Ssaki zwierzęta idealne

Ssaki - zwierzęta idealne

Wspólne cechy ssaków:

• są stałocieplne
• karmią młode mlekiem produkowanym przez samice
• owłosienie ciała
• obecność przepony
• obecność małżowiny usznej i 3 kosteczek słuchowych
• heterodontyzm
• zazwyczaj w odcinku szyjnym kręgosłupa występuje 7 kręgów.

Przystosowania ssaków do:

Wysokiej temperatury:

Niskiej temperatury:

• niektóre ssaki wchodzą zimą w stan hibernacji, np. susły
• niedźwiedzie brunatne jesienią zapadają w sen zimowy, obniżając przy tym temperaturę ciała o około 2°C
• makaki japońskie posiadają luźne i długie owłosienie
• foki mają pod skórą grubą warstwę tkanki tłuszczowej
• włosy niedźwiedzia polarnego zatrzymuje promieniowanie podczerwone oraz pochłania promieniowanie ultrafioletowe

• nosorożce usuwają nadmiar ciepła z organizmu podczas kąpieli wodnych lub taplania się w błocie

• niektóre zwierzęta, jak np. fenki pustynne, są aktywne w nocy i posiadają duże uszy, dzieki którym wypromieniowują ciepło z organizmu

• leniwce są mało aktywne ruchowo, pobierają także niskokaloryczny pokarm roślinny

• u psów dingo zamiast pocenia się zachodzi zianie

• włosie wielbłądów jest krótkie i gładkie, dlatego odbija światło i umożliwia intensywne pocenie się

Znaczenie ssaków w przyrodzie i dla człowieka:

1. Rozsiewanie nasion poprzez rozprzestrzenianie owoców lub gubienia owoców podczas gromadzenia zapasów.
2. Regulacja liczebności populacji
3. Rolnictwo i gospodarka - udomowione ssaki dostarczają mięso, tłuszcz, skórę, mleko, wełnę oraz futro.
4. Wyrządzanie szkód gospodarczych i roznoszenie chorób - niektóre gatunki ssaków mogą przenosić groźne dla ludzi choroby. Ponadto w okresach niedostatku pokarmu niektóre ssaki, np. wilki mogą atakować zwierzęta chodowlane.

Budowa zewnętrzna

Powłoka ciała ssaków składa się ze skóry i tkanki podskórnej. Skóra stanowi ochronę przed niekorzystnymi czynnikami środowiska zewnętrznego. Naskórek jest nabłonkiem wielowarstwowym płaskim rogowaciejącym, którego zewnętrzne warstwy ulegają ciągłemu złuszczaniu.

Układ szkieletowy

Szkielet ssaków jest silnie skostniały - zawiera niewiele elementów chrzęstnych. Ma także stosunkowo mała liczbę kości w porównaniu ze szkieletami innych kręgowców. Kości szkieletu są ze sobą połączone ruchomo za pomocą stawów lub nieruchomo za pomocą szwów.

Ciekawostki:

• Największe oczy w stosunku do reszty ciała ze wszystkich ssaków ma wyrak upiór. To jeden z najdziwniejszych przedstawicieli naczelnych.
• Niektóre dorosłe ssaki, np. dziobaki i mrówkojady, nie mają zębów, ponieważ żywią się pokarmem, którego nie trzeba rozdrabniać.

Układ pokarmowy

W skład układu pokarmowego wchodzą:- przewód pokarmowy - jama gębowa - zęby - język - ślinianki

- gardziel - przełyk - żołądek - wątroba - trzustka - jelito cienkie - jelito ślepe

Układ oddechowy

Narządem wymiany gazowej ssaków są płuca pęcherzykowate. Powietrze dociera do nich przez drogi oddechowe, w których skład wchodzą: jama nosowa, gardziel, krtań i tchawica. Krtań jest oddzielona od gardzieli nagłośnią, w krtani znajdują się również dwa fałdy śluzówki, tworzące struny głosowe. Wentylacja płuc odbywa się dzięki ruchom klatki piersiowej i przepony.

Układ krwionośny

Układ krwionośny ssaków składa się z dwóch obiegów: płucnego (małego) i obwodowego (dużego). Serce jest zbudowane z dwóch przedsionków i dwóch komór. Prawa część serca zbiera krew bogatą w dwutlenek węgla i tłoczy ją do tętnic płucnych. Natomiast lewa strona zbiera z płuc krew bogatą w tlen i przekazuje ją do systemu tętnic rozprowadzających krew po całym ciele.

Układ nerwowy

Ssaki mają układ nerwowy najlepiej rozwinięty spośród wszystkich zwierząt. Mózgowie składa się z pięciu podstawowych części: kresomózgowia, międzymózgowia, śródmózgowia, móżdżku oraz rdzenia przedłużonego.

Układ wydalniczy

Narządami wydalniczymi ssaków są nerki typu zanercza. W kłębuszkach nerkowych zachodzi filtracja kłębkowa i powstaje mocz pierwotny. Skład moczu ulega modyfikacjom w kanalikach nerkowych. W rezultacie powstaje mocza ostateczny, wydalany do środowiska za pośrednictwem dróg wyprowadzających. Należą do nich: moczowody, pęcherz moczowy i cewka moczowa, która u stekowców uchodzi do kloaki, natomiast u pozostałych ssaków - na zewnątrz ciała.

Specjalizacja uzębienia ssaków:

Procesos

Gryzonie

Ssaki drapieżne

Ssaki roślinożerne

Wzrok

Węch

Dotyk

Narządy zmysłów

Smak

Słuch

Różnorodność ssaków

Łożyskowce

Ssaki niższe

Prassaki

Do łożyskowców należą m.in. owadożerne, szczerbaki, walenie, nietoperze, parzystokopytne, nieparzystokopytne, gryzonie, drapieżne i naczelne.

Do prassaków należą stekowce, które są jajorodne, nie mają sutków i zębów, posiadają kloakę oraz kość kruczą w obręczy barkowej.

Do ssaków niższych zaliczamy torbacze. Nie posiadają właściwego łożyska, a ich ciąża trwa bardzo krótko.

Dziękuję!

Prezentację wykonała Romanowska Wiktoria