Igrzyska olimpijskie

Igrzyska Olimpijskie

Igrzyska Olimpijskie

This page is password protected

Enter the password

• Nagrodą był wieniec z gałązek z wawrzynu (laur olimpijski), lecz nagradzany był tylko zwycięzca.

• Olimpionik - zawodnik, który wygrał igrzyska

• W jego rodzinnym mieście stawiano pomniki na jego cześć i pisano wiersze.

• Z czasem, oprócz wieńca z gałązek oliwnych, otrzymywano pieniądze i przedmioty wartościowe

• Zawodnik, który dopuścił się oszustwa, zmuszony był postawić pomnik Zeusowi, na którym wyryto jego imię i nazwisko oraz występek, którego się dopuścił.

• Najpopularniejszym z oszustów był Ateńczyk Kalliopos - przekupił swoich niedoszłych przeciwników.

Dyscypliny w starożytnej Grecji

Dromos - bieg krótki na dystansie jednego stadionu. Najstarsza dyscyplina starożytnych igrzysk.

Diaulos – bieg średni, który rozegrano po raz pierwszy na 14 Igrzyskach. Diaulos równał się dystansowi dwóch stadionów (385,34 m). Zawodnik pokonywał linię mety i wracał do punktu startu tą samą bieżnią.

Dolichos - bieg długi. Rozgrywano go prawdopodobnie na długości 24 stadionów.

Zapasy - wprowadzono na 18 igrzyskach. Walki w tej dyscyplinie były jednak bardziej zbliżone formą do współczesnego wrestlingu.

Dyscypliny w starożytnej Grecji

Pentathlon – pięciobój (od 18 Igrzysk). W jego skład wchodziły:

• rzut oszczepem (wykonanym z drewna świerkowego bądź jesionu o długości w granicach ludzkiego wzrostu),
• rzut dyskiem (dyskobole stali na specjalnym podeście zwanym balbis, skąd oddawali rzuty),
• skok w dal,
• bieg na dystansie jednego stadionu
• zapasy.

Walka na pięści - (od 23 Olimpiady) - stała się najbardziej krwawym widowiskiem zawodów.

Dyscypliny w starożytnej Grecji

Wyścigi rydwanów (od 25 Igrzysk) powożonych przez właścicieli zaprzęgów. Startowali tylko najbardziej zamożni, gdyż utrzymanie koni było bardzo kosztowne.

Pankration (od 33 Olimpiady) - skrzyżowanie zapasów i walki na pięści. Zawodnicy mieli prawo stosować wszystkie chwyty i uderzenia, wyłamywać palce, ręce, stopy, łamać nosy. Zwycięstwo osiągano przez poddanie się przeciwnika.

Hoplites (od 65 Igrzysk w 520 r. p.n.e.) - bieg w uzbrojeniu.

W dziejach starożytnych igrzysk najbardziej wsławił się Leonidas z Rodos. Był zwycięzcą czterech kolejnych Olimpiad (154, 155, 156 i 157)

Zasady

• W zawodach brali udział zamożni ludzie, których stać było na poświęcenie całego roku na ćwiczenia, później byli to tylko wybrani atleci.

• Występowano nago, dlatego igrzyska mogli oglądać tylko wolni mężczyźni.

• Kobietę przyłapaną na oglądaniu igrzysk czekała kara śmierci. Nie było konkurencji zespołowych.

• W igrzyskach mogli brać udział wszyscy wolni Grecy płci męskiej.
• Odbywały się one ku czci boga Zeusa.

Noworzytne Igrzyska Olimpijskie

• rozgrywane są od 1896 r. (Ateny),
• zimowe od 1924 r. (Chamonix).
• nawiązują do głębokich tradycji antycznych igrzysk olimpijskich.
• większość zawodników traktuje igrzyska olimpijskie jako najważniejsze zawody sportowe, a złoty medal olimpijski, jako najcenniejsze i najbardziej wyczekiwane trofeum.
• wyjątkiem od wskazanej reguły są sportowcy uprawiający m.in. tenis, kolarstwo czy piłkę nożną, gdyż w tych dyscyplinach odbywa się wiele prestiżowych zawodów, turniejów i rozgrywek.

SYMBOLE OLIMPIJSKIE

SYMBOLE OLIMPIJSKIE

Flaga olimpijska

Flaga olimpijska

• Najbardziej znany ze wszystkich symboli olimpijskich,
• odzwierciedla ideały Pierre’a de Coubertina – twórcy nowożytnych igrzysk.
• Pięć różnokolorowych przecinających się kół symbolizuje zarazem różnorodność, jak i jedność ludzi zamieszkujących Ziemię.
• kolory symbolizują kontynenty: niebieski – Europę, czarny – Afrykę, czerwony – Amerykę, żółty – Azję i zielony – Australię.
• kolory te zostały dobrane tak, by każdy z nich pojawiał się przynajmniej raz na jakiejś fladze państwowej.
• Flaga olimpijska wciągana jest na maszt podczas ceremonii otwarcia igrzysk.
• Koła oznaczają też 5 dyscyplin sportowych w starożytności.

