Nabożeństwa majowe

Nabożeństwa majowe

Spis treści

Miesiąc maj

Pierwsze nabożeństwa w Polsce

Początki nabożeństwa

Filip Nereusz przykładem

Bulla o nabożeństwie majowym

Nabożeństwo w kościele

Ludowa tradycja wsi polskiej

Maj to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. W Polsce wierni gromadzą się wtedy licznie w kościołach, przy grotach, kapliczkach przydrożnych i figurach, aby razem śpiewać Litanię Loretańską.

Pierwsze nabożeństwa majowe zaczęto odprawiać w Polsce w połowie XIX wieku w Płocku, Toruniu, Nowym Sączu i Krakowie, a od 1852 r. - uroczyście w kościele Świętego Krzyża w Warszawie. Po 30 latach stało się ono bardzo popularne i znane w całym kraju. I tak jest do dzisiaj.

Początki wzmożonego kultu Matki Bożej w okresie wiosny sięgają jednak czasów znacznie wcześniejszych. Niektórzy odnoszą je do przełomu V i VI wieku, kiedy to w Grecji, Syrii i w Ziemi Świętej tamtejsi chrześcijanie gromadzili się przy wizerunkach Matki Bożej na modlitwę. W Kościele Zachodnim początki łączenia miesiąca maja z Najświętszą Maryją Panną sięgają dopiero przełomu XIII i XIV stulecia. Tradycję tę zapoczątkował król Hiszpanii Alfons X, zwany Mądrym. Z Hiszpanii zwyczaj ten szybko rozprzestrzenił się na sąsiednią Portugalię, a następnie trafił do Włoch i do niektórych części Niemiec.

W wielu żywotach świętych oraz kronikach zakonnych można wyczytać o majowym kulcie Maryi Panny. Dobrym przykładem jest św. Filip Nereusz, który gromadził dzieci przy figurze Matki Bożej, zachęcał do modlitwy i do składania u jej stóp kwiatów. Podobne zwyczaje opisują XVII wieczne kroniki włoskich dominikanów.

W 1815 r. papież Pius VII wydał bullę o nabożeństwie majowym, do którego przypisał liczne odpusty. Po tej oficjalnej akceptacji przez Kościół, zaczęło się ono bardzo szybko rozpowszechniać w całym chrześcijańskim świecie. W 1859 r. Pius IX nadał majowemu nabożeństwu szereg kolejnych odpustów oraz polecił odprawiać je z wystawieniem Najświętszego Sakramentu.

Główną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, wspaniały hymn na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. Gdy nabożeństwo odprawiane jest w kościele, kapłan wygłasza homilię, którą może zastąpić odpowiednim czytaniem i udziela błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Nabożeństwo majowe może być odprawiane zarówno rano po Mszy św. jak też po południu czy wieczorem.

W tradycji ludowej wsi polskiej już w XIX wieku majowe nabożeństwa odprawiano przy przydrożnych kapliczkach. Zwyczaj ten upowszechnił się szybko także w miastach oraz w środowisku dworskim. Do dziś nadal jest on powszechny, zwłaszcza w Polsce południowej. Wieczorem, o zmroku przy kapliczkach gromadzą się mieszkańcy z najbliższego sąsiedztwa, by modlić się i śpiewać pieśni ku czci Najświętszej Maryi Panny. Modlitwie tej przewodniczą zwykle kobiety. To one głównie wraz z dziewczętami i dziećmi uczestniczą w nabożeństwach, a także odnawiają i ubierają kapliczki.

Dziękuję za uwagę

Wykonała: Nikola Ciołek