Balladyna - prezentacja

1839r

Balladyna

Juliusz Słowacki

Home

wieszcz narodowy

Utwór o wielu warstwach

Przeznaczony dla ludzi inteligentnych i chętnych do odnajdywania drugiego znaczenia w rzeczach z pozoru zwyczajnych.

Dramat romantyczny

Balladyna to dramat o funkcjonowaniu na świecie dobra i zła. Bohaterki zostały opisane na zasadzie kontrastu: Alina to uosobienie dobra, Balladyna - zła. W świecie utworu zło zwycięża nad dobrem. Alina ginie, żoną Kirkora, księżną zostaje okrutna Balladyna. Ginie także jej mąż, szlachetny Kirkor, który chce zwrócić Pustelnikowi (a w rzeczywistości prawowitemu królowi Popielowi) koronę - symbol władzy. Dopiero w ostatniej scenie dobro odzyskuje władzę.

Menu

Back

Juliusz Słowacki wykorzystał w swoim utworze liczne wątki znane z baśni. Przede wszystkim jest to wyraźny podział bohaterów na dobrych (Alina, Wdowa, Kirkor, pustelnik) i złych (Balladyna, Kostryn, Grabiec). Duże znaczenie mają tu czary: rolę wróżki z baśni odgrywa Goplana. To jej słudzy - Chochlik i Skierka - przywłaszczają sobie koronę Popielów, co krzyżuje plany Kirkora pragnącemu zwrócić ją prawowitemu władcy. Koronę zakłada Grabiec - król-błazen. Święty przedmiot zostaje zbezczeszczony, a postać władcy ośmieszona. Przy okazji dochodzi do ujawnienia się ironii romantycznej. Walka Kirkora idzie na marne, choć książę nie zawinił i miał szlachetne plany.

Juliusz Słowacki

biografia

Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu[1]) – polski poeta, przedstawiciel romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Twórca filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim, był też mistykiem. Obok Mickiewicza uznawany powszechnie za największego przedstawiciela polskiego romantyzmu.

więcej

akt I

akt II

akt IV

akt III

krótkie streszczenie

krótkie streszczenie

krótkie streszczenie

krótkie streszczenie

Balladyna wraz z matką wyjeżdzają do zamku, zostawiając za sobą swoją wiejską chatę w płomieniach. Po ślubie Kirkor wyjeżdza. Balladyna udaje się do Pustelnika z prośbą o rady dotyczące plamy na jej czole. Pustelnik domyśla się, że to znamie symbolizujące jej złe czyny. Podsłuchuje sługa Kostryn, z którym Balladyna zabija Gralona.Goplana zamienia Grabca w króla dzwonkowego.

Kirkor przychodzi do domu Pustelnika, a ten opowiada mu historię korony Lecha i historię jego losu. Z polecenia Pustelnika Kirkok idzie szukać żony na wieś, nie wiedząc, że jest pod wpływem magii. To Goplana nakazuje swoim sługom, by robiły czyny, dzięki którym jej ukochany Grabiec był tylko i wyłacznie jej.

Goplana zamienia Grabca w drzewo, które potem staje się świadkiem mordersta. To Balladyna zabija Alinę i zabiera jej maliny, które zapewniają jej małżeństwo z Kirkorem. Postać tytułowa kłamie o siostrze, mówiąc, że uciekła. Tymczasem na prawdę znajduje ją Filon i zakochuje się w martwiej dziewczynie, którą zanosi do chaty Pustelnika.

Uczta w zamku królewskim, podczas której Balladynę opętują duchy. Wzbudzają u niejpoczucie winy. Wieści o osiągnięiach Kirkora oraz wizta teraz ślepiej Wdowy u Pustelnikai jego obietnicy o ukaraniu jej złej córki. Zabójstwo Graba. Motywem chęć władzy Balladyny i Kostryna. Bohaterowie chcą zgładzić Pustelnika i Kirkors.

AKT V (finał)

krótkie streszczenie

Goplana dręczona poczuciem winy spowodowanym konsekwencjami jej czynów sama nadaje sobie karę w postaci wygnania. Kirkor dowiaduje się o powieszonym Pustelniku. Przygotpwuje się do walki. Podczas niej Kirkok ginie. Jego przeciwnkami są potajemnie Kostryn i Balladyna, którzy się związują i dziełą królestwem. Następnie zaś Balladyna śmiertelnie zatruwa Kostryna w obawie, że jego wiedza na temat jej zbrodni pozbawi Balladynę korony. Rzecz jasna nie przyznaje się do zbrodni, tylko mówi, iż sługa zmarł przez chorobę. Kiedy zostaje ona królową, zgodnie z tradycją odbywa się sąd. Przychodzą oskarżyciele: lekarz, mówiący o zatruciu Kostryna, Filon domagający się ukarania zabójcy Aliny oraz Wdowa, skarżąca się na okrutną córkę. Wdowa odmawia wydania imienia córki, w wyniku czego umiera na karnych torturach. Po wydaniu potrójnego wyroku śmierci na samą siebie Balladyna zostaje zabita przez pioruna.

Balladyna - charakterystyka postaci

Postać tytułowa, główna, tragiczna

Córka ubogiej wieśniaczki. Jest próżna i nieuczciwa. Zanim poznaje Kirkora, ma romans z Grabcem. Wyznaje jednak miłość księciu, mając nadzieję, że dzięki temu będzie miała szansę zostania księżną. Jest opanowana żądzą władzy. By osiągnąć swój cel, gotowa jest nawet zamordować własną siostrę. Później przyczyni się do śmierci swojego męża, jest niewierną żoną. Okazuje się, że jest niewdzięcznym, złym dzieckiem. Wypiera się własnej matki, wyrzuca ją z zamku, skazuje na tułaczkę. Można powiedzieć, że Balladyna jest niewolnicą własnych ambicji. W dramacie ta postać uosabia zło.x

"Winna śmierci" - ostatnie słowa Balladyny.

Balladyny najistotniejszym celem jest zdobycie władzy. Wyrażenie "po trupach do celu" możemy w tym przypadku wziąc sobie do serca dosłownie.

Plakat adaptacij Balladyny

KLIKNIJ NA DOWOLNY ELEMENT PLAKATU

Aby dowiedzieć się o jego symbolice.

maliny, sok malinowy, twarz postaci, tło, ręka

BALLADYNA (ADAPTACJA TEATRALNA)

BALLADYNA (FILM Z 2009R.)

Krótkie dzieła inspirowane "Balladyną"

Część Druga

BALLADYNA

koniec prezentacji