Temat: Pszczoły i historia zbawienia
Cel: Dowiem się jak ważną rolę w moim życiu odgrywają stworzenia Boże
Po zakończeniu lekcji:
- znam fragmenty Pisma Świętego mówiące o pszczołach
- wiem, że pszczoła odgrywa ważną rolę w historii zbawienia
- wiem się, że rój pszczół symblizuje Kościół
- znam cud pszczeli w Atenach
- wiem, że Matka Boża jest Królową pszczół
- znam patrona pszczelarzy
Pszczoły od wieków uważano za owady święte. Ich pracowitość i niezwykłe zwyczaje fascynowały ludzi, a wytwarzany miód służył za pożywienie i cudowne lekarstwo. Czy zastanawialiście się, ile kwiatów musiało zakwitnąć, ile pszczół i ich lotów było potrzeba, by zebrać tę małą łyżeczkę miodu na śniadanie?
Zaśpiewajmy piosenkę o bohaterach naszej lekcji
Pszczoły są bez wątpienia „stworzeniami Bożymi”. Występują w Piśmie Świętym w następujących znaczeniach i kontekstach:
pracowitego i twórczego owada, którego owoc pracy jest niezwykłej szlachetności i słodyczy w porównaniu (kontrastowym) z niepozornością pszczoły, jej niewielkimi rozmiarami oraz ostrością jej jadu: „Mała jest pszczoła wśród latających stworzeń, lecz owoc jej ma pierwszeństwo pośród słodyczy.” (Syr 11, 3);
udręki, osaczenia, trudnego do opanowania ataku przeprowadzonego przez wrogów, z którego wyzwolić może jedynie Bóg: „Wyszli naprzeciw wam Amoryci, mieszkający w tych górach, gonili was, jak to czynią pszczoły, i pobili was w Seirze aż do Chorma.” (Pwp 1, 44);
w znaczeniu duchowo-alegorycznym: dla opisu pokus, uciążliwych i natrętnych trudności duchowych. „Opadły mnie zewsząd jak pszczoły, paliły, jak ogień pali ciernie, lecz w imię Pana je pokonałem.” (Ps 118, 12).
Miód Któż by go nie chciał jeść! Do dziś miód jest bardzo cennym produktem o wielkich walorach odżywczych i leczniczych. Jeśli w każdej Mszy świętej kapłan na ofiarowanie przynosi chleb, jako owoc ziemi i wino, jako owoc winnego krzewu i pracy rąk ludzkich, to biorąc do ręki miód możemy mówić, że jest to owoc drzew, roślin i kwiatów oraz pracy naszych pszczół. A w pochwalnym hymnie na cześć świecy paschalnej – paschału – w Wielką Sobotę śpiewamy o tym, że to właśnie pszczoły dostarczyły wosku na tę świecę.
Kliknij w kwiatek i wykonaj zadanie
Pszczoła jest symbolem pracowitości Żyje krótko, bo około trzydziestu pięciu dni, z tego przynajmniej połowa to ciężka praca. W ciągu dnia wylatuje z ula do dzisięciu razy i udaje się w poszukiwaniu nektaru nawet na odległość do czterech kilometrów. To daje dzisięć godzin pilnej i ciężkiej pracy dziennie. Dla zebrania jednego litra miodu pszczoły muszą odwiedzić od jednego do półtora miliona kwiatów! Pszczoła umiera z przepracowania, czasem niosąc cenny nektar, pada martwa w drodze do swojego domu. Wykonała swoje zadanie dane jej przez Stwórcę do końca swoich możliwości.
Kliknij w interaktywny punkt i zobacz film
Pszczoły odgrywają kluczową rolę nie tylko dla naszej planety, ale również w… historii zbawienia człowieka.
Cały Kościół śpiewa podczas nocy paschalnej o „owocu pracy pracowitej pszczoły” jakim jest paschał.
(…) Znamy już wymowę tej woskowej kolumny, którą na chwałę Boga zapalił jasny płomień.
Chociaż dzieli się on użyczając światła,
nie doznaje jednak uszczerbku,
żywi się bowiem strugami wosku,
który dla utworzenia tej cennej pochodni
wydała pracowita pszczoła.
O, zaiste błogosławiona noc,
w której się łączy niebo z ziemią,
sprawy Boskie ze sprawami ludzkimi . (fragment Exultetu)
Rój pszczół symbolizuje także wspólnotę Kościoła. Pszczoła sama z siebie nie jest w stanie za dużo zrobić, jedynie w całej grupie wytwarzanie miodu ma jakiś sens, gdy każdy wykonuje swoją konkretną rolę. Nawet jeśli jedna pszczoła umrze, szybko zastępuje ją następna. Nad całością ula panuje królowa – matka.
