Ocalić od zapomnienia - folklor

FOLKLOR

Folklor to inaczej twórczość ludowa, element kultury charakterystyczny dla zbiorowości społecznej zamieszkującej określony region. W jego skład wchodzą obrzędy, zwyczaje, muzyka i taniec, mowa, stroje czy rękodzieło.

Oskar Kolberg Był polskim etnografem- czyli badaczem folkloru. Podróżował po polsce i skrzętnie zbierał i zapisywał wszystkie zwyczaje, tredycje regionalne, melodię. W ciągu 12 lat pracy dla kolei żelaznej Kolberg dokumentował tradycje Mazowsza, Krakowskiego, Radomskiego i Lubelskiego, a jednocześnie komponował – m.in. operę Król Pasterzy (1853). W czasach, gdy nie było jeszcze do dyspozycji żadnych metod utrwalania dźwięku cała praca polegała na zapamiętaniu i zapisaniu ze słuchu melodii, a także opisaniu towarzyszących im obyczajów.Tytuł wielotomowego dzieła życia Kolberga wiele mówi o zakresie jego zainteresowań – Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Za życia autora ukazały się 33 tomy, do dziś owoce jego pracy publikuje poznański Instytut im. Oskara Kolberga – do tej pory ukazało się 85 tomów, o objętości ponad 39 tysięcy 780 stron druku.

PODLASIE

Na wschodzie Polski Podlasie to region, którego tradycje i zwyczaje ukształtowały się dzięki spotkaniu i przenikaniu się odmiennych kultur i religii. Tę różnorodność dobrze obrazują urocze kościółki, cerkwie i meczety oraz kolorowe domy. Najbardziej typowa dla Podlasia jest muzyka wokalna, również wielogłosowa.

Konopielka z Podlasia Konopielka to pieśń z Podlasia, w której śpiewa się o miłości, zalotnikach, spodziewanym ślubie, zbieraniu pawich piór na wianek, a także obchód wiosenny tzw. włóczebników, czyli kawalerów. Pochód z konopielką rozpoczynał się w Niedzielę Wielkanocną i trwał aż do godzin przedpołudniowych w Poniedziałek Wielkanocny.

Lubelszczyzna to region południowo-wschodniej Polski. Znana jest z pięknego krajobrazu i czystego, nieskażonego wielkim przemysłem środowiska – zwłaszcza tego chronionego w Roztoczańskim Parku Narodowym. Tradycyjna kapela lubelska składa się ze skrzypiec i bębenka. Choć to tylko dwa instrumenty, to bębnista, wydobywając dźwięk z instrumentu różnymi technikami, potrafi znakomicie urozmaicić brzmienie takiego małego zespołu.

LUBELSZCZYZNA

Mach -weselny taniec ludowy

suka biłgorajska

RZESZOWSZCZYZNA

Nieodłącznym elementem architektury regionu rzeszowskiego jest drewniane budownictwo. Krajobraz dopełniają liczne kamienne kapliczki. W składzie kapeli spotkać można najczęściej skrzypce i basy (zwykle trzystrunne), czasami wzbogacane klarnetem. Popularne są również cymbały, przejęte od wschodnich sąsiadów. Co roku w Rzeszowie odbywają się ogólnopolskie Spotkania Cymbalistów, podczas których zarówno soliści, jak i kapele ludowe prezentują swoje umiejętności i repertuar.

Mała suita

Pióreczko