Czym są badania prenatalne?

Czym są badania prenatalne?

Spis treści

• Co to są badania prenatalne, jak wygląda badanie prenatalne?
• Badania prenatalne, jakie wady wykrywają?
• Kto wykonuje badania prenatalne?
• Badania prenatalne, kiedy należy je wykonać?
• Nieinwazyjne badania prenatalne, na czym polegają?
• USG genetyczne, przebieg badania
• Co wykrywa USG genetyczne, USG genetyczne- wskazania
• Test podwójny PAPP-A, na czym polega badanie?
• Co wykrywa test PAPP-A?
• Na czym polega badanie krwi? Test PAPP-A - wskazanie
• Test SANCO, przeciwwskazania do wykonania testu, oraz wskazania do przeprowadzenia badania
• Jakie wady wykrywa SANCO
• Inwazyjne badania prenatalne
• Amniopunkcja, jak sie wykonuje zabieg?
• Jakie są wskazania do amniopunkcji, oraz powikłania
• Jakie choroby wykrywane są dzięki amniopunkcji, oraz opinie
• Kardoceneza
• Badania prenatalne.. dlaczego warto?
• Badania prenatalne.. czemu nie warto?
• Badania prenatalne- cena

Co to są badania prenatalne?

Badania prenatalne – badania płodu przeprowadzone w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego. Zadaniem badań prenatalnych jest wykrycie chorób wrodzonych i genetycznych.

Jak wygląda badanie prenatalne?

Badania prenatalne polegają na ocenie stopnia rozwoju ciąży i płodu oraz poszukiwaniu u niego oznak chorób serca, centralnego układu nerwowego, kręgosłupa (rozszczep, przepukliny) czy podniebienia. Badania genetyczne polegają na pobraniu komórek płodu (przy pomocy punkcji albo z krwi matki), namnożeniu ich w hodowli tkankowej, a następnie badaniu genotypu w poszukiwaniu wad genetycznych.

Badania prenatalne, jakie wady wykrywają?

Badanie prenatalne umożliwia wykrycie wad rozwojowych (np. wady serca), genetycznych (np. zespołu Downa), zaburzeń rozwoju płodu związanych z chorobą matki (cukrzyca ciężarnych). Najczęściej są to wady lub zaburzenia rozwoju, które można skorygować przed porodem albo do leczenia których można się przygotować z dużym wyprzedzeniem. O wiele rzadziej spotyka się ciężkie wady prowadzące do obumarcia płodu, śmierci po urodzeniu albo będące wskazaniem do przerwania ciąży.

Kto wykonuje badania prenatalne?

Rutynowe badania obrazowe (USG) wykonują lekarze ginekolodzy-położnicy, badanie KTG wykonują położne, natomiast badania biochemiczne i morfologiczne krwi zleca się pracowniom diagnostycznym. Bardziej złożone badania inwazyjne (jak amniopunkcja) są wykonywane przez lekarzy posiadających duże doświadczenie diagnostyczne i współpracujących z wyspecjalizowanymi laboratoriami. Kluczowe znaczenie ma bezpieczne pobranie materiału do badań – w taki sposób, aby miał on odpowiednie znaczenie diagnostyczne. Jeśli wyniki pierwszego badania nie są jednoznaczne, należałoby je powtórzyć, co wiąże się ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia powikłań.

Badania prenatalne, kiedy należy je wykonać?

Podstawowe, nieinwazyjne badania prenatalne wykonuje się w każdej ciąży. Należą do nich: USG, badanie morfologiczne i biochemiczne krwi matki. Pierwsze badanie USG może być wykonane w bardzo wczesnym okresie w celu potwierdzenia dodatniego wyniku testu ciążowego. W ciążach niepowikłanych zaleca się powtarzanie tego badania nie częściej niż raz w każdym trymestrze, więc do rozwiązania najczęściej przeprowadza się co najmniej 3–4 badania USG. Jeśli wyniki badań rutynowych są niejednoznaczne albo wskazują na odchylenia od normy, lekarz prowadzący ciążę może zalecić częstsze ich wykonywanie albo doradzi rozważenie wykonania badań inwazyjnych. W większości przypadków rozszerzona diagnostyka potwierdza prawidłowy przebieg ciąży, a w przypadku rozpoznania odchyleń od normy umożliwia przygotowanie się do szybkiej, wczesnej interwencji po urodzeniu dziecka albo wdrożenie leczenia jeszcze przed narodzinami. Amniopunkcję najczęściej wykonuje się w 16.–18. tygodniu ciąży. Wykonanie jej zbyt późno (po 20. tygodniu ciąży) jest niewskazane. Na wyniki amniopunkcji trzeba poczekać kilka tygodni.

