Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Reuse this genially

Olga Boznańska

Lidia

Created on May 8, 2021

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Visual Presentation

Vintage Photo Album

Animated Chalkboard Presentation

Genial Storytale Presentation

Higher Education Presentation

Blackboard Presentation

Psychedelic Presentation

Transcript

Olga Boznańska

Historia twórczości

Olga Boznańska, Autoportret

Kim była?

Najwybitniejsza polska malarka okresu Młodej Polski, działająca w Monachium i Paryżu. Urodziła się 15 kwietnia 1865 roku w Krakowie a zmarła 26 października 1940 roku w Paryżu.

Początek Twórczości

Olga Boznańska od najmłodszych lat uczyła się rysunku: „Do kredek rwałam się już jako sześcioletnia smarkula!” -mówi o sobie Boznańska. Pierwszych lekcji rysunku udzielała Oldze jej matka Eugenia Mondan. Następnie uczyła się u Antoniego Adama Piotrowskiego, Kazimierza Pochwalskiego, a w późniejszym czasie na Kursach Malarskich imienia Adriana Baranieckiego. W 1886 wyjechała kontynuować naukę w Monachium. Kształciła się w prywatnych, monachijskich szkołach Karla Kricheldorfa i Wilhelma Dürra.

Dziewczynka z chryzantemami, 1894, olej na tekturze, 88,5 × 69 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie

Olga Boznańska, Martwa natura z kwiatami, ok. 1930, olej na tekturze, 70 × 50 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie

Twórczość

„W 1886 roku krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, po raz pierwszy pokazałam swoje obrazy- Kamedułę i Staruszkę.” – słowa Olgi Boznańskiej. W 1896 jury paryskiego Societe des Beaux-Arts przyjęło na wystawę jej obraz. Rząd francuski zakupił jej Bretonkę i Portret panny Dygat do państwowych zbiorów sztuki. Została członkiem Société Nationale des Beaux Arts. Uczyła w Académie de la Grande Chaumière. W 1898 przeprowadziła się do Paryża i wynajęła własną pracownię. Dwa lata później nadeszły pierwsze sukcesy.

Portret panny Dygat, 1903, olej na tekturze, 82 × 60 cm, Musée d’Orsay, Paryż

Olga Boznańska "W oranżerii", 1890, olej na płótnie, 235 x 180 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie

Osiągnięcia

1900- złoty medal na wystawie w New Gallery w Londynie.

1901- srebrny medal Carnegie Institute w Pittsburghu

1905- złoty medal na międzynarodowej wystawie w Monachium

1905- złoty medal na międzynarodowej wystawie w Monachium

Co tworzyła?

W czasach, gdy kobietom wstęp do wyższych szkół pięknych był zakazany około 1900 roku potrafiła do perfekcji opanować malarskie rzemiosło, wypracować własny styl i zdobyć powszechne uznanie. Była wśród polskich najbliższa impresjonizmowi, chociaż nie należała do żadnej szkoły, grupy, kierunku czy prądu. Sama artystka zapytana kiedyś o swoją zależność od impresjonizmu uznała takie pytanie za absurdalne: „Ja i impresjonizm?”. Artystka utrwala swoją wizję a nie świat realny. Proponowała malarstwo intelektualne, uduchowiane, oparte na wyrafinowanej i subtelnej kolorystyce. Tak mówiła o swoich pracach: „Obrazy moje wspaniale wyglądają, bo są prawdą, są uczciwe, pańskie, nie ma w nich małostkowości, nie ma maniery, nie ma blagi. Są ciche i żywe i jak gdyby je lekka zasłona od patrzących dzieliła. Są w swojej własnej atmosferze. Malowała głównie portrety, kwiaty, martwe natury, wnętrza.

Olga Boznańska, "Wnętrze pracowni", 1895, Muzeum Narodowe w Warszawie

Jak tworzyła?

Około 1893 wykonała szereg pasteli, poza tym malowała olejno. Jej sztuka jest bardzo kameralna w nastroju, o niezwykłym wyczuciu barwy, będącej podstawowym budulcem jej obrazów. Powierzchnie jej obrazów są mgliste, ruchliwe, pozbawione trwałych linii czy kształtów, a tym bardziej kontrastów barwnych. Kolory na palecie ograniczały się do tonów ciemnych zdominowanych przez brązy, zielenie, szarości i czernie dla których kontrast stanowił akcent bieli i różu. Farbę kładła małymi dotknięciami pędzla i czekała, aż podeschnie. Metoda ta gwarantowała, że jej paleta nie będzie sprawiała wrażenia „brudnej” (mimo używania odcieni szarości i ciemnych brązów). Z czasem coraz (około 1894 rokiem) częściej zamiast na płótnie, malowała na lekko zagruntowanej tekturze, dzięki czemu uzyskiwała matowość, która pozwalała jej na wyrafinowane efekty kolorystyczne.

Ordery i Odznaczenia

Kawaler Orderu Legii Honorowej- 1912

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski- 1924

Złoty Wawrzyn Akademicki- 1936

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski- 1938

Dziękujemy za uwagę!

Autorzy: Lidia Mosur i Sylwia Dudek