Duch Święty

Duch Święty

Jego rola w naszym życiu

Kim jest Duch Święty?

Duch Święty jest trzecią Osobą Boską, którego dary otrzymujemy podczas sakramentu bierzmowania. Zstąpił na Apostołów w wieczerniku. Najczęściej jest przedstawiany za pomocą symbolu gołębicy. Ducha Świętego głównie kojarzy się z Nowym Testamentem. Jednakże nie można jednak zapominać, że jako Osoba Boska, Duch Święty jest odwieczny.

Gdzie szukać Ducha Świętęgo w Starym Testamencie?

W Starym Testamencie nie znajdziemy bezpośredniej informacji o Duchu Świętym. Na początku Biblii jest mowa o Duchu Bożym, który unosił się nad wodami (Rdz 1,2). Jest On siłą stwórczą we wszechświecie, dzięki której wszystko się stało. Duch Pański towarzyszy także osobom wybranym (Rdz 41,38). Otrzymują go władcy podczas namaszczenia (por. 1 Sm 16,13) jak i prorocy, którzy mówią w Jego imieniu (por. Ez 2,1; Mi 3,8). Działa także w całym narodzie, odnawiając go moralnie i religijnie: Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań i według nich postępowali (Ez 36,27).

Czy towarzyszy Jezusowi?

Duch Święty jest obecny już na początku Wcielenia. Za Jego sprawą Maryja poczęła i wydała na świat Syna Bożego (por. Łk 1,35). Jezus wzrastał w łasce i mocy Ducha Świętego. Przed publiczną działalnością towarzyszy Mu na pustyni (por. Mt 4,1). Podczas chrztu w Jordanie ukazuje się pod postacią Gołębicy i objawia Chrystusa jako zapowiedzianego Mesjasza. Jest z Jezusem w czasie głoszenia Dobrej Nowiny, podczas czynienia cudów. Towarzyszy Mu także podczas wydarzeń paschalnych, czyli męki, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa.

Obecność Ducha Świętego w kościele

Bliski czasu swojego odejścia ze świata Chrystus zapowiada przyjście Ducha Świętego, który zostanie zesłany na Apostołów. Jego posłannictwem jest przypominanie wszystkiego, co mówił i czynił Jezus. W ten sposób prowadzi Kościół do poznania i życia w pełnej prawdzie (por. J 14,16). Dzięki Niemu Chrystus jest stale obecny w Kościele i świecie. W Jego mocy sprawowane są sakramenty święte i głoszona jest nauka (por. Dz 4,30). Duch Święty jednoczy i uświęca Kościół, jest źródłem jego apostolskiego działania, a w wiernych rodzi wiarę i rozwija życie nadprzyrodzone.

Symbole Ducha Świętego?

• Woda
• Namaszczenie olejem
• Ogień
• Obłok i światło
• Pieczęć
• Ręka
• Biała gołębica

Duch Święty w naszym życiu

Chrystus przychodzi do nas w nowy sposób w postaci Ducha Świętego. Jego stała obecność oraz działanie w życiu duchowym dokonują się w sakramentach. Przez chrzest Duch Święty włącza nas w życie Boga i Kościoła, a podczas bierzmowania w sposób szczególny wylewa na nas swoje dary. Szczególna obecność Ducha Świętego w życiu duchowym przejawia się w modlitwie. Tak więc Duch Święty prowadzi go wewnętrznie na modlitwie. Uzdalnia także do rozumienia i interpretowania Słowa Bożego. On odkrywa w umysłach wierzących całą prawdę Boga dotyczącą uwielbienia, doktryny i życia chrześcijańskiego, stając się przewodnikiem na drodze życia chrześcijańskiego. Duch Święty jest również dawcą wielorakich darów – uzdalniających do służby innym. Bóg udzielając się człowiekowi, przemienia go wewnętrznie, sprawiając, że żyje już według owoców Ducha. W ten sposób Duch Święty zaszczepiając w człowieku zalążek życia nadprzyrodzonego, przy jego współpracy wiedzie go do świętości.

Czym jest sakrament bierzmowania?

Bierzmowanie jest sakramentem, który jest dopełnieniem chrztu i w którym zostajemy obdarzeni Duchem Świętym. Kto w wolności decyduje się na życie jako dziecko Boże i poprzez znaki nałożenia rąk i namaszczenia krzyżmem prosi o Ducha Bożego, otrzymuje siłę, aby świadczyć o Bożej miłości i potędze słowem i czynem. Staje się wówczas pełnoprawnym, odpowiedzialnym członkiem Kościoła Katolickiego.