Pszczeli cud w Atenach
Swego czasu znany był cud uznany przez grecki klasztor na tzw. Kalwarii Trzech Krzyży w Kapandriti, niedaleko Aten. Jeden z lokalnych pszczelarzy, Isidoros Timinis, miał problem ze swoim ulem. Jego pszczoły wymierały w szybkim tempie, a te, które się ostały, przynosiły mało miodu. Próbował wielu metod, lecz żadna nie pomagała. W końcu postanowił zrobić coś niezwykłego. Umieścił w ulu, zamiast jednej z ram, obraz Jezusa ukrzyżowanego. Efekt był natychmiastowy. Miodu było coraz więcej. Po jakimś czasie Timinis postanowił otworzyć ul, by wyjąć ramy. Okazało się, że rama, na której był obraz Jezusa, była cała zapełniona – oprócz wizerunku Jezusa i Dobrego Łotra. Z kolei Zły Łotr był cały zapełniony komórkami z woskiem. Zupełnie tak, jak gdyby pszczoły wiedziały z Kim mają do czynienia. Dla pewności powtórzono tę sytuację z innymi wizerunkami, nie tylko Jezusa czy Matki Bożej (niektórzy myśleli, że to zwykły przypadek). Okazało się, że z innymi obrazami dzieje się to samo. Pszczoły okazywały tak samo szacunek innym świętym wizerunkom.
Pani pracy uczciwej jak kropla miodowa
Która jest czystym złotem na świecie jedynie
Bo inne złoto ma skrwawione imię
Pani rojów grających jak pieśń różańcowa
Pani majowej łąki, pola kwitnącego
Ty nam otwierasz znak kwiatu każdego
Znasz imię drzew wszelakich. Pani akacjowa
Pani lipca, rzepaku. Słyszysz zioło wszystkie
Dla zagubionych znasz drogi najbliższe
Pani, zbłąkanych, Ty nas doprowadzisz
Do niebieskiej pasieki. Ty w biedzie nie zdradzisz
Ale podniesiesz znów na ciepłej dłoni
Dasz siłę, gdy osłabną skrzydła wystrzępione
Matko, która karmiłaś Syna miodem, mlekiem
Wróć nam uczciwość pszczoły Weź w Swoją opiekę
Wiersz Ernesta Brylla poświęcony Maryi, Królowej pszczelarstwa, otaczającej swą opieką te najpracowitsze z owadów, odwołuje się do symboliki zawartej w hymnie "Exsultet": "O ty, prawdziwie błogosławiona i cudowna pszczoło! Twój ród nie został zbrukany przez ludzki gatunek, nieskażony wskutek rozmnożenia! Wasza nieskalaność nie została wam odebrana przez wasze potomstwo!'' Tak też Najświętsza Maryja jako dziewica poczęła, jako dziewica porodziła i po wydaniu Syna na świat dziewicą pozostała.
W czasie pielgrzymki pszczelarzy do Częstochowy jednej z uczestniczek ukradziono klucze od domu i samochodu. Złodziej pomylił się. Pięknie wyglądające etui wziął za portmonetkę. Był na tyle uczciwy, że etui wprawdzie zabrał, ale klucze wyrzucił lub też podrzucił straży klasztornej, od której poszkodowana mogła zgubę odebrać. Kosztowało ją to litr miodu. Za kilka dni zatelefonował do niej dowódca straży klasztornej mówiąc, że tak smacznego miodu jak ten od niej, nie jadł nigdy w życiu, chociaż jego dziadek był pszczelarzem. Złożył zamówienie na następną, większą już dostawę. Dobry jest miód zbierany przez pszczoły w naszym jeszcze chemią i przemysłem nie zatrutym środowisku. Może i z tego powodu nasze pszczoły nie cierpią i nie wymierają na choroby szalejące w innych regionach. W Ameryce już niewiele pszczół pozostało. Z naszego kraju też słychać niezbyt dobre nowiny. Dbajmy więc o nasze czyste i zdrowe jeszcze środowisko. Pamiętajmy! Pszczoła jest jedynym owadem na świecie produkującym żywność dla człowieka.
Święty Ambroży-patron pszczelarzy
Na podsumowanie lekcji zapraszam do udziału w Milionerach. POWODZENIA!
Pszczoły i historia zbawienia-Mirosława Niedziela
mirkan86
Created on April 25, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Fill in Blanks
View
Countdown
View
Stopwatch
View
Unpixelator
View
Break the Piñata
View
Bingo
View
Create a Secret Code
Explore all templates
Transcript
Temat: Pszczoły i historia zbawienia
Cel: Dowiem się jak ważną rolę w moim życiu odgrywają stworzenia Boże
Po zakończeniu lekcji:
Pszczoły od wieków uważano za owady święte. Ich pracowitość i niezwykłe zwyczaje fascynowały ludzi, a wytwarzany miód służył za pożywienie i cudowne lekarstwo. Czy zastanawialiście się, ile kwiatów musiało zakwitnąć, ile pszczół i ich lotów było potrzeba, by zebrać tę małą łyżeczkę miodu na śniadanie?