Nieinwazyjne badania prenatalne Na czym polegają?

Nieinwazyjne badania prenatalne nie wymagają żadnej ingerencji w organizm kobiety ani dziecka. W związku z tym diagnoza jest w tym przypadku oszacowaniem szans wystąpienia choroby genetycznej. Ich ogromną zaletą jest jednak brak jakiekolwiek ryzyka powikłań. Tym różnią się od inwazyjnych badań prenatalnych, które mogą przynieść skutki uboczne. Na szczęście inwazyjna diagnostyka jest na tyle bezpieczna, że ryzyko powikłań jest bardzo niskie. Poznaj rodzaje nieinwazyjnych badań prenatalnych.

STEP III

USG genetyczne

przebieg badania

Badanie USG genetyczne to bardzo dokładne badanie obrazowe wykonywane przez lekarza ginekologa. To badanie wykonuje się w technologii 3D i 4D, a sam obraz jest kolorowy i wyróżnia się wysoką rozdzielczością. W genetycznym badaniu ultrasonograficznym diagnozuje się lub wyklucza konkretne choroby i wady rozwojowe. USG genetyczne jest tak dokładne, że można je porównać z badaniem wykonywanym tuż po urodzeniu dziecka. Podczas badania USG, ginekolog ocenia prawidłową budowę poszczególnych części ciała dziecka, a więc: kości i szwów szczęki, szkieletu osiowego, rąk, nóg, twarzy, oczu, uszu, szyi, klatki piersiowej, płuc, serca, żołądka, jelit, wątroby, nerek, pęcherzyka żółciowego czy przepony.

USG genetyczne jest nieinwazyjnym badaniem prenatalnym, które wykonuje się głowicą przezbrzuszną. Skóra brzucha przyszłej mamy jest smarowana specjalnym żelem, który potęguje przepływ ultradźwięków. Następnie do brzucha przykłada się głowicę i kieruje się nią w zależności od położenia dziecka. W przypadku znacznej nadwagi i otyłości USG genetyczne wykonywane jest dopochwowo. Podczas badania obraz obserwuje się na monitorze stanowiącym element aparatury ultrasonograficznej. Lekarz ocenia budowę płodu i zwraca uwagę na ewentualne nieprawidłowości.

Co wykrywa USG genetyczne?

USG GENETYCZNE - WSKAZANIA

USG genetyczne pozwala z dużą dokładnością zdiagnozować ewentualne wystąpienie wad genetycznych, takich jak: Zespół Downa, Zespół Edwardsa czy Zespół Turnera. Pomaga także w wykryciu wad rozwojowych, a w tym: wad cewy nerwowej czy rozszczepu podniebienia. Wykonanie USG genetycznego po 20. tygodniu ciąży może być pomocne w zdiagnozowaniu wrodzonych wad serca dziecka. Wykonanie badanie później, np. w 27. tygodniu ciąży, uniemożliwi diagnozę chorób serca, ponieważ rozwijający się układ kostny i płuca będą przysłaniały ten mięsień i zakłócały pracę ultrasonografu.

USG genetyczne może wykonać każda kobieta w ciąży, jednak jest ono szczególnie zalecane w następujących przypadkach

• ciąża po 35. roku życia,
• występujące choroby genetyczne w rodzinach przyszłej mamy i przyszłego taty,
• wcześniejsze narodziny chorego dziecka,
• choroba genetycznaprzyszłej mamy,
• stosowanie leki w czasie ciąży, które mogły wpłynąć na stan płodu,
• kontakt przyszłej mamy z substancjami toksycznymi,
• nieprawidłowe wyniki badań w czasie ciąży.

Badanie przeprowadzane jest, gdy pacjentka otrzyma odpowiednie skierowanie od lekarza. Jeżeli ciężarna zechce wykonać kontrolne USG genetyczne na własną rękę, może to zrobić prywatnie bez skierowania.

