Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

MARYJA MATKĄ I KRÓLOWĄ

aleksandra.szpunar

Created on April 25, 2021

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Vaporwave presentation

Animated Sketch Presentation

Memories Presentation

Pechakucha Presentation

Decades Presentation

Color and Shapes Presentation

Historical Presentation

Transcript

3 MAJA

MARYJA MATKA I KRÓLOWA

Jakie modlitwy Maryjne znacie ? Która z tych modlitw jest nieodłącznym elementem nabożeństwa majowego?

Dziś w sposób szczególny zwrócimy do Maryi. Zbliża się maj, a więc miesiąc poświęcony w Kościele modlitwie za Jej pośrednictwem.

Co to jest litania ?

Litania w Kościele katolickim to modlitwa błagalna złożona z pochwalnych inwokacji do Boga, Chrytusa, Matki Bożej lub świętych, z powtarzającą się prośbą o wstawiennictwo i opiekę.

WŁOSKIE LORETO I POLSKIE LORETO

Nazwa loretańska pochodzi od miejscowości Loreto we Włoszech, gdzie była szczególnie odmawiana.

Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym są wysławiane Jej wielkie cnoty i przywileje.

Litania loretańska powstała w XII wieku, prawdopodobnie we Francji, a oficjalnie zatwierdził ją papież Sykstus V.

W litanii wymieniane są tytuły Maryi. Jest ich 49, a w Polsce 50. Po zatwierdzeniu liturgicznej uroczystości NMP Królowej Polski, obchodzonej 3 maja do litanii dołączono wezwanie ,,Królowo Polskiej Korony" przekształcone w ,,Królowo Polski".

ŚWIĘTY DOMEK W LORETO

Właściwie jego ściany, zostały przywiezione z Ziemii Świętej do Europy przez krzyżowców. Jak mówi tradycja w tym domku żyła Maryja i Pan Jezus. Początkowo był umieszczony w Jugosławii, później został przewieziony do Włoch.

LORETTO W POLSCE

Loretto to wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie wyszkowskim, w gminie Wyszków, nad rzeką Liwiec. Jego początki sięgają 1928 roku. Wówczas ks. Ignacy Kłopotowski, założyciel Zgromadzenia Sióstr Loretanek, ówczesny proboszcz parafii Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie, zakupił od dziedzica Ziatkowskiego duży majątek pod nazwą Zenówka, położony nad rzeką Liwiec,w odległości 60 kilometrów od stolicy. Dnia 27 marca 1929 roku zmieniono urzędową nazwę miejscowości na Loretto, nawiązując w ten sposób bezpośrednio do Sanktuarium Świętego Domku Matki Bożej w Loreto (pisane przez jedno „t”) koło Ankony we Włoszech.

Na początku w Loretto była skromna kapliczka w lesie, którą następnie przeniesiono do murowanego budynku. Z uwagi na wzrastającą liczbę wiernych przychodzących na nabożeństwa zaczęto myśleć o wybudowaniu dużej kaplicy poświęconej Matce Bożej Loretańskiej. Prace rozpoczęto w 1952 roku. Pomimo utrudnień ze strony władzy komunistycznej w 1959 roku kaplica była już w stanie surowym. Pierwsza Msza święta została odprawiona 19 marca 1960 roku. Prace nad wykończeniem kaplicy trwały przez wiele lat. W 1971 roku wykonano elewację zewnętrzną, umieszczając na frontonie grafikę przedstawiającą Matkę Bożą Loretańską z napisem: „Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu i Matce Bożej Loretańskiej 1971’’.

Początkowo kaplica była pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej, a od momentu sprowadzenia z Włoch figury Matki Bożej Loretańskiej – jest pod wezwaniem Matki Bożej Loretańskiej. Obecnie w Loretto mieści się klasztor sióstr loretanek i dom nowicjatu, dom dla starców, domy rekolekcyjne i wypoczynkowe.

DOMEK LORETAŃSKI

Tak nazywane są małe budowle wzniesione we wnętrzu kościoła lub w jego pobliżu na wzór "Świętego domu" Santa Casa w Loreto. W Polsce domki loretańskie znajdują się w Gołębiu z 1640 r, Warszawie w kościele Matki Bożej Loretańskiej z 1645 r., w Krakowie przy klasztorze kapucynów z 1719 r., przy Kościele Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Piotrkowicach oraz w Głogowie w kościele pw. św. Mikołaja. Znany jest także domek loretański związany z kapucynami a znajdujący się w Pradze z 1631 r .