Flaga olimpijska

Flaga olimpijska

Afryka

Ameryka

Europa

Azja

Australia

Hymn olimpijski

• oficjalnie od 1958 roku, jest utwór muzyczny zatytułowany „Hymn Olimpijski”
• skomponowany przez Spirosa Samarasa.
• autorem słów był Kostis Palamas.

Motto Igrzysk

• łacińskie zdanie: Citius Altius Fortius, czyli Szybciej, Wyżej, Mocniej.
• Innym znanym cytatem opisującym olimpiadę jest zdanie:

"Najważniejszą rzeczą w igrzyskach olimpijskich jest nie zwyciężyć, ale wziąć w nich udział, podobnie jak w życiu nie jest ważne triumfować, ale zmagać się z organizmem".

Ogień olimpijski

• Przy pomocy skupionych promieni słonecznych ogień olimpijski wzniecany jest w Grecji w ruinach świątyni Olimpii.
• Stamtąd sztafeta olimpijska przekazuje pochodnię olimpijską kolejnym biegaczom.
• Tradycja zapalania ognia sięga Igrzysk z 1928, a jego przenoszenia w sztafecie – 1936.
• Na koniec ogień niesiony w pochodni przybywa do miasta-gospodarza igrzysk.
• Tutaj w trakcie ceremonii otwarcia zapalany jest znicz olimpijski, który płonie przez cały czas trwania zawodów.

Ceremonia otwarcia

• Tradycyjnie igrzyska otwiera trwająca kilka godzin ceremonia otwarcia, której celem jest m.in. zaprezentowanie miasta i państwa, w którym odbywają się igrzyska.
• Stałym elementem jest defilada państw biorących udział w zawodach.
• W defiladzie maszerują zawodnicy oraz działacze sportowi z danego kraju.
• Każde z państw wyznacza jednego sportowca, który jako chorąży (flagowy) reprezentacji niesie flagę państwa.
• Sportowcy wchodzą na stadion według alfabetu języka używanego w państwie, które gości igrzyska.
• Z uwagi na szacunek dla ojczyzny igrzysk defiladę otwiera Grecja, a kończy gospodarz.

Ceremonia zamknięcia

• W części artystycznej ceremonii zamknięcia oprócz spektaklu przygotowanego przez gospodarzy swoją prezentację przedstawia również miasto następnych igrzysk.
• Sportowcy wkraczający na stadion nie są już podzieleni wedle państw, a wszystkie flagi państw uczestniczących w „festiwalu sportów” są niesione razem.
• Podczas ceremonii zamknięcia odgrywa się hymny oraz wciąga na maszt 3 flagi: państwa obecnie goszczącego igrzyska, przyszłego gospodarza oraz Grecji.
• Nowym zwyczajem jest ceremonia dekoracji zwycięzców ostatniej konkurencji: w przypadku LIO maratonu, a podczas ZIO biegu narciarskiego na 50 km. Przemawiają ponownie Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego oraz Przewodniczący MKOl.
• Przewodniczący MKOl wypowiada formułę: Igrzyska Olimpijskie w ... uważam za zamknięte, oraz „wzywa młodzież całego świata do stawienia się za 4 lata w mieście przyszłych igrzysk”, po czym opuszcza się flagę olimpijską oraz gasi znicz. Stałym elementem jest również przekazanie flagi olimpijskiej przez mera (burmistrza, prezydenta) obecnego miasta-gospodarza przyszłemu organizatorowi igrzysk.

Dyscypliny olimpijskie

• Na pierwszych igrzyskach rozgrywano zawody jedynie w 9 dyscyplinach: lekkoatletyce, kolarstwie, szermierce, gimnastyce, strzelectwie, tenisie, podnoszeniu ciężarów, zapasach i pływaniu (zawody wioślarskie z powodu złej pogody odwołano). Współcześnie ich liczba osiągnęła już 50, a ta liczba ciągle rośnie.
• W skład każdej dyscypliny wchodzi od kilku do kilkunastu konkurencji, które rozgrywane są oddzielnie przez K i M. Jednak istnieją takie konkurencje, które są rozgrywane wyłącznie przez kobiety (gimnastyka artystyczna, pływanie synchroniczne, siedmiobój lekkoatletyczny, rozgrywany w przeszłości softball) lub wyłącznie przez mężczyzn (dziesięciobój lekkoatletyczny, zapasy w stylu klasycznym, rozgrywany w przeszłości baseball). Jedyną dyscypliną, w której nie ma osobnych konkurencji dla kobiet i mężczyzn jest jeździectwo.
• Żeby dana konkurencja mogła być wpisana do programu olimpijskiego musi być powszechnie uprawiana w wielu krajach świata: dla konkurencji męskich – w co najmniej 75 krajach na 4 kontynentach, dla kobiecych – w co najmniej 40 krajach na 3 kontynentach.