Rewolucja francuska

Rewolucja we francji

1789-1799

Emilia Turaczyk, Julia Nicifur

Francja przed wybuchem rewolucji

.Francja przed rewolucją była monarchią absolutną. Władza królewska nie była ograniczona prawem stanowionym, lecz prawami fundamentalnymi. Król reprezentował samoistną ideę państwa, stojącego ponad wszelkimi interesami społecznymi. Władzę sprawował nieudolny Ludwik XVI z dynastii Burbonów.

Ludwik xvi wielkiKról słońce

Młody król Ludwik XVI, który wstąpił na tron w roku 1774, nie posiadał dostatecznej siły woli, by móc władać z mocą równą Ludwikowi XIV – twórcy francuskiego absolutyzmu.

Na czele państwa stał król, który od czasów Ludwika XIV cieszył się władzą absolutną. Król podejmował swe decyzje samodzielnie, zasadniczo w każdej dziedzinie – stanowi i wymierza prawo, odmierza i wydaje podatki, dowodzi wojskiem i kieruje dyplomacją. W sprawowaniu władzy wspierał króla rząd.

Systemem społeczno-politycznym Francji przedrewolucyjnej był feudalizm. Zgodnie z nim społeczeństwo francuskie było podzielone na stany: -szlachta -duchowieństwo -stan trzeci (chłopstwo, mieszczaństwo- w tym bardziej zamożna burżuazja).

przyczyny wielkiej rewolucji

-niesprawiedliwy podział praw i obowiązków trzech stanów francuskich,-dochody państwa nie wystarczały na pokrycie kosztów (utrzymania dworu, prowadzenia licznych wojen), -bogaci mieszczanie (burżuazja) nie mieli praw, które umożliwiłyby im posiadanie realnego wpływu na politykę kraju,

-fatalny wizerunek króla Ludwika XVI, jego żony oraz dworu, -rozpowszechnienie różnych idei oświeceniowych, które popularyzowane były przez takich myślicieli jak Monteskiusz, Diderot czy Wolter.

Przebieg

Ludwik XVI zwołał Stany Generalne, żeby uchwaliły nowe podatki – 1789 r.

stany generalne

Dawny parlament francuski, będący zgromadzeniem przedstawicieli trzech stanów: duchowieństwa, szlachty i mieszczaństwa (później tzw. stan trzeci); Stany Generalne zostały zwołane po raz pierwszy w 1302 r.

Królowie Francji w okresie absolutyzmu zaniechali ich zwoływania - przerwa w ich działalności trwała od 1614 do 1789 r., kiedy to zostały zwołane przez Ludwika XVI, zmuszonego do tej decyzji katastrofalnym stanem finansów państwa.

Wybuch rewolucji we Francji – 1789 r

c. Zgromadzenie Narodowe przekształciło się w Konstytuantę, czyli organ władzy, którego zadaniem było uchwalenie konstytucji d. mieszkańcy Paryża zdobyli i zburzyli Bastylię – 14 lipca 1789 r. e. zdobycie Bastylii uznaje się za początek Wielkiej Rewolucji Francuskiej

a. przedstawiciele stanu trzeciego dążyli do przeprowadzenia reform społecznych b. przedstawiciele stanu trzeciego ogłosili się Zgromadzeniem Narodowym

W sierpniu 1789 Konstytuanta uchwaliła Deklarację praw człowieka i obywatela, która: a. znosiła podział społeczeństwa na stany b. ustanawiała równość wszystkich wobec prawa -zniesiono przywiązanie chłopstwa do ziemi oraz wszelkie obowiązki chłopskie względem pana i Kościoła -zniesiono przywileje szlachty i duchowieństwa, łącznie z przywilejem niepłacenia podatków -zniesiona została dziesięcina c. przyznawała prawa i wolności: – wolność słowa, wyznania, prawo własności – gwarancję nietykalności osobistej – prawo do oporu przeciwko niesprawiedliwości

We wrześniu 1791 r. została uchwalona konstytucja a. Francja stała się monarchią konstytucyjną – głową państwa pozostawał król – władz króla była ograniczona przepisami konstytucji b. konstytucja wprowadzała trójpodział władzy: – władza ustawodawcza należała do Zgromadzenia Prawodawczego – władzę wykonawczą sprawował król – Władzę sądowniczą sprawowały niezależne sądy c. konstytucja gwarantowała wszystkie prawa obywatelskie zapisane w Deklaracji praw człowieka i obywatela

Sytuacja Kościoła katolickiego we Francji w czasie rewolucji francuskiej.

