go do swoich piersi, a swojego zmarłego syna przyłożyła do moich. Kiedy wstałam rano, aby nakarmić syna, zauważyłam, że dziecko nie żyje! Gdy jednak przyjrzałam mu się dokładniej, odkryłam, że to nie jest mój syn, którego urodziłam”.
Na to odezwała się ta druga kobieta: „Nie! To mój syn żyje, a twój jest martwy!”.
Wtedy głos zabrał król: „Jedna mówi: Moim synem jest żywe dziecko, a twoim synem martwe! Druga mówi: Nieprawda! To twój syn jest martwy, a mój syn żyje!”. Potem król rozkazał, aby przyniesiono mu miecz.
Salomon rozkazał: „Przetnijcie żywe dziecko na dwoje i dajcie połowę jednej, a połowę drugiej!”.
Wtedy w kobiecie, której synem był ten żywy, wezbrała matczyna miłość i zawołała do króla: „Błagam cię, panie! Dajcie jej to żywe dziecko, tylko go nie zabijajcie!”. Druga natomiast zawołała: „Niech nie będzie ani moje, ani twoje! Rozetnijcie je!”.
Wtedy król rozkazał: „Dajcie tej pierwszej kobiecie żywe dziecko, bo ona jest jego matką. Nie zabijajcie go!”. Kiedy Izraelici usłyszeli o tym wyroku, nabrali wielkiego szacunku dla króla, bo wiedzieli, że posiada on Bożą mądrość do sprawowania sądów.
Król Salomon korzystał z daru mądrości w sądzeniu poddanych. Potrafił rozpoznać prawdziwą matkę dziecka. Była nią ta, która chciała ocalić swe
dziecko, nawet za cenę oddania go obcej kobiecie.
A co to jest mądrość?
Źródłem wszelkiej mądrości jest Bóg. Mądrość prowadzi do Boga, a jej brak wiedzie do grzechu. Salomon prosił Boga o mądrość słowami: „Racz więc dać Twemu słudze serce rozumne do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła…” (1 Krl 3,9).
Mądrość to dar od Boga. Proście Go o to, nie odmówi Wam.
Na koniec sprawdź ile zapamiętałeś z dzisiejszej katechezy
38. Mądrość króla Salomona
karin13
Created on May 9, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Fill in Blanks
View
Countdown
View
Stopwatch
View
Unpixelator
View
Break the Piñata
View
Bingo
View
Create a Secret Code
Explore all templates
Transcript
MĄDROŚĆ KRÓLA SALOMONA
· Salomon był synem króla Dawida i Batszeby. Po śmierci swego ojca sprawował rządy nad Izraelem. · Był mądrym i rozważnym człowiekiem. Zasłynął również jako budowniczy świątyni w Jerozolimie. · Dzisiaj rozmawiamy o mądrości Salomona. Król prosił Boga o „serce rozumne”, „serce pełne rozsądku”, aby mógł jak najlepiej sprawować władzę w kraju. Zasiadł na tronie, gdy był jeszcze bardzo młodym człowiekiem. Obawiał się, czy podoła wszystkim obowiązkom, jakie niesie ze sobą sprawowanie władzy królewskiej.
· Modlitwę Króla Salomona poznacie klikając w czerwonym spinaczu.
Mądrość Salomona Pragnął on umieć odróżniać dobro od zła. I jak czytaliście Bóg wysłuchał prośby Salomona i obdarzył go nadzwyczjną mądrością. Posłuchajcie teraz drugiego fragmentu, a przekonasz się o mądrości Salomona, choć często ujawniała się ona w niekonwencjonalnych metodach.
Jakiś czas później do króla przyszły dwie nierządne kobiety, aby je rozsądził. Jedna z nich powiedziała: „Ja i ta kobieta mieszkamy w jednym domu. Gdy rodziłam, byłam sama z nią w mieszkaniu. Po trzech dniach urodziła również ta kobieta. Byłyśmy razem, nikogo obcego nie było z nami w domu”
„W nocy umarł syn tej kobiety, bo przygniotła go sobą. Wstała więc w środku nocy i zabrała mojego syna, przyłożyła go do swoich piersi, a swojego zmarłego syna przyłożyła do moich. Kiedy wstałam rano, aby nakarmić syna, zauważyłam, że dziecko nie żyje! Gdy jednak przyjrzałam mu się dokładniej, odkryłam, że to nie jest mój syn, którego urodziłam”. Na to odezwała się ta druga kobieta: „Nie! To mój syn żyje, a twój jest martwy!”.
Wtedy głos zabrał król: „Jedna mówi: Moim synem jest żywe dziecko, a twoim synem martwe! Druga mówi: Nieprawda! To twój syn jest martwy, a mój syn żyje!”. Potem król rozkazał, aby przyniesiono mu miecz.
Salomon rozkazał: „Przetnijcie żywe dziecko na dwoje i dajcie połowę jednej, a połowę drugiej!”.
Wtedy w kobiecie, której synem był ten żywy, wezbrała matczyna miłość i zawołała do króla: „Błagam cię, panie! Dajcie jej to żywe dziecko, tylko go nie zabijajcie!”. Druga natomiast zawołała: „Niech nie będzie ani moje, ani twoje! Rozetnijcie je!”.
Wtedy król rozkazał: „Dajcie tej pierwszej kobiecie żywe dziecko, bo ona jest jego matką. Nie zabijajcie go!”. Kiedy Izraelici usłyszeli o tym wyroku, nabrali wielkiego szacunku dla króla, bo wiedzieli, że posiada on Bożą mądrość do sprawowania sądów.
Król Salomon korzystał z daru mądrości w sądzeniu poddanych. Potrafił rozpoznać prawdziwą matkę dziecka. Była nią ta, która chciała ocalić swe dziecko, nawet za cenę oddania go obcej kobiecie.
A co to jest mądrość?
Źródłem wszelkiej mądrości jest Bóg. Mądrość prowadzi do Boga, a jej brak wiedzie do grzechu. Salomon prosił Boga o mądrość słowami: „Racz więc dać Twemu słudze serce rozumne do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła…” (1 Krl 3,9).
Mądrość to dar od Boga. Proście Go o to, nie odmówi Wam.
Na koniec sprawdź ile zapamiętałeś z dzisiejszej katechezy