Ojcowie Kościoła
Witajcie, rozpoczynamy nowy dział: Życie Kościoła na przestrzeni wieków
Klasa 6
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa pojawiało sie wiele różnych poglądów interpretujących nauki apostołów. Niektóre z nich uważne były za herezje.
Kim byli Ojcowie Kościoła?
Ojcowie Kościoła - wielcy mężowie, którzy w pierwszych wiekach istnienie chrześcijaństwa objaśniali zasady wiary za pomocą swych pism. Swoją postawą świadczyli, że są uczniami Chrystusa i nauczają zgodnie ze Słowem Bożym.
Po prześladowaniach chrześcijan i ogłoszeniu w 313 r. przez cesarza Konstantyna edyktu, który przyznawał chrześcijanom swobodę religijną, zaczął się rozkwit chrześcijaństwa. Nową siłą dla życia religijnego okazało się rozmyślanie nad tekstami Pisma Świętego.
Wtedy żyli i działali najwięksi myśliciele i pisarze starożytnego chrześcijaństwa, zwani Ojcami Kościoła. Wszyscy oni mieli pewne cechy wspólne: - pochodzili z elitarnych rodzin (oprócz Augustyna), - przeszli solidne studia (w Atenach, Rzymie), - studiowali literaturę, filozofię i języki (grecki, łaciński i hebrajski). Od dzieciństwa spotykali się z wiarą chrześcijańską, ale swoją działalność rozpoczynali od kariery świeckiej (najczęściej jako profesorowie).
Ojcowie Kościoła Wschodniego to między innymi:
Atanazy
Grzegorz z Nazajnzu
Jan Chryzostom
Bazyli Wielki
Atanazy
Atanazy urodził się w 295 roku w Aleksandrii. Z pochodzenia był Grekiem. Zdobył bardzo solidne wykształcenie. W czasie prześladowania chrześcijan przez Dioklecjana był świadkiem ich wielkiego heroizmu, kiedy odważnie ginęli, wyznając otwarcie swoją wiarę w Jezusa Chrystusa. Od młodości pociągało go życie głębokiej modlitwy. W roku 319 został wyświęcony na diakona i pełnił funkcję sekretarza biskupa Aleksandra. Był znakomitym teologiem, dlatego zaproszony został na Sobór Nicejski (325), gdzie dał się poznać jako gorliwy obrońca bóstwa Jezusa Chrystusa.
Bazyli Wielki
Urodził się w Cezarei Kapadockiej w bardzo religijnej rodzinie. Otrzymał staranne wykształcenie, które stawiało go w rzędzie najbardziej światłych ludzi tamtego czasu. Chrzest przyjął dopiero w wieku 28 lat (358) po czym został mnichem. W 364 przyjął święcenia kapłańskie z rąk św. Euzebiusza z Samosaty, a w 370 roku został za jego poparciem biskupem Cezarei i metropolitą Kapadocji. Jako biskup Cezarei odznaczał się troską o sprawy duszpasterskie i charytatywne. Wybudował schronisko dla pielgrzymów, ludzi w podeszłym wieku i chorych, zapewniające im opiekę i odpowiednie utrzymanie. Bardzo przyczynił się do ostatecznego określenia przez Kościół dogmatu o Trójcy Świętej.
Grzegorz z Nazjanzu
Urodził się w 330 roku w rodzinie arystokratycznej. Po powrocie ze studiów rozpoczął życie mnicha. W roku 362 wyświęcono go na kapłana. Przez kilka lat przebywał na pustyni, a następnie został biskupem Konstantynopola. Powrócił do Nazjanzu, a od roku 383 aż do śmierci w 390 roku oddany był modlitwie i pisaniu dzieł teologicznych. Przyczynił się też do postępu refleksji chrystologicznej, podkreślając, że bóstwo Chrystusa i człowieczeństwo tworzą jeden podmiot.
Jan Chryzostom (Złotousty)
Należał do największych kaznodziejów swej epoki. Na jego kazania przychodziło nawet 10000 osób. Wyjaśniał, iż wszyscy, którzy głoszą Ewangelię, mogą ulec pokusie pragnienia pochwał za to, co robią. Ważne jest, by mówić ludziom to czego naprawdę potrzebują, a nie to, co chcą usłyszeć. Za swoje odważne słowa był skazany na wygnanie.
Ojcowie Kościoła Zachodniego to między innymi:
Ambroży z Mediolanu
Augustyn z Hippony
Grzegorz Wielki
Hilary z Poitiers
Ambroży z Mediolanu
Urodził się około 339 w Trewirze, a zmarł 4 kwietnia 397 w Mediolanie. Pochodził z arystokratycznej rodziny rzymskiej. Ambroży jest pierwszym zachodnim ojcem Kościoła, który się urodził i wychował w rodzinie chrześcijańskiej. Otrzymał staranne wykształcenie w Rzymie, gdzie ukończył studium gramatyki, retoryki i prawa. Był bardzo gorliwym duszpasterzem i wybitnym mówcą. Był zaciekłym wrogiem wierzeń pogańskich. Przyczynił się do wydania przez Teodozjusza Wielkiego zakazu kultu pogańskiego w 392 roku.
