Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

FRAKTAL

Maria Oluszcz

Created on May 6, 2021

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Visual Presentation

Vintage Photo Album

Animated Chalkboard Presentation

Genial Storytale Presentation

Higher Education Presentation

Blackboard Presentation

Psychedelic Presentation

Transcript

ŚWiat frkatali

PREZENTACJA MARII O. Z KLASY 8C

01 Czym są fraktale?

02 Historia

SPIS TREŚCI

03 Najczęstrze sposoby generowania fraktali

04 Występowanie fraktali

05 Polski twórca fraktali

06 Znane fraktale w matematyce

07 Znane fraktale w grafice komputerowej

08 Podsumowanie

01

Co to Są fraktale ?

FRaktal - Definicja

Fraktal (łac. fractus – złamany, cząstkowy, ułamkowy) w znaczeniu potocznym oznacza zwykle obiekt samopodobny (tzn. taki, którego części są podobne do całości) albo „nieskończenie złożony” (ukazujący coraz bardziej złożone detale w dowolnie wielkim powiększeniu). Ze względu na olbrzymią różnorodność przykładów matematycy obecnie unikają podawania ścisłej definicji i proponują określać fraktal jako zbiór, który posiada wszystkie wyznaczone charakterystyki albo przynajmniej ich większość.

CHARAKTERYSTYKA FRAKTALA

-ma nietrywialną strukturę w każdej skali -struktura ta nie daje się łatwo opisać w języku tradycyjnej geometrii euklidesowej -jest samopodobny, jeśli nie w sensie dokładnym, to przybliżonym lub stochastycznym - jego wymiar Hausdorffa jest większy niż jego wymiar topologiczny - ma względnie prostą definicję rekurencyjną - ma naturalny („poszarpany”, „kłębiasty” itp.) wygląd.

02

hISTORIA

Pojęcie fraktala zostało wprowadzone do matematyki przez Benoît Mandelbrota w latach 70. XX wieku. Odkryty przez niego zbiór Mandelbrota nie był jednak pierwszym przykładem fraktala. Wcześniej istniała już cała gama zbiorów o niecałkowitym wymiarze Hausdorffa, postrzeganych jednak głównie jako kontrprzykłady pewnych twierdzeń. Bardziej systematycznie fraktalami zajmowała się geometryczna teoria miary, mająca swoje początki w pracach Constantina Carathéodory’ego i Felixa Hausdorffa.

Zbiór Mandelbrota (żuk Mandelbrota, żuczek Mandelbrota) - podzbiór płaszczyzny zespolonej, którego brzeg jest jednym ze sławniejszych fraktali. Nazwa tego obiektu została wprowadzona dla uhonorowania jego odkrywcy, francuskiego matematyka Benoit Mandelbrota.

Szczególnymi fraktalami – nie nazywając ich po imieniu – zajmowali się Georg Cantor, Giuseppe Peano, Wacław Sierpiński, Paul Lévy, a także Donald Knuth. Szczególny wkład w rozwój geometrycznej teorii miary wniósł Abraham Bezikowicz, który skonstruował również wiele konkretnych fraktali o paradoksalnych własnościach. Również zbiór Julii, ściśle związany ze zbiorem Mandelbrota, był badany w latach 20. zeszłego wieku. Mandelbrot, używając komputera do wizualizacji, uczynił z fraktali przedmiot intensywnych badań. O ważności tego zagadnienia zadecydowały zastosowania w różnych dziedzinach, zwłaszcza poza matematyką, np. obecnie prawie każdy telefon komórkowy korzysta z wbudowanej anteny fraktalnej.

PRZYKŁAD ZBIORU JULII

03

Najczęstsze sposoby generowania fraktali

W praktyce aby wygenerować fraktal stosuje się algorytm iteracji losowej zwany grą w chaos. Polega on na tym, że wybieramy dowolny punktx i transformujemy go wiele razy, za każdym razem losując odpowiednio przekształcenie F1.

Procedurę tę powtarzamy np. kilka tysięcy razy. W szczególnych przypadkach dla efektu wizualnego może być istotny sposób losowania przekształceń. Fi, i=1,...,4 Np. dla paproci Barnsleya przekształcenia losuje się z częstościami 85%, 7%, 7%, 1% odpowiednio.