Test podwójny PAPP-A

Test podwójny to badanie również oparte o USG genetyczne. Oprócz badania ultrasonografem analizowana jest również krew matki. Specjaliści sprawdzają stężenie białka A oraz wolnej jednostki beta-hCG. Są one markerami zmian genetycznych – wspomnianych wcześniej zespołów wad oraz nieprawidłowości chromosomalnych. Pozytywny wynik testu PAPP-A powinien być potwierdzony przez test SANCO lub badania inwazyjne.

Na czym polega badanie?

Test PAPP-A jest badaniem nieinwazyjnym. Wykonuje się go w czasie standardowej, kontrolnej wizyty u ginekologa prowadzącego ciążę. Lekarz bada płód z użyciem ultrasonografu (USG), za pomocą którego lekarz ocenia przezierność karkową. W czasie badania równie istotna jest ocena kości nosowej, której brak lub nieprawidłowy rozwój również świadczą o chorobach genetycznych. Oprócz badania ultrasonografem od kobiety pobierana jest próbka krwi. Oznacza to, że test PAPP-A jest nieinwazyjny i w pełni bezpieczny zarówno dla matki, jak i dziecka.

Co wykrywa test PAPP-A?

Test PAPP-A jest podstawowym badaniem prenatalnym, które z dziewięćdziesięcioprocentową skutecznością wykrywa wady genetyczne w kariotypie płodu rozwijającego się w łonie matki. Jakie najcięższe zespoły wad genetycznych można zdiagnozować w czasie wykonywania testu PAPP-A?

• Zespół Pataua – trisomia chromosomu nr 13. Ten zespół wad należy do jednej z najcięższych chorób genetycznych. Jego objawy to niska masa urodzeniowa, obniżenie napięcia mięśniowego, nieprawidłowy podział przodomózgowia, nieprawidłowości w organach wzroku (w tym cyklopia), wady serca, nerek i innych kluczowych organów, ubytki skóry skalpu, nieprawidłowości kształtu twarzoczaszki

• Zespół Edwardsa – trisomia chromosomu nr 18. Jest to bardzo ciężka choroba genetyczna, która objawia się poprzez niską masę urodzeniową dziecka, deformację głowy, czaszki oraz twarzy, zaburzenia pracy serca, nerek oraz płuc. Ciąża płodu z zespołem Edwardsa najczęściej kończy się poronieniem.

• Zespół Downa – trisomia chromosomu nr 21. Jest to zespół wad genetycznych spowodowanych aneuploidiami chromosomalnymi. Dzieci cierpiące na tę chorobę charakteryzują się obniżoną sprawnością intelektualną, a także podwyższonym ryzykiem występowania chorób serca.

Test PAPPA służy nie tylko do szacowania ryzyka genetycznego, ale daje również klinicystom możliwość szacowania ryzyka powikłań związanym z nadciśnieniem tętniczym w ciąży (tzw. stan przedrzucawkowy) oraz zaburzeniem wzrastania płodu.

Test PAPP-A – wskazania

Na czym polega badanie krwi?

Wskazaniami do wykonania testu podwójnego są:

We krwi matki znajdują się substancje, które są markerami wskazującymi występowanie poszczególnych chorób genetycznych. W czasie badania krwi zwraca się uwagę na:

• wiek matki powyżej 35. roku życia,
• urodzenie dziecka z chorobą genetyczną,
• występowanie chorób genetycznych w rodzinie któregoś z rodziców,
• nosicielstwo chorób genetycznych przez któregoś z rodziców,
• nieprawidłowe wyniki badania USG.

• stężenie białka A,
• ilości występującego we krwi wolnego beta HCG, czyli jednostki występującej w surowicy ciężarnej kobiety.

Test PAPP-A jest refundowany jest parom, które spełniają przynajmniej jeden z wymienionych warunków. Niemniej jednak wykonanie badania jest zalecane wszystkim parom bez względu na to, czy występują szczególne wskazania.