Hilary z Poitiers
Urodził się ok. 310 roku w Poitiers (Francja) w bogatej rodzinie, dzięki której mógł otrzymać gruntowne wykształcenie. Przez osobiste studium Starego Testamentu i Ewangelii św. Mateusza, odkrył prawdę o Bogu Stwórcy i Zbawicielu całej ludzkości. Przyjął chrzest w 345 roku. Napisał Traktat o Trójcy Świętej, który przez wiele lat był podstawowym punktem odniesienia dla wierzących na Zachodzie. Wyłożył w nim osobistą drogę poznania Boga, zaś w oparciu o formułę Chrztu świętego: w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego oraz, przytaczając teksty Pisma Świętego, zarówno ze Starego jak i Nowego Testamentu, starał się wykazać boskość Osób w Trójcy.
Augustyn z Hippony
W swych wypowiedziach łączył rozum i wiarę, wolność i łaskę. Jest autorem wielu dzieł np.: Wyznania (to rodzaj pamiętnika, w którym opisuje działanie łaski Bożej w swoim życiu), Państwo Boże, O Trójcy Świętej. Napisał podręcznik dla nauczających, w którym stwierdził, iż nie wystarczy tylko rozumowe nauczanie, trzeba uczyć umiłowania prawdy. Podkreślił znaczenie przykazania miłości Boga i bliźniego. Wszystko, co czyni się z miłości, jest dobre - Kochaj i czyń, co chcesz.Nauczając o Trójcy Świętej, podkreślał, iż Bóg nie jest potrójny, ale jedyny w Trójcy; Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, a Syn jest współistotny Ojcu. Chrystus jest jednocześnie Bogiem i człowiekiem, przyszedł na świat, by odkupić człowieka, był posłuszny Ojcu aż do śmierci na krzyżu.
Grzegorz Wielki
Urodził się ok. 540 w Rzymie, i tam też zmarł 12 marca 604. Po śmierci Pelagiusza II (7 lutego 590) z powodu epidemii dżumy panującej w Rzymie wybrano Grzegorza, przez aklamację, na papieża. Grzegorz Wielki był zdania, że stagnacja i bezczynność ze strony duchowieństwa mogą doprowadzić do wyparcia chrześcijaństwa z terenów, które dopiero je przyjęły. Ratunek widział w intensywnym prowadzeniu misji. Imię papieża Grzegorza I zostało utrwalone w historii muzyki i liturgii, ponieważ przypisano mu uporządkowanie i usystematyzowanie śpiewu liturgicznego, znanego później jako chorał gregoriański. Zamiast przysługujących tytułów jako papież podpisywał się Servus servorum Dei (łac. Sługa sług Bożych).
Horał Gregoriański
Tradycyjny
Wykorzystany w muzyce współczesnej
Przyporzadkuj myślicieli do Kościoła Zacodniego lub Wschodniego
Ojcowie Kościoła Wschodniego
Hilary z Poitiers
Ojcowie Kościoła Zachodniego
Jan Chryzostom
Augustyn z Hippony
Grzegorz Wielki
Atanazy
Ambroży z Mediolanu
Grzegorz z Nazajnzu
Bazyli Wielki
Ci Ojcowie Kościoła zwalczali naukę Ariusza, głoszącą iż Jezus Chrystus nie był prawdziwym Bogiem. Podkreślali, że jest On prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem.
Atanazy
Bazyli Wielki
Grzegorz z Nazajnu
Czy wiesz, że...
W 381 r. po Chr. odbył się w Konstantynopolu drugi sobór powszechny, na którym stwierdzono, że Jezus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem (posiada naturę ludzką i boską).
Mówiliśmy już o tym, że w objaśnieniu do II artykułu Apostolskiego Wyznania Wiary znajdujemy takie słowa Marcina Lutra:
Wierzę, że Jezus Chrystus,
prawdziwy Bóg, z Ojca zrodzony i zarazem prawdziwy człowiek, z Marii Panny narodzony jest moim Panem. Jest to tajemnica wiary, której nie sposób zrozumieć.
Odszukajcie i przeczytajcie ćwiczenie ze strony 57 w podręczniku podające przykłady, że Jezus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem.
Link
Dziękuję
To wszystko na dzisiaj. Zakończymy modlitwą. Do zobaczenia.
