Rzeczpospolita Obojga Narodów krajem tolerancji religijnej

Rzeczpospolita Obojga Narodów krajem tolerancji religijnej

Niedługo po rozpoczęciu chrystianiazacji Polski miały miejsce wydarzenia, które zaważyły na losach wielu chrześcijan. W 1054 roku doszło do tzw. schizmy wschodniej, która podziełiła Kościół w Europie na prawosławny (grecki, wschodni) oraz katolicki (łaciński, zachodni). W 1517 roku miała miejsce reformacja, w wyniku której powstały kościoły protestanckie/ W ten sposób uformowały się główne gałęzie chrześcijaństwa: katolicyzm, prawosławie i protestantyzm. W ich obrębie ukształtowały sie również mniejsze grupy, które nazywamy wyznaniami.

Kościoły chrześcijańskie (ogólnie)

Polska - krajem wielowyznaniowym

Od średniowiecza Polska była krajem wielowyznaniowym. Już w XIV w. w granicach naszego kraju żyli katolicy i prawosławni. Oprócz tego mieszkali w nim wyznawcy judaizmu i muzułmanie. Napływ innowierców stał się szczególnie widoczny w czasach reformacji. Polskę nazwano wtedy "azylem heretyków". Na ziemiach Rzeczypospolitej chronili się wyznawcy wszystkich odgałęzień protestantyzmu, prześladowani na Zachodzie. Sprzyjała temu oczywiście tolerancja, wyraźnie widoczna w polityce polskich władców tego czasu. Byli to Zygmunt I Stary oraz jego syn Zygmunt August

Zygmunt I Stary

Do Polski przenikał luteranizm i kalwinizm. Najbardziej zróżnicowana pod względem wyznaniowym i narodowościowym była ludność miast Rzeczypospolitej. Obok Polaków, Litwinów i Rusinów tworzyli ją również Niemcy, Ormianie , Żydzi. W miastach polskich mieszkali też (chociaż mniej liczni) Anglicy, Szkoci, Węgrzy, Niderlandzczycy, Czesi. Cudzoziemcy podróżujący po naszym kraju dziwili się, że nieraz w tych samych miastach znajdowały się świątynie różnych wyznań chrześcijańskich. Należy równocześnie pamiętać, że w większości polskich miast istniały synagogi.

Wszystkie te grupy wyznaniowe i narodowościowe cieszyły się własnym samorządem i korzystały ze stosunkowo rozległych swobód religijnych Było to możliwe dzięki polityce tolerancji wyznaniowej, która znalazła swój pełny wyraz w słynnym akcie konfederacji warszawskiej, uchwalonym na sejmie konwokacyjnym (6-29 stycznia 1573 ). Pod koniec obrad sejmowych, które miały na celu wybór nowego króla, postanowiono, że Polacy, tak jak ich przodkowie, będą się starali zachować między sobą pokój, sprawiedliwość i porządek, a różnice wyznaniowe nie będą powodem do przelewania krwi ani wymierzania kar. Był to pierwszy w Europie akt gwarantujący tolerancję religijną.

Akt konfederacji warszawskiej

Zadanie Opisz wybraną religię lub wyznanie, uwzględniając założyciela, zasady wiary, liczbę wyznawców w Polsce, miejscowość, w której znajduje się główna świątynia - wyślij na

Od początku swoich dziejów człowiek poszukiwał Pana Boga. W ten sposób powstały religie, które są wyrazem tęsknoty człowieka za Nim. Pięć największych z nich to: – chrześcijaństwo – religia tych, którzy wyznają wiarę w Jezusa Chrystusa; opiera się na Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu, – judaizm – religia narodu izraelskiego, oparta na księgach Starego Testamentu, – islam (muzułmanizm) – religia założona przez Mahometa; opiera się na Koranie, – hinduizm – religia wyznawana w Indiach, – buddyzm – religia założona przez Buddę, popularna w Indiach Wschodnich, Polska jest krajem chrześcijańskim od X w., od czasu, gdy Mieszko I przyjął chrzest. – W którym roku to było?

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego z 2011 r. na terenie Polski znajdują się wyznawcy następujących religii i wyznań: 1. Katolicy – 86,9% ludności (Kościół: rzymskokatolicki – 86,7%, greckokatolicki – 0,14%, starokatolicki – 0,12%). 2. Prawosławni – 1,31%. 3. Protestanci – 0,38% (ewangelicy – 0,18%, zielonoświątkowcy – 0,09%, pozostali ewangeliczni chrześcijanie – 0,07%, adwentyści i inne grupy – 0,04%). 4. Świadkowie Jehowy – 0,34% (nie są przez nas uważani za religię ani wyznanie). 5. Buddyści – ok. 0,04%. 6. Muzułmanie – 0,013%. 7. Żydzi – 0,004%. Z powyższych danych wynika, że obecnie Polska jest krajem bardziej jednolitym wyznaniowo niż w czasach Jagiellonów. Jednak i dziś w naszym kraju żyją obok siebie wyznawcy różnych religii, wobec których powinniśmy być tolerancyjni.