Ze względu na badanie dwojakość badania (USG oraz analiza krwi) fachowcy nazywają test PAPP-A testem podwójnym. Aby wyniki były wiarygodne, testy krwi muszą być wykonane tego samego dnia co badanie USG. Aby jak najbardziej podnieść wiarygodność i miarodajność testu, uwzględnia się również takie zmienne jak wiek matki, dokładny okres ciąży oraz ewentualne obciążenia wynikające z wywiadu położniczego.

Test SANCO (dawniej test NIFTY)

Jest to bardzo swoiste (wiarygodne) badanie prenatalne. Ten rodzaj badań prenatalnych posiada w zasadzie wyłącznie pozytywne opinie ekspertów. Jest on całkowicie bezpieczny dla dziecka Jego skuteczność wynosi niemal 100%. Materiałem badanym w czasie testu jest pozakomórkowe DNA płodu. Znajduje się ono w osoczu krwi matki. Materiał genetyczny jest izolowany z krwi w warunkach laboratoryjnych. Następnie analizuje się go w kierunku poszczególnych chorób genetycznych i wad rozwojowych. Optymalnym czasem na wykonanie testu SANCO jest 10-24 tydzień ciąży.

Przeciwwskazania do wykonania testu SANCO

• ciążą mnoga,
• uprzednia terapia leczenia komórkami macierzystymi u matki,
• transfuzja krwi w okresie krótszym niż pół roku przed zajściem w ciążę,
• uprzednie przeszczepy narządów,
• choroby wynikające z mutacji chromosomów matki.

Wskazania do przeprowadzenia badania

• kobiet, które zaszły w ciążę po ukończeniu 35. roku życia i nie chcą przeprowadzać badań inwazyjnych,
• pacjentek, u których badania biochemiczne PAPP-A oraz USG sugerują podwyższone ryzyko wystąpienia wad genetycznych u płodu,
• kobiet, u których występują przeciwwskazania do wykonania inwazyjnych badań prenatalnych, wysokie ryzyko poronienia czy zakażenie wirusami żółtaczki lub HIV.

Jakie wady wykrywa badanie?

Test SANCO służy przede wszystkim do prawidłowego zdiagnozowania wad genetycznych wynikających z mutacji chromosomów. Jakie najpoważniejsze nieprawidłowości w materiale genetycznym wykrywa test SANCO:

• Trisomia chromosomu nr 13 – zespół Patau. To jedna z najcięższych chorób genetycznych, która objawia się niską masa urodzeniową, ale również obniżeniem napięcia mięśniowego, niedokonanym podział przodomózgowia, nieprawidłowością kształtu twarzoczaszki w tym występowania tylko jednej gałki ocznej, a także wadami serca, nerek i innych organów wewnętrznych

• Trisomia chromosomu 18 – zespół Edwardsa. To choroba genetyczna, której efektami są niska masa urodzeniowa dziecka, deformacje głowy, twarzy i czaszki, a także zaburzenia serca, płuc i nerek. Trisomia chromosomu 18 często kończy się poronieniem.

• Trisomia chromosomu 21 – zespół Downa. Najczęściej występująca wada genetyczna spowodowana mutacją liczby chromosomów. Osoby cierpiące na zespół Downa mają obniżoną sprawność intelektualną. Występuje u nich również podwyższone ryzyko występowania chorób serca.

• Monosomia chromosomu X – zespół Turnera. Występuje wyłącznie u dziewczynek. Charakteryzuje się słabo uwydatnionymi cechami żeńskimi i niskim wzrostem.

• Zespół Klinefeltera – czyli dodatkowy chromosom X w parze chromosomów płciowych. Wstępuje wyłącznie u mężczyzn. Objawia się poprzez nadprzeciętny wzrost, problemy z mową, zaburzeniami rozwoju intelektualnego i słabo rozwiniętymi organami płciowymi.

Inwazyjne badania prenatalne

Inwazyjna diagnostyka prenatalna polega na pobraniu materiału do badania z jamy brzusznej matki. Dają one ostateczną odpowiedź na pytania, czy u dziecka występują niepożądane zmiany genetyczne. Ze względu na rozwój medycyny oraz technologii badania prenatalne inwazyjne pozostają bezpieczne. Ewentualne powikłania rzadko stanowią realne niebezpieczeństwo dla życia matki lub dziecka. Nakłuwanie jamy brzusznej w celu pobrania materiału odbywa się pod kontrolą USG. Dzięki temu specjalista jest w stanie manewrować igłą w taki sposób, by nie uszkodzić płodu.