DOMEK LORETAŃSKI GOŁĄB 1640 r

DOMEK LORETAŃSKI WARSZAWA 1645 R.

DOMEK LORETAŃSKI KRAKÓW 1719 R.

DOMEK LORETAŃSKI PIOTRKOWICE

DOMEK LORETAŃSKI GŁOGÓW

DOMEK LORETAŃSKI PRAGA 1631 R.

https://www.youtube.com/watch?v=gqEYAwj5dhw Maryja sama chciała, by nazywano Ją Królową Polski, a pół wieku później w 1656 r. król Jan Kazimierz we lwoskiej katedrze uroczyście uznał Matkę Bożą za Królową Polski. Stało się to w czasie Potopu, już po zwycięskiej obronie Jasnej Góry.

WIEŻO DAWIDOWA

Jerozolima posiadała wiele fortec. One stanowiły o wielkości miasta. Najznakomitszą spośród nich była wieża Dawidowa, zabezpieczająca południowo-wschodnią część miasta. Tam znajdowała się rezydencja króla, przybytek Pański, a później wybudowana przez Salomona świątynia. W Pieśni nad Pieśniami znajdujemy cudowny fragment, w którym Oblubieniec, zachwycając się pięknem ciała swej Oblubienicy, mówi: Jakaż ty piękna jesteś, umiłowana moja, jaka jesteś piękna! Twoje oczy wyglądają jak dwie gołębice spoza zasłony! Twoje włosy – jak stado kozic, co falują na zboczach Gileadu. Twoje zęby – jak stado świeżo ostrzyżonych owiec wychodzących z wody. (…) Twoje usta – jak wstążeczki z purpury, przesłodkie są twoje usta. Twoje policzki – jak dwie połówki granatu widoczne spoza zasłony. Twoja szyja – jak wieża Dawida, zbudowana solidnie nad całą warownią. Zawieszone na niej tysiące tarcz i cała broń wszystkich wojowników (Pnp 4, 1-5).

WIEŻO DAWIDOWA

Święty Tomasz z Akwinu komentując ten cytat stwierdza, że Dawid wyobraża Chrystusa; Jego wieżą jest wiara bądź Kościół, a tarcze przedstawiają argumenty rozumowe lub powagę, autorytet świętych. Tytuł wieża Dawidowa zastosowany do Maryi nie jest więc retoryczną przesadą. Kościół zawsze wyznawał, że imię, osoba Maryi jest jak forteca – bastionem wiary, pewną i mocną obroną przeciw zakusom Szatana. Przez wstawiennictwo Niepokalanej możemy prosić o umocnienie w chwilach niewiary, o „ufortyfikowanie” tego, co najcenniejsze w naszym życiu, o obronę w najtrudniejszych chwilach. Święty Albert Wielki twierdził, że Maryja jest wieżą Dawida dlatego, że chroni wszystkich, którzy u niej poszukują schronienia przed niebezpieczeństwami i pokusami.

RÓŻO DUCHOWNA

Różo Duchowna - Rosa mystica (łac. mysticus: pełen tajemnic, mistyczny). Róża duchowna w tym wezwaniu kompozycyjnie spaja wezwania poprzedzające z następnymi. Tytuł "Róży duchownej" w odniesieniu do Matki Najświętszej zaczął się przyjmować dopiero we wczesnym średniowieczu. Do liturgii maryjnej "róża" jako symbol Maryi dostała się w drugiej połowie XVI wieku, kiedy Grzegorz XII (1573) ustanowił święto Matki Bożej Różańcowej. Kwiat róży rajskiej, a więc mistycznej i niewiędnącej, stał się symbolem wszystkich przywilejów i cnót Bogarodzicy, zwłaszcza Jej najgorętszej miłości względem Boga i ludzi. Objawienia Matki Boskiej Róży Duchownej miały miejsce we Włoskiej miejscowości Montechiari (monte - góra, chiari - jasna).

RÓŻO DUCHOWNA

Jak róża uchodzi za królową kwiatów dla swej przecudnej woni i piękności budzącej zachwyt, tak Maryja jest królową ludzkości dla woni swoich cnót i pełni moralnego i duchowego piękna. Ta przedziwna róża cnót jest oczywiście pełna tajemnic, gdyż piękno Bogurodzicy przede wszystkim jest wewnętrzne i opiera się o tajemnicę jej niepokalanego poczęcia. Jakże weseli się Kościół z tej róży cnót! Opiewa ją jako "krzak róży z Jerycha" (Syr 24, 14) i jako "kwiat róży na wiosnę" (Syr 50, osiem). W ten sposób Kościół pragnie wskazać na rzadką piękność jej życia pełnego cnót, a zarazem na jej symbolizowaną przez różę miłość Boga i ludzi. Do tego dołącza się także nawiązanie do miłej legendy, która powiada, że w grobie Maryi zamiast jej ciała znaleziono białe lilie i wonne róże. A czyż Maryja nie budowała ustawicznie i nie rozweselała swego otoczenia, jak piękna róża? Jakże więc słusznie i jak wzruszająco pięknie brzmią słowa pieśni: "Lilio rozwiej rajskie wonie, różo liść twój roztocz złoty, Panno otwórz twoje dłonie, Matko okryj twe sieroty!"

