Matka Boża Królowa Polski

Matka Boża Królowa Polski

szkoła średnia

Wprowadzenie

Żyjemy w określonym miejscu. Kochamy naszą Ojczyznę, bo to nasz wspólny dom, wielka rodzina. Gdy mówimy „Ojczyzna”, myślimy o kraju, w którym urodziliśmy się i mieszkamy, o narodzie, do którego należymy, o jego przeszłości historycznej, kulturze, języku, o jego przyszłości – o wszelkich więzach, które nas z tym krajem i na-rodem łączą. Do miłości i szacunku wobec Ojczyzny zobowiązuje nas sam Jezus Chrystus, który przewidując przyszłość Jerozolimy, płakał nad jej losem. Te łzy są dla nas dowodem, że Jezus kochał swoją Ojczyznę. „Gdy był już blisko, na widok miasta zapłakał nad nim i rzekł: (...) Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd” (Łk 19,41.43). Jezus Chrystus wiedział, że troska o Ojczyznę wymaga trudu i poświęcenia. Zostawił nam na ziemi swoją Matkę, pod której opiekę od wieków ucieka się naród polski. Polacy wierzą, że Maryja jest wśród nich obecna i ciągle im pomaga. Wiedzieli o tym rycerze, dlatego w czasie bitwy pod Grunwaldem, ich pieśnią bojową była „Bogurodzica”. Za panowania Jagiellonów przez około 150 lat ta pieśń pełniła funkcję hymnu dynastycznego i państwowego. Także później Polska zawsze była wierna Matce Bożej.

Matka nie tylko daje życie, ale jest również dla swojego dziecka wzorem postępowania.Maryja jest Matką Jezusa. Całe życie poświęciła Chrystusowi, począwszy od Jego narodzin, przez ucieczkę do Egiptu, aż po obecność pod krzyżem, gdzie Jezus oddał nas pod Jej opiekę.

„A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie” (J 19,25-27).

W historii naszej Ojczyzny Maryja odgrywa ogromną rolę. Jest dla nas Orędowniczką, Pocieszycielką, matką Syna Bożego ale przede waszytkim Królową naszą i naszej Ojczyzny.

Kult Matki Bożej przenika polską wiarę i pobożność. Już Mieszko I, władca Polski, który przyjął chrzest w 966 roku, w swej zamkowej kaplicy umieścił wizerunek Matki Boskiej. Pierwsze budowane kościoły w Polsce były poświęcone Matce Bożej, a najstarsze katedry i kościoły, m.in. w Gnieźnie, Kołobrzegu, Płocku, Sandomierzu, Łęczycy, Wrocławiu czy Gdańsku, od ponad tysiąca lat sławią imię Maryi.Już od X wieku znane jest za sprawą wielu zakonów działających w Polsce nabożeństwo do Matki Bożej Wniebowziętej, Bolesnej czy Niepokalanie Poczętej.Królowie Polscy z dumą nosili wizerunek Matki Bożej na piersiach.Za pierwszy hymn Polski uważa się sławiącą Maryję pieśń Bogurodzica, którą według kronikarza Jana Długosza, śpiewało polskie rycerstwo przed bitwą pod Grunwaldem.Kult Maryi był żywy zarówno na dworach królewskich i szlacheckich, jak i w prostych domach, w których wisiały wizerunki Matki Bożej.

Skąd tytuł "Królowa Polski"?

Mieszkający w Neapolu jezuita Juliusz Mancinelli 14 sierpnia 1608 r. miał widzenie Matki Bożej, która go zapytała: A czemu mnie Królową Polski nie zowiesz? Ja to królestwo wielce umiłowałam i wielkie rzeczy dlań zamierzam, ponieważ osobliwą miłością ku Mnie pałają jego synowie.Zakonnik zaangażował się w szerzenie kultu Maryi jako królowej. Jezuita miał jeszcze dwa widzenia, w których Matka Boża żądała, by nazywać ją królową naszego kraju. Treść tych objawień rozprowadzał m.in. kanclerz wielki litewski Albrycht Stanisław Radziwiłł z Nieświeża, w czym wspomagał go św. Andrzej Bobola (późniejszy autor tekstu ślubów Jana Kazimierza).Słowa Mancinellego musiały bardzo mocno oddziaływać na wyobraźnię ówczesnych mieszkańców Królestwa Polskiego. Jednym z przejawów tego rodzącego się kultu, popartego objawieniami, było umieszczenie na jednej z wież Kościoła Mariackiego pozłacanej korony na cześć Maryi (1628 r.).