+ INFO

Amniopunkcja

Amniopunkcja polega na wykonaniu niewielkiego nakłucia powłoki brzusznej ciężarnej kobiety. Przez nie wprowadza się do jamy brzusznej igłę, przy użyciu której pobiera się około 15 mililitrów wód płodowych. W nich znajduje się komórki płodu, które pochodzą ze złuszczonego naskórka oraz układów moczowego i pokarmowego. Następnie komórki są rozmnażane w czasie ich hodowli w laboratorium. Po otrzymaniu wystarczającej liczby komórek określa się kariotyp dziecka, czyli bada strukturę zestawu chromosomów

Jak się wykonuje zabieg amniopunkcji?

Zabieg wykonuje się pod kontrolą USG i w miejscowym znieczuleniu. Doświadczony lekarz nakłuwa powłoki brzuszne i ścianę macicy za pomocą specjalnej igły. Celem jest pobranie 15 ml płynu owodniowego. Po pobraniu próbki, lekarz usuwa igłę i zakłada opatrunek. Cały zabieg trwa kilka minut. Zabieg nie jest bolesny – odczucia są podobne, jak przy pobieraniu krwi żylnej.

Jakie są wskazania do amniopunkcji?

Powikłania po amniopunkcji

Amniopunkcja jest badaniem inwazyjnym i wiąże się z niewielkim ryzykiem poronienia – poniżej 1%. Ponieważ obecnie badanie wykonywane jest pod kontrolą USG, powikłania zdarzają się bardzo rzadko, niemniej bardzo istotne jest doświadczenie lekarza. Wyjątkowo rzadko mogą zdarzyć się takie powikłania, jak:

Inwazyjne badania prenatalne, jak amniopunkcja, to zabiegi wykonywane za zgodą pacjentki, ale na zlecenie lekarza. Istnieje szereg wskazań, kiedy takie badanie powinno być wykonane:

• Uszkodzenie łożyska lub pępowiny
• Nakłucie narządów płodu
• Zakażenie wewnątrzmaciczne
• Przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego
• Odpływanie wód płodowych

• Wiek ciężarnej powyżej 35 roku życia
• Wiek ojca dziecka powyżej 55 roku życia
• Choroby genetyczne lub metaboliczne, które wystąpiły w rodzinie ciężarnej lub jej męża
• Wcześniejsza ciąża, w której stwierdzano zaburzenia genetyczne lub urodzenie dziecka z wadą genetyczną, chorobą metaboliczną albo wadami ośrodkowego układu nerwowego
• Nieprawidłowy wynik badania USG lub nieinwazyjnych testów prenatalnych – testu PAPP-A, testu Nifty, Harmony oraz innych
• Konieczność ustalenia ojcostwa w trakcie ciąży
• Silny lęk przed urodzeniem dziecka z wadami genetycznymi (wskazania psychologiczne)

Najważniejsze są dwa dni po wykonaniu zabiegu, a zagrożenie całkiem ustaje po 2 tygodniach. Zaleca się w tym okresie, aby unikać dźwigania i nadmiernego wysiłku fizycznego. W razie dolegliwości bólowych zalecane są doraźnie leki przeciwbólowe lub rozkurczowe. Gdyby pojawiały się jakieś niepokojące objawy, jak bóle w podbrzuszu, bóle brzucha czy plamienie, należy się skontaktować z lekarzem ginekologiem, który wykona konieczne badania. Są to jednak sytuacje incydentalne.

Jakie choroby wykrywane są dzięki amniopunkcji?

Amniopunkcja – opinie

Amniopunkcja należy do grupy inwazyjnych badań prenatalnych, ale ryzyko poronienia czy uszkodzenia płodu jest niewielkie. Badanie ma natomiast ogromną wartość diagnostyczną. Można potwierdzić lub wykluczyć wady genetyczne i na tej podstawie świadomie podejmować decyzje o dalszym postępowaniu.Prawidłowy wynik badania sprawia, że rodzice oczekują narodzin bez lęku o zdrowie dziecka. Statystyki podają, że w 96 przypadkach na 100, wynik amniopunkcji jest prawidłowy pomimo występowania czynników ryzyka choroby genetycznej lub nieprawidłowych wyników prenatalnych badań nieinwazyjnych. Amniopunkcja nie jest jednak badaniem, które powinno być wykonywane u każdej kobiety ciężarnej. Chociaż ryzyko powikłań jest niewielkie, to jednak istnieje. Dlatego też, jako badanie przesiewowe, powinny być stosowane badania nieinwazyjne, na przykład test PAPP-A. Warto umówić się na konsultację prenatalną około 10-11 tygodnia ciąży i zaplanować właściwe badania.