Ojcowie Kościoła - klasa 6
Anna Bujok
Created on April 29, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Animated Chalkboard Presentation
View
Genial Storytale Presentation
View
Blackboard Presentation
View
Psychedelic Presentation
View
Chalkboard Presentation
View
Witchcraft Presentation
View
Sketchbook Presentation
Explore all templates
Transcript
Ojcowie Kościoła
Witajcie, rozpoczynamy nowy dział: Życie Kościoła na przestrzeni wieków
Klasa 6
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa pojawiało sie wiele różnych poglądów interpretujących nauki apostołów. Niektóre z nich uważne były za herezje.
Kim byli Ojcowie Kościoła?
Ojcowie Kościoła - wielcy mężowie, którzy w pierwszych wiekach istnienie chrześcijaństwa objaśniali zasady wiary za pomocą swych pism. Swoją postawą świadczyli, że są uczniami Chrystusa i nauczają zgodnie ze Słowem Bożym.
Po prześladowaniach chrześcijan i ogłoszeniu w 313 r. przez cesarza Konstantyna edyktu, który przyznawał chrześcijanom swobodę religijną, zaczął się rozkwit chrześcijaństwa. Nową siłą dla życia religijnego okazało się rozmyślanie nad tekstami Pisma Świętego.
Wtedy żyli i działali najwięksi myśliciele i pisarze starożytnego chrześcijaństwa, zwani Ojcami Kościoła. Wszyscy oni mieli pewne cechy wspólne: - pochodzili z elitarnych rodzin (oprócz Augustyna), - przeszli solidne studia (w Atenach, Rzymie), - studiowali literaturę, filozofię i języki (grecki, łaciński i hebrajski). Od dzieciństwa spotykali się z wiarą chrześcijańską, ale swoją działalność rozpoczynali od kariery świeckiej (najczęściej jako profesorowie).
Ojcowie Kościoła Wschodniego to między innymi:
Atanazy
Grzegorz z Nazajnzu
Jan Chryzostom
Bazyli Wielki
Atanazy
Atanazy urodził się w 295 roku w Aleksandrii. Z pochodzenia był Grekiem. Zdobył bardzo solidne wykształcenie. W czasie prześladowania chrześcijan przez Dioklecjana był świadkiem ich wielkiego heroizmu, kiedy odważnie ginęli, wyznając otwarcie swoją wiarę w Jezusa Chrystusa. Od młodości pociągało go życie głębokiej modlitwy. W roku 319 został wyświęcony na diakona i pełnił funkcję sekretarza biskupa Aleksandra. Był znakomitym teologiem, dlatego zaproszony został na Sobór Nicejski (325), gdzie dał się poznać jako gorliwy obrońca bóstwa Jezusa Chrystusa.
Bazyli Wielki
Urodził się w Cezarei Kapadockiej w bardzo religijnej rodzinie. Otrzymał staranne wykształcenie, które stawiało go w rzędzie najbardziej światłych ludzi tamtego czasu. Chrzest przyjął dopiero w wieku 28 lat (358) po czym został mnichem. W 364 przyjął święcenia kapłańskie z rąk św. Euzebiusza z Samosaty, a w 370 roku został za jego poparciem biskupem Cezarei i metropolitą Kapadocji. Jako biskup Cezarei odznaczał się troską o sprawy duszpasterskie i charytatywne. Wybudował schronisko dla pielgrzymów, ludzi w podeszłym wieku i chorych, zapewniające im opiekę i odpowiednie utrzymanie. Bardzo przyczynił się do ostatecznego określenia przez Kościół dogmatu o Trójcy Świętej.
Grzegorz z Nazjanzu
Urodził się w 330 roku w rodzinie arystokratycznej. Po powrocie ze studiów rozpoczął życie mnicha. W roku 362 wyświęcono go na kapłana. Przez kilka lat przebywał na pustyni, a następnie został biskupem Konstantynopola. Powrócił do Nazjanzu, a od roku 383 aż do śmierci w 390 roku oddany był modlitwie i pisaniu dzieł teologicznych. Przyczynił się też do postępu refleksji chrystologicznej, podkreślając, że bóstwo Chrystusa i człowieczeństwo tworzą jeden podmiot.
Jan Chryzostom (Złotousty)
Należał do największych kaznodziejów swej epoki. Na jego kazania przychodziło nawet 10000 osób. Wyjaśniał, iż wszyscy, którzy głoszą Ewangelię, mogą ulec pokusie pragnienia pochwał za to, co robią. Ważne jest, by mówić ludziom to czego naprawdę potrzebują, a nie to, co chcą usłyszeć. Za swoje odważne słowa był skazany na wygnanie.