Najazd szwedów na Polskę i cudowna obrona Jasnej Góry 18.11. - 27.12.1655

Wojska króla szwedzkiego Karola Gustawa przekroczyły granice Polski, by opanować cały kraj. Rzeczpospolita nie zdołała odeprzeć militarnie najazdu Szwedów. Król Jan Kazimierz schronił się na Śląsku i stamtąd wzywał do walki. Kiedy pod koniec roku część armii szwedzkiej stanęła pod murami klasztoru na Jasnej Górze nastąpił nieoczekiwany zwrot wydarzeń. W chwili rozpoczęcia oblężenia załoga twierdzy jasnogórskiej liczyła 250 ludzi, zaś armia wrogów 2000 ludzi. Bohaterska postawa obrońców pod przewodnictwem przeora ojca Augustyna Kordeckiego spowodowała, że Szwedzi odstąpili od murów Jasnej Góry.

Skąd tytuł "Królowa Polski"?

Rola Maryi i – co za tym idzie – tytułowanie Jej jako królowej Polski rozpowszechniła się w dobie wojen prowadzonych w XVI i XVII w. przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów. Kilka miesięcy po zwycięskiej obronie klasztoru jasnogórskiego przed heretyckimi Szwedami, w której upatrywano interwencji Maryi, król Jan Kazimierz złożył 1 kwietnia 1656 r. uroczyste śluby w katedrze lwowskiej przed obrazem Matki Bożej Łaskawej.

Święto Królowej Polski

W czasie zaborów kult Maryi jako Królowej Królestwa nie osłabł, ale nadal tkwił głęboko w sercach i umysłach Polaków żyjących w dawnej Koronie, podzielonej pomiędzy trzy państwa zaborcze. W najbardziej liberalnym z nich, zaborze austriackim, a dokładnie we Lwowie, rozwinęło swoją działalność Bractwo Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej, którego protektorem był metropolita lwowski abp Józef Bilczewski, dziś czczony jako święty.To on wystąpił do Piusa X z prośbą o ustanowienie dla archidiecezji lwowskiej i przemyskiej święta Królowej Korony Polskiej. Papież spełnił jego prośbę. 25 listopada 1908 roku wydał dekret ustanawiający takie święto, które miało być obchodzone w pierwszą niedzielę maja, na pamiątkę ślubów Jana Kazimierza. Pius X pozwolił również na wpisanie do Litanii loretańskiej wezwania „Królowo Korony Polskiej” dla diecezji lwowskiej i przemyskiej oraz ogłosił Matkę Bożą Królową Korony Polskiej główną patronką archidiecezji lwowskiej.

Cud nad Wisłą

Po raz kolejny kult Maryi jako Królowej Polski odegrał wielką rolę w chwili zagrożenia podczas wojny polsko-bolszewickiej. 27 lipca 1920 roku zgromadzeni na Jasnej Górze biskupi poświęcili losy ojczyzny Najświętszemu Sercu Jezusa i powtórnie, wzorem Jana Kazimierza, zwrócili się do Maryi słowami: Obieramy Cię na nowo naszą Królową i Panią i pod Twoją przemożną uciekamy się obronę.Losy zwycięstwa w wojnie wisiały na włosku, ale już dwa tygodnie później, 15 sierpnia, w święto Matki Bożej Zielnej, wojska bolszewickie zostały odparte, a Bitwa Warszawska przeszła do historii pod nazwą Cudu nad Wisłą.Episkopat zwrócił się do Stolicy Apostolskiej o ustanowienie święta Maryi Królowej Polski. Papież Benedykt XV chętnie przychylił się do tej prośby (1920). Biskupi zaproponowali Ojcu świętemu datę 3 maja, aby podkreślić nierozerwalną łączność tego święta z Sejmem Czteroletnim, a zwłaszcza z uchwaloną tego dnia w 1791 r. konstytucją.