Dary Ducha Świętego

Dary są "trwałymi dyspozycjami", czyli takimi własnościami człowieka, które skłaniają nas do słuchania Ducha Świętego. Dary są też tym, co usprawnia nasze życie w wierze. Pomagają być bliżej Jezusa i stawać się do bardziej niego podobnym. W ostateczności prowadzą do naszego zbawienia. Duch Święty obdarza nimi kogo chce, jako darami darmo danymi i zobowiązującymi nas do służby wobec całej wspólnoty Kościoła.

Dary Ducha Świętego

Dar mądrości Pozwala dostrzegać Boga i widzieć wszystko w Jego świetle, Jego oczami. Mądrość Boża przeciwstawia się mądrości czysto ludzkiej, ograniczonej do horyzontu doczesnego, do ludzkich tylko kryteriów i dążeń. Dzięki temu darowi człowiek ma spójną wizję świata i życia, w której wszystko ma swoje miejsce i czas, nie gubi ostatecznego powołania i przeznaczenia w Bogu.

Dary Ducha Świętego

Dar rozumu Umożliwia zrozumieć Boga i człowieka, rzeczy i wydarzenia, pojąć ich istotę i znaczenie, a nie tylko ślizgać się po powierzchni, zatrzymywać się na pozorach. Dzięki rozumowi człowiek poznaje rzeczywistość taką, jaka jest, ma wgląd w jej tajemnicę, rozumie jej złożone mechanizmy, powiązania przyczynowo-skutkowe, jej dobre i złe strony.

Dary Ducha Świętego

Dar rady Pomaga dokonywać słusznego wyboru w sytuacjach skomplikowanych i niejasnych, rozróżniać, co jest rzeczywistym dobrem, a co złem, co jest większym dobrem, a co mniejszym dla siebie i dla innych. Dzięki temu darowi człowiek nie gubi się w szczegółach, nie waha się bez końca, ale umie podejmować mądre, jednoznaczne decyzje w sprawach wielkich i małych, tak by sensownie przeżywać swoje życie i uczestniczyć coraz bardziej w wiecznym życiu Boga.

Dary Ducha Świętego

Dar męstwa Daje duchową siłę do odważnego wyznawania swoich przekonań i zgodnego z nimi postępowania, nie lękając się zagrożeń i przykrych konsekwencji. Dzięki niemu człowiek może przezwyciężać wewnętrzne opory i zewnętrzne prześladowania aż do oddania życia w imię najwyższych wartości, w imię Chrystusa, tak jak On oddał życie za nas. Może przeciwstawiać się złu, nie uciekając się do przemocy, i trwać do końca w dobrym, nie poddając się zmęczeniu i znużeniu.

Dary Ducha Świętego

Dar umiejętności Szczegółowa wiedza, która umożliwia wprowadzać w czyn podstawowe prawdy wiary i zasady moralne, posługiwać się dostępnymi środkami, by osiągać wytyczone sobie cele na drodze do Boga. Dzięki temu darowi człowiek jest praktyczny i skuteczny w działaniu, radzi sobie w konkretnych sprawach, umie je wykorzystać dla prawdziwego dobra.

Dary Ducha Świętego

Dar pobożności Pomaga człowiekowi nawiązać relację z Bogiem i wyrażać ją w aktach kultu, ćwiczeniach duchownych i w dobrych uczynkach. Dzięki pobożności całe życie człowieka jest przeżywane w komunii z Bogiem i staje się pieśnią na Jego chwałę, osiągając w ten sposób szczyty świętości.

Dary Ducha Świętego

Dar bojaźni Bożej Nie oznacza niewolniczego strachu przed Bogiem, ale szacunek, respekt, posłuszeństwo wobec Niego, lęk, by Go nie utracić, gdyż jest najwyższą Wartością i Bogactwem, Osobą godną miłości ponad wszystko i tylko w komunii z Nim człowiek może znaleźć prawdziwy pokój i spełnienie.

Owoce Ducha Świętego

W przeciwieństwie do darów, których Bóg udziela w różnym stopniu różnym osobom, owoce są te same dla wszystkich. Są efektem ścisłej współpracy człowieka z Duchem Świętym. Efekty da życie sakramentalne, modlitwa oraz ciągłą pracę nad sobą. Jest ich dwanaście i nie każdy dostanie każdy owoc, ale każdy z nich jest dla nas dostępny. Ich obecność jest zależna jedynie od nas.

Miłość

Istotą każdej autentycznej miłości jest szukanie dobra drugiego człowieka, dawanie się mu w darze. „Byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie” (Mt 25,35).