Wyniki amniopunkcji różnią się w zależności od rodzaju wykonanych badań. Zawsze uzyskamy pewność, co do płci dziecka, ponieważ badane są chromosomy płciowe. Wybór badań w kierunku nieprawidłowości i ich zakres ustalany jest dla konkretnej kobiety na podstawie wskazań. Amniopunkcja daje obecnie możliwość wykrycia ponad 200 nieprawidłowości, ale nie wykonuje się wszystkich testów jednocześnie. Dzięki amniopunkcji możliwe jest wykrycie aberracji chromosomowych, jak zespół Downa, Pataua, Edwardsa, Turnera, Klinefeltera oraz mutacji genów powodujących choroby metaboliczne, jak na przykład mukowiscydoza, dystrofia mięśniowa typu Duchenne’a, rdzeniowy zanik mięśni, anemia sierpowata. Badanie poziomu AFP (alfafetoproteiny) w płynie owodniowym pomaga w diagnostyce wad rozwojowych cewy nerwowej, na przykład rozszczepu kręgosłupa.

III

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

Kardoceneza

Kordoceneza- badanie prenatalne służy kontroli stanu budowy i czynności życia, i zdrowia dziecka jeszcze w życiu płodowym. Jest to przezbrzuszne nakłucie sznura pępowinowego specjalną, cienką igłą w celu pobrania 0,5 - 1 ml krwi pępowinowej. Warto wiedzieć, że techniki nakłuwania są różne, jednak najczęściej nakłuwa się żyłę pępowinową z dojścia od strony łożyska. Jest to tak zwana kordocenteza przezłożyskowa. Drugą opcją jest nakłucie żyły od strony jamy owodni, w miejscu najbardziej stabilnego łożyskowego przyczepu pępowiny - wtedy takie badanie nazywamy kordocentezą przezowodniową. Analiza krwi pępowinowej przydatna jest najczęściej w diagnostyce choroby hemolitycznej płodu i wad genetycznych. Całe badanie wykonywane jest pod stałą kontrolą ultrasonografu (USG) przez doświadczonego lekarza położnika, najczęściej po upływie 20. tygodnia ciąży.

Kordocenteza pomaga zdiagnozować bądź wykluczyć między innymi:

• anemię czy też małopłytkowość;
• ograniczenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu;
• ciężkie niedotlenienie u płodu;
• wady płodu, które były zdiagnozowane poprzez inne z badań prenatalnych np. w USG
• nieprawidłowości materiału genetycznego wewnątrz komórki;
• ciężkie infekcje wewnątrzmaciczne (np. różyczka, cytomegalia czy odzwierzęce toksoplazmoza i parwowiroza).

Kordocenteza może tez pomóc ocenić stan przepływu krwi u płodu, określić jeszcze przed urodzeniem grupę krwi maluszka, czy tez wady wrodzone, a także może określić przyczynę wykrytego wcześniej obrzęku u płodu oraz nakreślić przyczynę opóźnienia rozwoju płodu. Poprzez pobranie krwi i badanie DNA płodu, czyli taki nośnik informacji genetycznej można również przeanalizować czy występują nieprawidłowości genetycznych, które mogą prowadzić np. do rozwoju zespołu Downa czy Edwardsa.

Badania prenatalne.. dlaczego warto?