DOMIE ZŁOTY

W znaczeniu przenośnym domem złotym można nazwać zbudowaną przez króla Salomona świątynię jerozolimską, której ołtarz, wnętrze i posadzka pokryte były złotem (zob. 1 Krl 6, 20-30; 7, 48-51). W pałacu Salomona wszystkie naczynia, z których pił król, były ze szczerego złota (zob. 1 Krl 10, 21). Jaka jest symbolika złota? Złoto nie zmienia swoich właściwości i barwy nawet po latach. Jest odporne na działanie ognia, korozji czy żrących kwasów. O jego wartości decyduje trwałość, niezmienność i piękno. Władcy sporządzali ze złota insygnia, gdyż było ono wyrazem siły, bogactwa, nieprzemijalności ich potęgi i trwałości panowania. Złoto zawsze miało szerokie zastosowanie w kulcie oddawanym Bogu. Pozłacane są najważniejsze sprzęty oraz naczynia liturgiczne, co jest wyrazem oddania na służbę ku czci Stwórcy tego, co najcenniejsze w świecie materialnym.

DOMIE ZŁOTY

Maryja – podobnie jak złoto – jest piękna, trwała i niezmienna w realizowaniu swojego powołania i oddaniu Bogu. Ponieważ została zachowana od grzechu pierworodnego i obdarzona pełnią łaski, jest najcenniejszym dziełem Boga i moralnie najdoskonalszym człowiekiem. Jest Domem złotym – siedzibą wszelkich cnót. To także duchowy skarbiec, z którego człowiek może czerpać bez ograniczeń. W sztuce złoto jest czasem symbolem nieba. Maryja jest Domem złotym także w tym znaczeniu, że jako pierwszy człowiek z duszą i ciałem została wzięta do nieba. Domie złoty - dom jest miejscem schronienia, złoto zaś oznacza czystość. Możemy powiedzieć, że Maryja, będąc Matką Chrystusa była przed urodzeniem była Jego domem. Dom ten odznaczał się prawdziwą czystością.

ZWIERCIADŁO SPRAWIEDLIWOŚCI

Sprawiedliwy człowiek, to ktoś, kto całym swoim sercem przylgnął do Bożej woli. Spełnia rolę lustra, jest odbiciem Boga. Maryja jest Zwierciadłem Boga, Zwierciadłem Jego Sprawiedliwości. Tytułujemy Maryję właśnie w ten sposób, gdyż jest Ona odbiciem Bożej sprawiedliwości. Ona doświadczyła sprawiedliwości Bożej w sposób wyjątkowy. Patrząc na Nią, możemy zachwycać się sprawiedliwością Ojca, który Ją wybrał i w sposób szczególny obdarował miłością tak, że jest Ona Niepokalaną Matką Zbawiciela. Ta Boża miłość, Boża sprawiedliwość, przeświecająca przez Maryję sprawia też, że możemy się przyglądać Matce Jezusa, aby zobaczyć, co to znaczy być sprawiedliwym wobec Boga. Dostrzegamy przez Nią, co to znaczy przylgnąć do Niego i do Jego przykazań. Widząc jak czyni to Maryja, przeglądając się w Jej odpowiedzi na Bożą miłość jak w zwierciadle, możemy próbować w naszym życiu coraz lepiej odpowiadać na Boże wezwanie.

STOLICO MĄDROŚCI

Teksty starotestamentowe mówiące o mądrości jako szczególnej cesze ludzkiego ducha oraz teksty Nowego Testamentu utożsamiające Bożą Mądrość z Osobą Jezusa Chrystusa stanowią podstawę i zarazem tło, z którego wyłania się tytuł Maryi rozsławiony przez Litanię loretańską: Sedes Sapientiae - Stolica Mądrości. Tytuł ten ma swoją wielką tradycję. W powstających już od X wieku Mszach Świętych o Najświętszej Maryi, Matce Mądrości Bożej, były czytane "epistoły mądrościowe", brane zazwyczaj z Księgi Syracydesa i Księgi Przysłów. Według powszechnego zdania pisarzy średniowiecznych, w tekstach tych przemawia bowiem Boża Mądrość jakby "w osobie Najświętszej Dziewicy". Dlatego też od XII wieku w Jutrzni i w Litanii maryjnej Najświętszej Maryi Pannie przypisywano tytuły, które wskazywały na Jej związek z odwieczną Mądrością.

