Mickiewicz Liryki lozańskie

Liryki lozańskie A. Mickiewicz

Jezioro Genewskie

Jezioro Genewskie

- 6 wierszy, które powstały w latach 1839-1840 w Szwajcarii *(jesienią 1839r. poeta wyjechał z Paryża do Lozanny, aby objąć stanowisko wykładowcy literatury łacińskiej na tamtejszym uniwersytecie; zamieszkał wraz z żoną i dziećmi w willi nad Jeziorem Genewskim) - inspiracją dla wierszy była alpejska przyroda a także osobiste przeżycia poety ( pogarszająca się sytuacja na emigracji, kłopoty finansowe, choroba żony) - to ostatnie znane utwory poety ( po roku wrócił ze Szwajcarii do Paryża i zamilkł jako poeta; poświęcił się pracy naukowej, społecznej, politycznej) - opublikowane po śmierci autora - w skład cyklu wchodzą: „Gdy tu mój trup...” , „Nad wodą wielką i czystą...” , „Polały się łzy...” , „Snuć miłość...”, „Ach, już i w rodzicielskim domu” , „Uciec z duszą na listek”.

„Liryki lozańskie” – geneza

Gatunek literacki – liryk (wiersz liryczny)

Liryk – krótki tekst poetycki; cechuje go lapidarność, czyli zwięzłość i wyrazistość wypowiedzi, ujęcie w formie poetyckiej zwykle jednego nadrzędnego obrazu lub przeżycia, z wykorzystaniem literackich środków stylistycznych.

NAD WODĄ WIELKA I CZYSTĄ Nad wodą wielką i czystą Stały rzędami opoki, I woda tonią przejrzystą Odbiła twarze ich czarne; Nad wodą wielką i czystą Przebiegły czarne obłoki, I woda tonią przejrzystą Odbiła kształty ich marne; Nad wodą wielką i czystą Błysnęło wzdłuż i grom ryknął, I woda tonią przejrzystą Odbiła światło, głos zniknął. A woda, jak dawniej czysta, Stoi wielka i przejrzysta. Tę wodę widzę dokoła I wszystko wiernie odbijam, I dumne opoki czoła, I błyskawice - pomijam. Skałom trzeba stać i grozić, Obłokom deszcze przewozić, Błyskawicom grzmieć i ginąć, Mnie płynąć, płynąć i płynąć -W Lozannie

Dziękuję