Radość

Radość wypływa wprost z miłości, ze świadomości, że Pan mnie kocha i jest przy mnie nawet pośród cierpień i trudności. Jest to powód chrześcijańskiej radości. Dlatego wbrew temu, co mówi świat, możemy być radośni i nieść ją innym nawet wtedy, gdy cierpimy.

Pokój

Nie chodzi tu tylko o pokój między narodami. Owocem Ducha Świętego jest przede wszystkim pokój w sercu. Taki pokój jest świadectwem obecności w nas samego Ducha oraz Bożego królestwa. Pokój Boży to dar Zmartwychwstałego, nieodzownie towarzyszy on miłości i radości, wykracza poza wszelkie nasze rozumienie pokoju. „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi”

Cierpliwość

W Piśmie Świętym to ufne trwanie w nadziei, to oczekiwanie na wyzwalające działanie Boga w moim życiu, pozwalające przetrwać najgorsze kryzysy i cierpienia. Cierpliwość podyktowana miłością otwiera drogę do przebaczenia zarówno sobie, jak i bliźniemu.

Uprzejmość

Jest oznaką nie tylko naszej kultury osobistej, lecz także szacunku i otwartości. To dla nas chrześcijan również konsekwencja dostrzegania w drugim człowieku Chrystusa. Ona skutecznie toruje drogę do pojednania i zażegnania sporów. Bywa kluczem do serca bliźniego, szczególnie wtedy, gdy jesteśmy w konflikcie.

Dobroć

To nie tylko czynienie dobrych uczynków. To także dostrzeganie w drugim człowieku dobra, nawet wtedy, gdy wszystko mówi mi: „znienawidź go!”. Należy się w niej wciąż ćwiczyć, to znaczy być dobrym dla innych, ale i przyjmować z wdzięcznością dobro od drugiego. „Powinno się być dobrym jak chleb, powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się, jeśli jest głodny”.

Wspaniałomyślność

Wielkoduszność to postawa, która stale szuka dobra dla drugiego człowieka. Nakierowana jest na dobro bliźniego. Cechuje się w tym swego rodzaju spontanicznością, nie planuje wielkich działań, jest pierwszym odruchem wobec napotkanej osoby.

Łaskawość

Oznacza ona skłonność do czynienia dobra nie tylko wobec tych, których kochamy, lecz przede wszystkim wobec osób, które przez swoje postępowanie na to nie zasługują lub po prostu ich nie znamy.Łaska to przecież dar, na który się nie zasługuje. To miłosierdzie przejawiające się na przykład w wypełnianiu uczynków względem duszy i ciała, o których mówi katechizm.

Wierność

Jest podstawą zaufania. To trwanie przy podjętych świadomie i dobrowolnie zobowiązaniach pomimo przeciwności. Wierność jest cechą, która wyraża miłość, kieruje się prawdą i przeciwstawia kłamstwu i oszustwu. Nawet jeśli dopuściło się niewierności, to wciąż jest czas, by na jej drogę powrócić.

Skromność

Człowiek skromny cechuje się wewnętrzną równowagą płynącą z prostoty i uporządkowania. Chrześcijanin w skromności ma świadomość, że wszystko co potrafi i posiada jest darem Bożym, stąd nie będzie przeceniał ani nie doceniał swoich umiejętności, a za ich pochwałę ze strony drugiego serdecznie podziękuje także Bogu.

Wstrzemięźliwość

Oznacza opanowanie, umiarkowanie lub powstrzymywanie się od czegoś. Owoc ten pozwala rozsądnie korzystać z powierzonych sobie dóbr i zgodnie z ich przeznaczeniem oraz dozwolonych przyjemności, a czasem rezygnację z nich dla innych celów podyktowanych z miłości.

Czystość

Dotyczy całego człowieka, a wypływa z faktu, że ciała nasze są świątyniami Ducha Świętego. Zatem cały człowiek ma służyć budowaniu królestwa Bożego już tu na ziemi. „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”. To warunek zbawienia. Czystość moralna, czystość serca jest wolnością od zła, grzechu i podstępu. To dostrzeganie Boga w całym Jego stworzeniu. Czystość wymaga pracy, bo nie jest czymś co można zdobyć raz i osiąść biernie.

Bibliografia

• http://www.sluzebniczki.pl/news,kim_jest_duch_swiety,2037.html
• http://www.parafiakonarzewo.pl/parafia/sakramenty/bierzmowanie
• https://eszkola.pl/religia/symbole-ducha-swietego-3615.html
• https://kanoniczki.pl/siedem-darow-ducha-swietego/
• https://pl.aleteia.org/2018/05/20/tradycja-kosciola-mowi-o-12-owocach-ducha-swietego-ile-z-nich-funkcjonuje-w-tobie/

Dziękuję za uwagę

Lena Pater 1f