STOLICO MĄDROŚCI

W litanijnych błaganiach zwracano się zatem do Maryi jako do: "Matki Mądrości", "Źródła Mądrości", "Domu Mądrości", "Stolicy Mądrości". Spośród tych wezwań ostatecznie zatwierdzona przez papieża Sykstusa V w roku 1587 Litania loretańska zachowała jedno: Sedes Sapientiae - Stolica Mądrości, i pod tym tytułem Maryja jest odtąd czczona w całym katolickim świecie. Łacińskie słowo sedes zawiera w sobie kilka znaczeń. Pierwsze z nich wskazuje na stołek, krzesło, siedzenie, tron władcy lub biskupa, staropolski stolec. Przyjmując to znaczenie, Maryja Stolica Mądrości jawi się jako tron Bożej Mądrości.

WIEŻO Z KOŚCI SŁONIOWEJ

Słoń uważany jest za zwierzę o niezwykłej mocy i silnej budowie kości, które może unieść każdy ciężar. W starożytności przestrach budziły słonie „bojowe”, na grzbietach których umieszczano specjalne drewniane wieże, mieszczące kilku żołnierzy. Były to ruchome twierdze, które można porównać do dzisiejszych czołgów. Kość słoniową uzyskiwano z kłów słonia. Jest ona lśniąco biała, gładka i trwała. Wykonywano z niej najlepszą biżuterię, zdobiono nią pałace. Ceniono ją wyżej od srebra, na równi ze złotem. Król Salomon miał tron z kości słoniowej (zob. 1 Krl 10, 18). Święty Jan pisze o przedmiotach z kości słoniowej, które są oznaką bogactwa i przepychu (zob. Ap 18, 12). W średniowieczu znane były monstrancje w kształcie wieży wykonane z kości słoniowej. Ze względu na bardzo wysoką cenę kości słoniowej zapewne nikt nawet nie pomyślał, by użyć tego drogocennego materiału do budowy wieży, która ze względu na swoją funkcję szczególnie narażona była na poważne uszkodzenia, a nawet zniszczenie.

WIEŻO Z KOŚCI SŁONIOWEJ

Dlaczego Maryję nazywamy Wieżą z kości słoniowej? Tytuł ten świadczy o tym, jak wielkie znaczenie przedstawia Maryja w oczach ludzi wierzących. Jako Wieża z kości słoniowej łączy w sobie dwa elementy: siłę i piękno. Wezwanie to jest nie tylko przekonaniem o Jej sile moralnej, ale także o skuteczności wstawiennictwa u Boga. Mimo iż Ewangeliści nie opisują wyglądu Maryi, uważana jest za niezwykle piękną. Jej piękno zewnętrzne ma być obrazem piękna wewnętrznego – przepełnienia łaską Bożą, obrazem życia Bożego w człowieku. Czasem to wezwanie odnoszone jest do Maryi, która stała pod krzyżem „wyprostowana” – pewna i silna, podczas gdy inne „wieże”, czyli uczniowie, przerażeni pouciekali.

GWIAZDO ZARANNA

Jest nią Maryja przede wszystkim dla daru rozumu. Jak bowiem jutrzenka daje pojęcie o wspaniałości światła słonecznego, tak dar rozumu pozwala wniknąć w tajemnice wiary świętej. Maryja wnikała w te tajemnice w całkiem szczególny sposób, gdyż w niej, że tak powiemy, wcieliły się najwznioślejsze i najgłębsze tajemnice wiary - wcielenie Syna Bożego i wszystko, co się z tym wiąże. Mówił św. Bernard: "Słusznie porównuje się Maryję do gwiazdy; jest ona przecie świetlaną gwiazdą, wzeszłą z Jakuba, której promienie rozjaśniają cały glob ziemski, której blaski świecą na wysokościach niebieskich, przenikają wszelakie głębie, rozpraszają mroki świata, rozgrzewają bardziej duchy, niż ciała. Pod ich ożywczym działaniem bujnie rozwijają się kiełki cnót, a występki usychają". I dalej mówił św. Bernard: "Patrz na gwiazdę, wzywaj Maryi!"