Ojcowie Kościoła Zachodniego to między innymi:
Ambroży z Mediolanu
Augustyn z Hippony
Grzegorz Wielki
Hilary z Poitiers
Ambroży z Mediolanu
Urodził się około 339 w Trewirze, a zmarł 4 kwietnia 397 w Mediolanie. Pochodził z arystokratycznej rodziny rzymskiej. Ambroży jest pierwszym zachodnim ojcem Kościoła, który się urodził i wychował w rodzinie chrześcijańskiej. Otrzymał staranne wykształcenie w Rzymie, gdzie ukończył studium gramatyki, retoryki i prawa. Był bardzo gorliwym duszpasterzem i wybitnym mówcą. Był zaciekłym wrogiem wierzeń pogańskich. Przyczynił się do wydania przez Teodozjusza Wielkiego zakazu kultu pogańskiego w 392 roku.
Hilary z Poitiers
Urodził się ok. 310 roku w Poitiers (Francja) w bogatej rodzinie, dzięki której mógł otrzymać gruntowne wykształcenie. Przez osobiste studium Starego Testamentu i Ewangelii św. Mateusza, odkrył prawdę o Bogu Stwórcy i Zbawicielu całej ludzkości. Przyjął chrzest w 345 roku. Napisał Traktat o Trójcy Świętej, który przez wiele lat był podstawowym punktem odniesienia dla wierzących na Zachodzie. Wyłożył w nim osobistą drogę poznania Boga, zaś w oparciu o formułę Chrztu świętego: w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego oraz, przytaczając teksty Pisma Świętego, zarówno ze Starego jak i Nowego Testamentu, starał się wykazać boskość Osób w Trójcy.
Augustyn z Hippony
W swych wypowiedziach łączył rozum i wiarę, wolność i łaskę. Jest autorem wielu dzieł np.: Wyznania (to rodzaj pamiętnika, w którym opisuje działanie łaski Bożej w swoim życiu), Państwo Boże, O Trójcy Świętej. Napisał podręcznik dla nauczających, w którym stwierdził, iż nie wystarczy tylko rozumowe nauczanie, trzeba uczyć umiłowania prawdy. Podkreślił znaczenie przykazania miłości Boga i bliźniego. Wszystko, co czyni się z miłości, jest dobre - Kochaj i czyń, co chcesz.Nauczając o Trójcy Świętej, podkreślał, iż Bóg nie jest potrójny, ale jedyny w Trójcy; Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, a Syn jest współistotny Ojcu. Chrystus jest jednocześnie Bogiem i człowiekiem, przyszedł na świat, by odkupić człowieka, był posłuszny Ojcu aż do śmierci na krzyżu.
Grzegorz Wielki
Urodził się ok. 540 w Rzymie, i tam też zmarł 12 marca 604. Po śmierci Pelagiusza II (7 lutego 590) z powodu epidemii dżumy panującej w Rzymie wybrano Grzegorza, przez aklamację, na papieża. Grzegorz Wielki był zdania, że stagnacja i bezczynność ze strony duchowieństwa mogą doprowadzić do wyparcia chrześcijaństwa z terenów, które dopiero je przyjęły. Ratunek widział w intensywnym prowadzeniu misji. Imię papieża Grzegorza I zostało utrwalone w historii muzyki i liturgii, ponieważ przypisano mu uporządkowanie i usystematyzowanie śpiewu liturgicznego, znanego później jako chorał gregoriański. Zamiast przysługujących tytułów jako papież podpisywał się Servus servorum Dei (łac. Sługa sług Bożych).
Horał Gregoriański
Tradycyjny
Wykorzystany w muzyce współczesnej
Przyporzadkuj myślicieli do Kościoła Zacodniego lub Wschodniego
Ojcowie Kościoła Wschodniego
Hilary z Poitiers
Ojcowie Kościoła Zachodniego
Jan Chryzostom
Augustyn z Hippony
Grzegorz Wielki
Atanazy
Ambroży z Mediolanu
Grzegorz z Nazajnzu
Bazyli Wielki
Ci Ojcowie Kościoła zwalczali naukę Ariusza, głoszącą iż Jezus Chrystus nie był prawdziwym Bogiem. Podkreślali, że jest On prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem.
Atanazy
Bazyli Wielki
Grzegorz z Nazajnu
Czy wiesz, że...
W 381 r. po Chr. odbył się w Konstantynopolu drugi sobór powszechny, na którym stwierdzono, że Jezus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem (posiada naturę ludzką i boską).
Mówiliśmy już o tym, że w objaśnieniu do II artykułu Apostolskiego Wyznania Wiary znajdujemy takie słowa Marcina Lutra:
Wierzę, że Jezus Chrystus, prawdziwy Bóg, z Ojca zrodzony i zarazem prawdziwy człowiek, z Marii Panny narodzony jest moim Panem. Jest to tajemnica wiary, której nie sposób zrozumieć.
Odszukajcie i przeczytajcie ćwiczenie ze strony 57 w podręczniku podające przykłady, że Jezus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem.
Link
Dziękuję
To wszystko na dzisiaj. Zakończymy modlitwą. Do zobaczenia.