Atraktory IFS

Najprostszą metodą tworzenia fraktali jest wykorzystanie zbioru przekształceń afinicznych będących przekształceniami zwężającymi (kontrakcjami). Transformując dowolny, niepusty zbiór S zgodnie z regułą (tworząc ciąg zbiorów):

W granicy otrzymujemy:

atraktor układu, który w szczególności może być fraktalem.

Zbiór nazywamy w tym przypadku systemem przekształceń literowanych (IFS), zaś otrzymany w powyższej granicy fraktal jest atraktorem tego systemu. Jego istnienie wynika z twierdzenia Banacha o punkcie stałym odwzorowania zwężającego.

04

Występowanie Fraktali

Fraktale w Przyrodzie

Wielu badaczy twierdzi, że geometria fraktali jest geometrią przyrody. W chmurach, liniach brzegowych lądów, łańcuchach górskich, płatkach śniegu, drzewach, pianie mydlanej można odkryć kształty fraktali. Nie po raz pierwszy okazuje się, że natura od dawna wykorzystuje to, co człowiek dopiero odkrył. Kalafiory i brokuły może nie są klasycznymi matematycznymi fraktalami; jednak ich budowa, jak w klasycznych figurach fraktalnych, tworzy arcydzieło samopodobieństwa: główki tych roślin składają się z różyczek, które po oddzieleniu od reszty przypominają w pomniejszeniu całą główkę. Części te mogą być znów podzielone na mniejsze jeszcze części, też podobne do poprzednich. Proces ten kończymy, kiedy różyczki kalafiora i brokuły stają się za małe by je dzielić. Na każdym etapie występuje podobieństwo do pierwszej struktury.

Liście paproci

Aloes

Amonity

Góry

Płateki śniegu

Delty rzek

Faraktale w nauce

Teorią fraktali zajmują się dziś nie tylko matematycy ale również fizycy, mechanicy, ekonomiści i specjaliści z innych dziedzin.

Oto przykład fraktala matematyka:

Płatek śniegu W 1904 roku szwedzki matematyk Helge von Koch skonstruował dziwna figurę, która z wyglądu przypomina płatek śniegu. Konstrukcja ta powstała z trójkąta równobocznego, którego każdy bok dzielimy na trzy równe części, doklejając do części środkowej trójkąt równoboczny o boku trzy razy krótszym niż bok trójkąta wyjściowego . Każdy bok małego trójkąta znów dzielimy na trzy równe części, do części środkowych doklejając trójkąty równoboczne o boku trzy razy krótszym niż poprzednio. Kontynuując to postępowanie otrzymujemy figurę podobną do płatka śniegu. Jej brzeg nazwano „krzywą Kocha

Fraktale w szkolnictwie

Już w szkole podstwaowej uczniowe poznają konstrukcje najprostszych fraktali.

Najpopularniejszym programem, używanym w szkole, jest prosty w obsłudze "scrath"

05

Polski twórca fraktali

Wacław Sierpiński

Trójkąt Sierpińskiego (znany też jako uszczelka Sierpińskiego) – jeden z najprostszych fraktali. Znany był na długo przed powstaniem tego pojęcia (patrz Benoît Mandelbrot). Konstrukcja tego zbioru była podana właśnie przez polskiego matematyka Wacława Sierpińskiego w 1915r.

Dywan Sierpińskiego – fraktal otrzymany z kwadratu za pomocą podzielenia go na dziewięć (3x3) mniejszych kwadratów, usunięcia środkowego kwadratu i ponownego rekurencyjnego zastosowania tej samej procedury do każdego z pozostałych ośmiu kwadratów.

06

znane fraktale w matematyce

Płatek Kocha

Krzywe smocze

Kostka Mengera

Paproć Barnsleya

4 etap konstrukcji krzywej Sierpińskiego

Krzywa C Lévy’ego

07

Znane fraktale w Grafice komputerowej

08

Podsumowanie

Fraktal z języka łacińskiego oznacza coś „złamanego” i „cząstkowego”. Najważniejszą cechą fraktali jest samo podobieństwo – są to obiekty, które mogą być nieskończenie złożone i składające się z identycznych struktur. Fraktale występują w wielu dziedzinach życia np. matematyce, przyrodzie, informatyce. Polak, Włacław Sierpiński stworzył fraktale znane na całym świecie.

Linki

źródła wiedzy:

http://sp236gim61.neostrada.pl/publikacje/BBogucka.htm

https://ciekawe.org/2015/11/02/fraktalne-wzory-w-przyrodzie/

https://fiboteamschool.pl/fraktal-co-to-jest/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Fraktal

dziękuję za uwagę