Prezentacja zemsta

Aleksander Fredro

Zemsta

Start

1. Geneza utworu

7. Plan wydarzeń

spis treści

8. Streszczenie

2. Czas i miejsce akcji

9. Filmik omawiający lekturę

3. Gatunek i cechy widoczne w utworze

4. Motywy

10. Cytaty

5. Główni bohaterowie

6. Komizm

Geneza utworu

"Zemsta" powstawała w latach 1832-1833. Prapremiera komedii miała miejsce w 1834 roku, a pierwsze wydanie książkowe w 1838 roku. Inspiracją dla Aleksandra Fredry była historia zapisana w aktach procesowych pochodzących z XVII wieku.

czas i miejsce akcji

Wydarzenia rozgrywają się w ciągu jednego dnia w czasach współczesnych autorowi, a więc na przełomie XVIII i XIX wieku. Świadczyć o tym może wspomnienie Cześnika Raptusiewicza o udziale w konfederacji barskiej przypadającej na lata 1768-1772. Przechwałki Papkina o znajomości z lordem Pembroke (który przebywał w Wiedniu w 1807 roku) mogłyby wskazywać na początek XIX wieku. Akcja „Zemsty" toczy się na ziemiach polskich, w zamku wzorowanym na gotyckiej budowli zwanej „Kamieńcem, która powstała w XIV wieku. Jej ruiny przetrwały do dzisiaj.

Gatunek i cechy widoczne w utworze

Gatunek literacki: komedia. Cechy gatunku widoczne w utworze: "Zemsta" jest komedią ze względu na pogodny nastrój, żywą akcję, wykorzystanie różnego rodzaju komizmu oraz szczęśliwe zakończenie.

motywy

Zemsta to główny wątek utworu. Jest celem zarówno Cześnika, jak i Rejenta. Sąsiedzi nie pałają do siebie sympatią, a naprawa muru przez ludzi Rejenta dodatkowo zaognia sytuację. Obydwaj bohaterowie chcą wygonić swojego oponenta z zamku. Chwytają się rozmaitych sposobów, by rozgniewać i zmusić drugiego do reakcji. Rejent spisuje pozew, chcąc zdobyć sądowy nakaz usunięcia wroga z zamku. Do swych celów wykorzystuje nie tylko Podstolinę, ale i własnego syna. Cześnik przepędza murarzy, straszy postrzeleniem z gwintówki, wyzywa na pojedynek, a gdy to nie skutkuje – obmyśla tytułową zemstę. Zgodnie z regułami komedii, spór zostaje rozstrzygnięty przypadkowo i z satysfakcją dla każdej ze stron.

<--- klik

charakterystyka postaci

kLARA

PODSTOLINA

Rejent mILCZEK

Cześnik Raptusiewicz

wACŁAW

jÓZEF pAPKIN

KLIKNIJ PLUSIK

KLIKNIJ PLUSIK

KLIKNIJ PLUSIK

KLIKNIJ PLUSIK

KLIKNIJ PLUSIK

KLIKNIJ PLUSIK

KOMIZM

KOMIZM SYTUACYJNY

KOMIZM POSTACI

Komizm sytuacyjny - zabawne sytuacje, np. zachowanie Papkina podczas bójki o mur, wyznanie miłosne Papkina: "Jeśli nie chcesz mojej zguby, / Krrrokodyla daj mi, luby."

Komizm postaci (charakterów) - wyolbrzymione cechy bohaterów, np. gwałtowność Cześnika; fałszywa skrom ność Rejenta, pozorna odwaga Papkina.

KOMIZM JĘZYKOWY

Komizm językowy - śmieszne dialogi, żartobliwe powiedzenia, np. powtarzane przez Cześnika mocium panie, używane przez Rejenta: "Niech się dzieje wola Nieba, / Z nią się zawsze zgadzać trzeba!"

Plan wydarzeń

Akt I

Akt II

1. Jeniec przed obliczem Cześnika. 2. Cześnik odsyła Wacława. 3. Nagroda za milczenie – Wacław przekupuje Papkina. 4. Rozmowa Wacława z Klarą – myśl o przejednaniu Cześnika. 5. Wacław i Podstolina – echa dawnego romansu. 6. Oświadczyny Papkina – „niezwykłe” zadania Klary. 7. Zgoda Podstoliny na ślub z Cześnikiem. 8. Papkin w imieniu Cześnika idzie wyzwać Rejenta na pojedynek.

1. Małżeńskie plany Cześnika. 2. Przybycie Papkina. 3. „Misja” Papkina - prośba o rękę Podstoliny. 4. Dylematy Wacława i Klary. 5. Kłótnia o mur. 6. Wacław jeńcem Papkina.