Badania prenatalne zalecane są przede wszystkim kobietom, które ukończyły już 35. rok życia, są w jakiś sposób obciążone genetycznie (schorzenie może dotyczyć ich samych, partnerów lub krewnych z obu stron) lub które urodziły już dziecko z genetycznymi zaburzeniami. Diagnostyka prenatalna pozwala bardzo wcześnie wykryć wrodzone wady płodu i zaobserwować zmiany w jego rozwoju, a co za tym idzie rozpocząć natychmiastowe leczenie. Szybka reakcja w niektórych przypadkach pozwala złagodzić objawy choroby lub nieco opóźnić jej rozwój, a w większości zaplanować przyszłe leczenie i przygotować rodziców do opieki nad chorym dzieckiem. Informacja o zaburzeniach w rozwoju dziecka jest szczególnie istotna dla rodziców, którzy nie czują się na siłach, by podjąć trud wychowania ciężko chorego dziecka. Dzięki badaniom prenatalnym mają na to więcej czasu, niż gdyby dowiedzieli się o wadzie dziecka po porodzie.

Diagnostyka prenatalna pozwala wykryć genetyczne nieprawidłowości i ciężkie choroby. Dzięki temu wzrasta szansa na skuteczność podjętych działań w ramach leczenia.

Badania prenatalne.. czemu nie warto?

Diagnostyka prenatalna to nie to samo co wybór USG w wersji 3D. Niby oczywiste, ale warte przypomnienia, jako że wiele przyszłych mam z nadmiernej troski o zdrowie swojego maleństwa rozważa poddanie się badaniom prenatalnym, nie mając ku temu żadnego powodu. Trzeba pamiętać, że tego typu badania, prócz ryzyka, które za sobą niosą, mają też wiele innych wad. Dotyczą one zarówno ich przebiegu, jak i wyników. Po pierwsze, może okazać się, że dziecko jest zupełnie zdrowe… aż do badania, podczas którego staje się coś złego. Po drugie, badania prenatalne nie wykrywają wszystkich wad genetycznych. Wiele mam z przerażeniem przyjęło po rozwiązaniu wiadomość, że dziecko ma chorobę genetyczną, której wcześniej nie ujawniło żadne badanie. Są to wprawdzie jednostkowe przypadki, ale zdarzają się i trzeba być na nie przygotowanym. Po trzecie, wyniki nie zawsze zgadzają się z rzeczywistością. Nierzadko bywa tak, że badania prenatalne nie wykazały żadnych nieprawidłowości, a przy narodzinach dziecka wykryto wady genetyczne (i odwrotnie, ale to już szczęśliwa wiadomość). Ponadto wiele mam trzyma się zdania, że nie warto odbierać sobie nadziei. Bo co jeśli wyniki będą złe? Jak szczęśliwie donosić ciążę, wiedząc, że po narodzinach dziecka rodziców czeka ogromny trud opiekowania się niepełnosprawnym maleństwem? Wielu z nich wybiera życie z nadzieją, że wszystko będzie dobrze. Nie narażając na ryzyko ani rozwijającego się dziecka, ani siebie samych.

Badania prenatalne- cena

Test Panorama + zespół Di George

2100,00 zł

Test Panorama + panel mikrodelecji

2 590,00 zł

2990,00 zł

Test Veragene

Test Veracity

2490,00 zł

Bielsko-Biała; Bydgoszcz; Chrzanów; Człuchów; Elbląg; Gliwice; Głowno; Gorzów Wielkopolski; Inowrocław; Jaworzno; Katowice; Końskie; Kraków; Lublin; Łódź; Myślenice; Nowa Sól; Otmuchów; Poznań; Rybik; Sosnowiec; Szczecin; Tczew; Tomaszów Lubelski; Trójmiasto; Warszawa; Wieliczka; Wieluń; Włocławek; Wolbrom; Wrocław.

Badanie prenatalne można wykonać w miastach:

LINKI

• http://badanieprenatalne.com/czym-sa-badania-prenatalne/
• https://multimed.pl/baza-wiedzy/badania-prenatalne/amniopunkcja-kiedy-sie-wykonuje-czy-boli-wyniki-opinie-cena/
• https://www.znana-polozna.pl/artykuly/kordocenteza-badanie-prenatalne
• https://gameta.pl/badania-prenatalne/test-nifty/
• https://www.medonet.pl/ciaza-i-dziecko,badania-prenatalne---na-czym-polegaja-,artykul,1725293.html
• https://www.medonet.pl/zdrowie,usg-genetyczne---charakterystyka--przebieg-badania-i-terminy,artykul,1733086.html

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ !

WYKONAŁA: Nikola Belina Szkoła Społeczna w Chełmie Klasa II LO