8, 49 Dążenie do samodzielności.

DĄŻENIE DO NIEZALEŻNOŚCI.

Kształtowanie postawy odpowiedzialności za własny rozwój.

Samodzielność?

Proces dochodzenia do samodzielności i niezależności nazywany jest wychowaniem.Podstawowym i pierwszym środowiskiem, które mam wpływ na nasze wychowanie i rozwój, jest rodzina. Każdy młody człowiek powinien mieć pewność, że warto żyć w prawdzie, postępować dobrze, szukać piękna w sobie i wokół siebie, dążyć do tego, aby być darem dla innych.

Kto wychowuje?

dom rodzinny - mama, tata

członkowie rodziny (rodzeństwo, dziadkowie)

szkoła

Kościół

grupa rówieśnicza

środki społecznego przekazu (media)

Wychowuje przez...?

poszanowanie godności dziecka

poświęcanie mu czasu

obdarzenie go miłością

uczenie poszukiwania mądrości

troska o jego pełny rozwój

dawanie mu dobrego przykładu

stawianie wymagań i ich respektowanie

przestrzeganie zasad etyczno-moralnych

Wychowanie...

Wychowanie to wspomaganie rozwoju dziecka w procesie stawania się człowiekiem na miarę swoich możliwości. To działanie długotrwałe, wymagające udziału osób znaczących dla dziecka.

Rodzice...

Więzi z rodzicami nie zawsze są idealne, ale każda sytuacja może służyć wychowaniu. Wychowanie dokonuje się nie tylko za pomocą słów – to przede wszystkim postawa. Podane codzienne śniadanie czy obiad, troska w czasie choroby, chodzenie na wywiadówkę utrwalają w nas zachowania, które stają się częścią naszego myślenia i działania. Rodzice nie są idealni, też popełniają błędy i jest to naturalne. Umieć im wybaczyć to sztuka samowychowania.

Dorosłość...

Miarą dorosłości jest odpowiedzialność za drugiego człowieka. W odniesieniu do rodziców jest to odpowiedzialność za wychowanie swojego dziecka przez stworzenie mu możliwie najlepszych warunków wszechstronnego rozwoju. Dla dzieci jest to odpowiedzialność za kształtowanie samego siebie.

Samowychowanie...

Spotykamy ludzi, którzy mają odwagę iść pod prąd. Nie robią czegoś, uzasadniając, że wszyscy tak robią. Podejmują decyzje, by służyć dobru bez lęku przed konsekwencjami. Żyją według określonych zasad. Do takich osób należał biblijny Tobiasz. Razem ze swoimi rodakami przebywał na wygnaniu w Asyrii – z dala od Ojczyzny.

Samowychowanie...

Wychowanie i samowychowanie powinno dokonywaćsię w sferze emocjonalnej, rodzinnej czy społecznej, ale również w duchu wiary. Podczas twojego chrztu rodzice zadeklarowali się, że wychowają ciebie w wierze. Nadszedł czas, by do tego wychowania dodać samowychowanie w wierze.

Dekalog pogody ducha św. Jana XXIII

1.Dzisiaj spróbuję żyć z dnia na dzień, nie będę dążył do rozwiązania wszystkich życiowych problemów naraz. 2. Dzisiaj szczególnie zadbam o mój obraz: będę miał grzeczne maniery, nie będę nikogo krytykował, będę unikał krytykowania i dyscyplinowania innych, lecz nie siebie. 3. Dzisiaj będę szczęśliwy w pewności, że zostałem stworzony, by być szczęśliwym nie tylko na tamtym świecie, ale także na tym. 4. Dzisiaj dostosuję się do okoliczności i nie będę udawał, że to okoliczności mają się dostosować do moich życzeń. 5. Dzisiaj poświęcę 10 minut na wartościową lekturę, mając w pamięci, że jak pożywienie jest niezbędne do życia ciału, tak wartościowa lektura jest nie- zbędna do życia duszy. 6. Dzisiaj zrobię dobry uczynek i nie powiem o nim nikomu. 7. Dzisiaj zrobię co najmniej jedną rzecz, na którą nie mam ochoty, a gdyby to pogorszyło mój humor, postaram się, aby nikt tego nie zauważył. 8. Dzisiaj sporządzę szczegółowy program. Być może nie wypełnię go co do joty, ale przynajmniej go zredaguję. Będę się przy tym wystrzegał dwóch plag: pośpiechu i niezdecydowania. 9. Dzisiaj będę święcie wierzył – nawet gdyby okoliczności świadczyły o czymś przeciwnym – że dobra opatrzność Boska zajmuje się mną, jakby na świecie nie istniał nikt oprócz mnie. 10. Dzisiaj odrzucę obawy. W szczególności nie będę się bał wiary w dobroć i cieszenia się tym, co piękne.