Kościół przekształcony w Świątynię Rozumu. W przededniu rewolucji, pod wpływem idei Oświecenia zmniejszała się religijność społeczeństwa francuskiego. Zaczęło brakować księży i duchownych, co prowadziło do pustoszenia klasztorów. Stąd też wiele klasztorów posłużyło rewolucyjnym klubom politycznym za siedziby. Rosła natomiast liczba członków lóż wolnomularskich, które to prowadziły antyklerykalną działalność.

Ustanowienie republiki we Francji

1. Obalenie monarchiia. w 1792 r. Francja znalazła się w stanie wojny z Austrią i Prusami b. we wrześniu 1792 r. parlament francuski zniósł monarchię i ustanowił republikę c. w styczniu 1793 r. Ludwik XVI został ścięty na gilotynie

2. Terror jakobinów a. sytuacja republiki francuskiej po ścięciu Ludwika XVI pogorszyła się – do wojny z Francją przystąpiły nowe państwa – w kraju zapanowały drożyzna i głód b. w zagrożonej Francji w 1793 r. władzę przejęli jakobini – przywódcą jakobinów był Maksymilian Robespierre – jakobini powołali specjalny sąd – Trybunał Rewolucyjny – Trybunał Rewolucyjny skazał na śmierć na gilotynie ponad 30 tys. osób – okres rządów jakobinów nazywany jest Wielkim Terrorem

3. Rządy dyrektoriatu a. krwawe rządy jakobinów zostały obalone w lipcu 1794 r. b. przywódcy jakobinów wraz z Robespierre'em zostali skazani na śmierć c. w 1795 r. została uchwalona nowa konstytucja – władzę wykonawczą sprawował pięcioosobowy dyrektoriat – prawo głosowania przysługiwało wszystkim obywatelom płacącym podatek – prawo do piastowania urzędów mieli tylko zamożni – została zachowana większość praw – konstytucja z 1795 r. umocniła pozycję polityczną burżuazji

Pod rządami Napoleona

1. Sytuacja Francji za rządów dyrektoriatu (1795–1799) a. we Francji panowało niezadowolenie z rządów dyrektoriatu z powodu: – kryzysu gospodarczego – wysokich podatków – korupcji urzędników b. Francja toczyła wojny z koalicją Austrii, Prus, Rosji i Wielkiej Brytanii – w wyniku wojen Francja zdobyła Belgię i ziemie we Włoszech – w czasie wojen włoskich wielką sławę zdobył Napoleon Bonaparte

2. Zamach stanu Napoleona Bonapartego a. w 1799 r. Napoleon Bonaparte obalił dyrektoriat i przejął władzę we Francji b. we Francji ustanowiono rządy trzyosobowego konsulatu c. Napoleon Bonaparte rządził Francją jako pierwszy konsul – dbał o rozwój rolnictwa i przemysłu – ustanowił cła na towary zagraniczne – dokonał kolejnych podbojów kosztem Austrii

3. W 1804 r. został uchwalony zbiór praw zwany Kodeksem Napoleona, który: – likwidował ograniczenia stanowe – realizował zasadę równości wobec prawa – zapewniał wolność osobistą i religijną – gwarantował swobodę działalności gospodarczej – chronił własność prywatną

4. W 1804 r. Napoleon Bonaparte koronował się na cesarza Francuzów

Rewolucja francuska, która miała miejsce we Francji w latach 1789–1799, często określana bywa mianem wielkiej rewolucji. W czasie jej trwania doszło do wielu głębokich zmian polityczno-społecznych oraz obalenia monarchii Burbonów.

Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela

Szturm na Bastylię 14 lipca 1789 roku zbuntowany przeciwko władzy monarszej lud Paryża w poszukiwaniu amunicji wtargnął do Bastylii. Budynek został zajęty i w kolejnych dniach zburzony. Incydent stał się symbolicznym początkiem rewolucji francuskiej.

Obraz przedstawiający scenę egzekucji Ludwika XVI

Bonaparte w sali posiedzeń Rady Pięciuset w dzień po przejęciu władzy - 10 listopada 1799 r.