zjawiska optyczne

ZJAWISKA OPTYCZNE

Start

1. Miraż dolny

index

2. Miraż górny

3. Widmo Brockenu

4. Niesamowite

5. Zjawisko Halo

6. Zachód Słońca

7. Thanks

MIRAŻ DOLNY

Miraż dolny obserwuje się pod horyzontem. Decydującym czynnikiem warunkującym jego powstawanie jest dostatecznie silne nagrzanie dużej powierzchni podłoża. Promienie świetlne są wówczas zakrzywiane w górę, ku chłodniejszemu, a więc gęstszemu powietrzu. Sytuacja taka ma na przykład miejsce na obszarach pustynnych, gdzie pod wieczór piasek oddaje swe ciepło, ogrzewając warstwę powietrza tuż nad swoją powierzchnią, podczas gdy wyższa warstwa jest już chłodna. Zakrzywione promienie docierają do oka obserwatora pozornie z innego kierunku co wywołuje powstanie obrazu zwierciadlanego. Miraże dolne mogą być odwrócone lub proste. Podobnie powstaje miraż obserwowany na rozgrzanej drodze. Wygląda on jak kałuża wody, w której widzimy odbicie. Jest to efekt pozornych odbić dalekiego krajobrazu lub nieba.

MIRAŻ GÓRNY

Miraż górny to zjawisko załamania występujące wielokrotnie w kolejnych warstwach powietrza, powodujące że światło rozchodzi się po linii krzywej. Jeżeli obserwator znajdzie się w miejscu, gdzie dochodzi światło odbite od statku, to na przedłużeniu promieni wpadających do jego oka, zobaczy prosty obraz statku na tle nieba.

WIDMO BROCKENU

Rzadkie zjawisko optyczne spotykane w górach, polegające na zaobserwowaniu własnego cienia na chmurze znajdującej się poniżej obserwatora. Zdarza się, że cień obserwatora otoczony jest tęczową obwódką zwaną glorią. Zjawisko obserwowane jest najczęściej w wyższych górach w warunkach, gdy obserwator znajduje się na linii pomiędzy Słońcem a chmurą, która położona poniżej obserwatora odgrywa rolę ekranu. Zjawisko obserwowane w górach daje ponadto efekt pozornego powiększenia cienia obserwatora – projekcja naturalnej wielkości cienia obserwatora na tle oddalonych gór sprawia, iż wydaje się on powiększony.

NIESAMOWITE

HALO

Zjawisko optyczne zachodzące w atmosferze ziemskiej obserwowane wokół tarczy słonecznej lub księżycowej. Jest to świetlisty, biały lub zawierający kolory tęczy, pierścień widoczny wokół słońca lub księżyca. Część nieba wewnątrz kręgu jest tak samo ciemna jak na zewnątrz. Zjawisko wywołane jest załamaniem na kryształach lodu i odbiciem wewnątrz kryształów lodu znajdujących się w chmurach pierzastych piętra wysokiego lub we mgle lodowej.

ZACHÓD SŁOŃCA

Słońce zachodzące nad horyzontem ma barwe czerwono-pomarańczową, a wysoko nad horyzontem jest żółto-białe. Dlaczego? Światło ulega rozproszeniu tym bardziej, im krótsza jest długość jego fali. Rozpraszanie zachodzi w atmosferze, której na drodze promiemi słonecznych jest znacznie więcej o zachodzie, gdy Słońce widać nad horyzontem, niż w ciągu dnia. Kiedy światło słoneczne przechodzi przez atmosferę, najbardziej rozpraszane są składowe widma o najmniejszych długościach fali, a więc barwy granatowa, następnie niebieska, zielona, żółta. Do oka docierają fale, które uległy najmniejszemu rozproszeniu, czyli barwy pomarańczowa i czerwona.

Thanks!