MUZYKOTERAPIA KL. 1-3 Ćwiczenia inhibicyjno-incytacyjne.

Przedmiot: muzykoterapia Klasa: I-III SP Temat: Ćwiczenia inhibicyjno-incytacyjne.

Ćwiczenie 1

Dzieci biegają dowolnie w rytmie ósemek. Na sygnał połączony ze zmianą rytmu lub przerwą w muzyce wykonują sześć kroków w tył lub klaszczą sześć razy w dłonie, kolana, podłogę lub podskakują obunóż sześć razy. Wybór czynności musi być ustalony przed rozpoczęciem ćwiczenia. Powrót akompaniamentu ósemkowego oznacza bieg po sali w dowolnym kierunku.

Ćwiczenie 2

Dzieci dzieli się na dwie grupy. Wszyscy spacerują swobodnie po sali przy akompaniamencie marszu. Gdy pojawi się akompaniament ósemkowy, następuje podział na grupy: pierwsza staje pojedynczo w różnych miejscach sali i unosi ręce udając drzewa, natomiast druga ustawia się w rzędzie za wywołaną przez nauczyciela osobą i imitując strumyk wije się między stojącymi. Powrót akompaniamentu w rytmie ćwierćnut oznacza ponowny spacer po sali. Pojawienie się rytmu ósemek oznacza zmianę ról w zabawie: druga grupa udaje drzewa, pierwsza strumyk.

Ćwiczenie 3

Przed rozpoczęciem ćwiczenia dzieci odliczają do czterech. Każde zapamiętuje swój numer. Dzieci poruszają się marszem, na przerwę w muzyce dzieci siadają. Hasło słowne: jedynki zaczynają poruszać się zgodnie z akompaniamentem - biegają lub podskakują między nieruchomymi dwójkami, trójkami i czwórkami do momentu usłyszenia ustalonego wcześniej sygnału zapraszającego wszystkie dzieci do marszu. W ten sam sposób postępują dwójki, trójki i czwórki. Kolejność wywoływanych numerów jest różna, nieoczekiwana. Można też wywołać dwa numery równocześnie.

Ćwiczenie 4

Dzieci poruszają się zgodnie z akompaniamentem. Kiedy usłyszą akompaniament w metrum dwu-, trzy- lub cztero-miarowym (z wyraźnie zaznaczoną pierwszą miarą taktu), wiążą kółeczka po dwoje, troje lub czworo, odpowiednio do słyszanego metrum. Jeśli zbyt mała liczba dzieci nie pozwala na ustawienie kółka dzieci stoją pojedynczo i klaszczą każde raz.

Ćwiczenie 5

Spośród dzieci wybieramy jedno, które staje z boku. Pozostałe dzieci poruszają się dowolnie w rytm muzyki. Na przerwę stają nieruchomo w wymyślonej przez siebie pozie. Wyznaczone dziecko wybiera najciekawszą pozę i następuje zamiana wybierającego. Dla utrudnienia można przed rozpoczęciem kolejnej tury zabawy ustalić następne pozy np. w klęku, leżeniu przodem, tyłem, siadzie.

Ćwiczenie 6

Dzieci poruszają się po całej sali w umówiony sposób (marsz, bieg, podskoki). Na sygnał dźwiękowy (tamburyno, bębenek, klaśnięcie), zatrzymują się i stojąc nieruchomo czekają na następne uderzenie w instrument. Po usłyszeniu sygnału idą do tyłu. Kolejny dźwięk instrumentu jest hasłem do zatrzymania się, następny oznacza poruszanie w przód.

Ćwiczenie 7

Dzieci stają w dwóch współśrodkowych kołach przodem do środka. Wewnętrzne koło wiązane stanowi karuzelę, zewnętrzne to pasażerowie. Każdy pasażer opiera ręce na barkach stojącego przed nim dziecka z koła wewnętrznego. Na sygnał (muzyczny, dźwiękowy lub słowny) karuzela wraz z pasażerami rusza cwałem w prawo po linii koła. Głośny akord lub uderzenie w talerz jest hasłem do przesiadania się pasażerów o dwa miejsca w bok. Dzieci zdejmują ręce z ramion swoich partnerów i zatrzymują się. Koło wewnętrzne nie przestaje cwałować. Każdy pasażer pozwala oddalić się swemu sąsiadowi, przepuszcza następnego a opiera ręce na barkach trzeciego i zgodnie z rytmem włącza się w krążenie karuzeli. W grupie mało zaawansowanej ćwiczenie należy rozpoczynać w wolnym tempie przy akompaniamencie ćwierćnut. Po opanowaniu czynności przesiadania wprowadza się rytm cwału (ósemka z kropką, szesnastka). Po kilku powtórzeniach następuje zamiana ról: dzieci z koła zewnętrznego formują karuzelę, dzieci z koła wewnętrznego ustawiają się jako pasażerowie.

Ćwiczenie 8

Dzieci poruszają się po całej sali w umówiony sposób (marsz, bieg wokół sali). Na hasło „hop” wykonują jedno klaśnięcie nad głową, na hasło „bęc” przysiad i uderzenie rękami w podłogę. Komendy padają nieoczekiwanie, mogą kilkakrotnie powtórzyć się po sobie takie same. Sygnał słowny może zastąpić dźwięk pianina (rejestr wysoki i niski).

Ćwiczenie 9

Dzieci poruszają się marszem. Na przerwę w muzyce, nauczyciel wywołuje jedno z dzieci. Pozostałe szybko ustawiają się rzędem za wybrańcem, który w wymyślony przez siebie sposób (skacząc na jednej nodze, idąc na czworakach, wymachując rękami, idąc w przysiadzie) prowadzi grupę. Pozostałe dzieci dokładnie naśladują ruchy przewodnika i posuwają się za nim rzędem. Powrót akompaniamentu jest sygnałem do swobodnego marszu jak na początku zabawy, po czym inne dziecko zostaje wybrane do prowadzenia zabawy. Jego ruchy powinny różnić się od sposobu poruszania się poprzednika.