Author's name

Maryja Królową całej Polski

Nie postąpilibyśmy zgodnie z duchem naszych dziejów ani z ciążącym na nas długiem wdzięczności – gdybyśmy na progu nowych czasów nie odnowili przymierza Polski z Jej niebieską Królową, dla której Naród ma odwieczną, serdeczną i rodzimą cześć. Po szwedzkim potopie ślubował Jej „nową i gorącą służbę” król Jan Kazimierz. Teraz sam Naród i kraj cały poświęca się uroczystym aktem Matce Najświętszej i Jej Niepokalanemu Sercu, obierając Ją znowu za Patronkę swoją i państwa oraz oddając w Jej szczególną opiekę Kościół i przyszłość Rzeczypospolitej…

Świadkiem wiktorii warszawskiej był Achilles Ratti, późniejszy papież Pius XI. To on, jako jeden z nielicznych przedstawicieli korpusu dyplomatycznego, pozostał w zagrożonej atakiem stolicy. Także on widział, komu przypisują zwycięstwo Polacy i pewnie właśnie dlatego, już jako papież, zezwolił na rozszerzenie święta NMP Królowej Polski na wszystkie diecezje kraju.Kult Maryi w tym aspekcie nieprzerwanie rozwijał się w okresie po II wojnie światowej. Jeszcze w 1946 roku episkopat pod przewodnictwem prymasa Augusta Hlonda potwierdził zawierzenie losów Polski Matce Bożej Królowej. Biskupi pisali w liście pasterskim na Wielki Post 1946 r.:

Maryja Królową całej Polski

10 lat później internowany w Komańczy kard. Stefan Wyszyński napisał ponowienie ślubów lwowskich Jana Kazimierza. Jasnogórskie Śluby Narodu zostały uroczyście złożone 26 sierpnia 1956 na Jasnej Górze przy udziale około miliona wiernych. Rotę ślubów odczytał bp Michał Klepacz, pełniący obowiązki przewodniczącego Episkopatu Polski. Na fotelu przeznaczonym dla uwięzionego prymasa leżały biało-czerwone kwiaty…

Maryja Królową całej Polski

W 1962 r. papież Jan XXIII ogłosił Maryję Królową Polski i jej główną patronką. Jego następca Paweł VI, na prośbę prymasa Stefana Wyszyńskiego, podniósł święto do rangi uroczystości. 1 kwietnia 2005 r., w przeddzień swojej śmierci, Jan Paweł II ofiarował złote korony dla jasnogórskiego obrazu Matki Bożej Królowej Polski. W 2016 r., w związku z 1050-leciem chrztu Polski, Nowego Aktu Zawierzenia Narodu Polskiego Matce Bożej dokonał 3 maja przewodniczący KEP abp Stanisław Gądecki.

Maryja Królowa Polski

VI Światowe Dni Młodzieży Częstochowa 1991r.

„Drogie dziewczęta i chłopcy, oto zadanie, jakie Wam zostawia Matka Boża: wzrastajcie jako osoby, rozwijajcie talenty właściwedla ciała i duszy, wzrastajcie jako chrześcijanie w dążeniu do świętości; wzrastajcie jako świadkowie Chrystusa, który jest «światłością świata» (J 8,12). Maryja wskazuje wam również drogę tego rozwoju: drogę, którą jest Chrystus. Jest to droga stroma, droga wąska i trudna. Dla tego jednak, kto pragnie iść nią dalej według wskazań Ewangelii, jest to droga, która prowadzi do prawdziwej radości” (Jan Paweł II, Częstochowa, 15 sierpnia 1991 r.).

Nie można jednak zapomnieć o drugim święcie, które obchodzimy w naszej Ojczyźnie tego samego dnia. To rocznica uchwalenia Konstytucji 3 maja.

Podsumowanie

„Pobożność Kościoła względem Świętej Dziewicy jest wewnętrznym elementem kultu chrześcijańskiego. Najświętsza Dziewica słusznie doznaje od Kościoła czci szczególnej. Już też od najdawniejszych czasów błogosławiona Dziewica czczona jest pod zaszczytnym imieniem Bożej Rodzicielki, pod której obronę uciekają się w modlitwach wierni we wszystkich swoich przeciwnościach i potrzebach”. (Katechizm Kościoła katolickiego, 971)

Maryja wskazuje nam drogę do swego Syna. Jest ona trudna, ale podjęcie jej prowadzi do pełni życia chrześcijańskiego.

Dziękuję za uwagę!