Akt III

Akt IV

1. Pisanie pozwu – Rejent „zniekształca” zeznania murarzy. 2. Próby zmuszania Wacława do małżeństwa z Podstoliną – koncept Rejenta. 3. Wizyta Papkina. 4. Nieoczekiwane przybycie Podstoliny. 5. Wiadomość o pojedynku. 6. Niegrzeczne „wyproszenie” Papkina.

1. Przygotowania Cześnika do pojedynku. 2. Zdrada Podstoliny. 3. Obawy Papkina o swoje życie – podejrzenie otrucia przez Milczka. 4. Cześnik układa plan zemsty: A) list pisany przez Dyndalskiego; B) przywołanie Wacława; 5. „Przymusowy” ślub Wacława i Klary. 6. Rejent w domu Cześnika. 7. Powszechna zgoda.

STRESZCZENIE

Stary kawaler Cześnik Raptusiewicz uznaje, że bogata wdowa Podstolina jest dla niego idealną kandydatką na żonę. Sługa Cześnika, Papkin, składa Podstolinie w jego imieniu propozycję małżeństwa. Wdowa jest przychylna. Murarze na polecenie Rejenta Milczka naprawiają dziurę w murze zamkowym. Zdenerwowany Cześnik wysyła swoich ludzi, aby przepędzili robotników. Wystraszony Papkin chowa się w ogrodzie. Po bójce Wacław syn Rejenta, który kocha się z wzajemnością w bratanicy Cześnika, Klarze, i pragnie się z nią ożenić - poddaje się Papkinowi. Udaje, że jest zarządcą dóbr Rejenta.

Cześnik zamierza puścić więźnia wolno, ale młodzieniec woli być blisko Klary. „Przekonuje" więc Papkina sakiewką, by pozwolił mu pozostać w domu Raptusiewicza. Klara namawia ukochanego, by zjednał sobie przyszłą żonę gospodarza. Podstolinę. Kiedy Wacław spotyka wdowę, okazuje się, że kiedyś łączył ich romans. Papkin, czując się zagrożony obecnością Wacława, oświadcza Klarze, że ją kocha. Rozbawiona dziewczyna nakazuje Papkinowi milczeć przez sześć miesięcy, żyć o chlebie i wodzie oraz schwytać dla niej krokodyla. Tymczasem na polecenie Cześnika Papkin wręcza Rejentowi list z wezwaniem na pojedynek.

AKT I

akt II

akt IIi

Milczek, oburzony incydentem przy murze, fałszuje pozew sądowy, wymuszając na murarzach zeznanie, że zostali mocno pobici przez ludzi Cześnika. Nie płaci robotnikom za wykonaną pracę i przekonuje ich, że dostaną odszkodowanie od winnego ich napaści Raptusiewicza. Wacław prosi ojca o zgodę na ślub z Klarą, ale Rejent nie chce o tym słyszeć. Oświadcza synowi, że ożeni go z Podstoliną. Wdowa potwierdza zerwanie zaręczyn z Cześnikiem i chęć poślubienia Wacława. Papkinowi, który zjawił się jako postaniec w domu Rejenta, nie udaje się przekonać jej do zmiany zdania

Papkin powiadamia Cześnika, że wdowa za namową Rejenta zmieniła plany matrymonialne. Zdenerwowany Raptusiewicz zamierza zemścić się na sąsiedzie z udziałem sługi Dyndalskiego pisze list miłosny w imieniu Klary do Wacława. W ten sposób zwabia młodzieńca do swojego domu i nakłania do poślubienia swojej bratanicy. Do domu Cześnika przychodzi Rejent. wyzwany wcześniej na pojedynek i dowiaduje się o ślubie syna. Chętnie udziela błogosławieństwa młodej parze, kiedy okazuje się, że Klara (a nie Podstolina, jak sądził) jest właścicielką drugiej połowy zamku. Sąsiedzi w geście pojednania podają sobie ręce.

akt iv

Filmik omawiający lekturę

cytaty

1. Niech cię czarci chwycą Z taką pustą mózgownicą!

6. ,,Idź do kata!’’ Wdzięczność ludzi, wielkość świata- Każdy siebie ma na względzie. A drugiego za narzędzie. Póki dobre cacko, złoto; Jak zepsute- ruszaj w błoto.

2.Jeśli nie chcesz mojej zguby krokodyla daj mi luby

3. Niech się dzieje wola nieba, z nią się zawsze zgadzać trzeba!

7. Mocium panie, Wprzódy słońce w miejscu stanie, Wprzódy w morzu wyschnie woda, Nim tu u nas będzie zgoda.

4. Hej Gerwazy, daj gwintówkę! Niechaj sprzątnę tę makówkę!

5. Kto już w grobie jedną nogą Na tym groźby nic nie mogą.

Koniec :>