Zaśpiewajmy piosenkę o bohaterach naszej lekcji
Pszczoły są bez wątpienia „stworzeniami Bożymi”. Występują w Piśmie Świętym w następujących znaczeniach i kontekstach:
pracowitego i twórczego owada, którego owoc pracy jest niezwykłej szlachetności i słodyczy w porównaniu (kontrastowym) z niepozornością pszczoły, jej niewielkimi rozmiarami oraz ostrością jej jadu: „Mała jest pszczoła wśród latających stworzeń, lecz owoc jej ma pierwszeństwo pośród słodyczy.” (Syr 11, 3);
udręki, osaczenia, trudnego do opanowania ataku przeprowadzonego przez wrogów, z którego wyzwolić może jedynie Bóg: „Wyszli naprzeciw wam Amoryci, mieszkający w tych górach, gonili was, jak to czynią pszczoły, i pobili was w Seirze aż do Chorma.” (Pwp 1, 44);
w znaczeniu duchowo-alegorycznym: dla opisu pokus, uciążliwych i natrętnych trudności duchowych. „Opadły mnie zewsząd jak pszczoły, paliły, jak ogień pali ciernie, lecz w imię Pana je pokonałem.” (Ps 118, 12).
Miód Któż by go nie chciał jeść! Do dziś miód jest bardzo cennym produktem o wielkich walorach odżywczych i leczniczych. Jeśli w każdej Mszy świętej kapłan na ofiarowanie przynosi chleb, jako owoc ziemi i wino, jako owoc winnego krzewu i pracy rąk ludzkich, to biorąc do ręki miód możemy mówić, że jest to owoc drzew, roślin i kwiatów oraz pracy naszych pszczół. A w pochwalnym hymnie na cześć świecy paschalnej – paschału – w Wielką Sobotę śpiewamy o tym, że to właśnie pszczoły dostarczyły wosku na tę świecę.
Kliknij w kwiatek i wykonaj zadanie
Pszczoła jest symbolem pracowitości Żyje krótko, bo około trzydziestu pięciu dni, z tego przynajmniej połowa to ciężka praca. W ciągu dnia wylatuje z ula do dzisięciu razy i udaje się w poszukiwaniu nektaru nawet na odległość do czterech kilometrów. To daje dzisięć godzin pilnej i ciężkiej pracy dziennie. Dla zebrania jednego litra miodu pszczoły muszą odwiedzić od jednego do półtora miliona kwiatów! Pszczoła umiera z przepracowania, czasem niosąc cenny nektar, pada martwa w drodze do swojego domu. Wykonała swoje zadanie dane jej przez Stwórcę do końca swoich możliwości.
Kliknij w interaktywny punkt i zobacz film
Pszczoły odgrywają kluczową rolę nie tylko dla naszej planety, ale również w… historii zbawienia człowieka. Cały Kościół śpiewa podczas nocy paschalnej o „owocu pracy pracowitej pszczoły” jakim jest paschał. (…) Znamy już wymowę tej woskowej kolumny, którą na chwałę Boga zapalił jasny płomień. Chociaż dzieli się on użyczając światła, nie doznaje jednak uszczerbku, żywi się bowiem strugami wosku, który dla utworzenia tej cennej pochodni wydała pracowita pszczoła. O, zaiste błogosławiona noc, w której się łączy niebo z ziemią, sprawy Boskie ze sprawami ludzkimi . (fragment Exultetu)
Rój pszczół symbolizuje także wspólnotę Kościoła. Pszczoła sama z siebie nie jest w stanie za dużo zrobić, jedynie w całej grupie wytwarzanie miodu ma jakiś sens, gdy każdy wykonuje swoją konkretną rolę. Nawet jeśli jedna pszczoła umrze, szybko zastępuje ją następna. Nad całością ula panuje królowa – matka.
Pszczeli cud w Atenach Swego czasu znany był cud uznany przez grecki klasztor na tzw. Kalwarii Trzech Krzyży w Kapandriti, niedaleko Aten. Jeden z lokalnych pszczelarzy, Isidoros Timinis, miał problem ze swoim ulem. Jego pszczoły wymierały w szybkim tempie, a te, które się ostały, przynosiły mało miodu. Próbował wielu metod, lecz żadna nie pomagała. W końcu postanowił zrobić coś niezwykłego. Umieścił w ulu, zamiast jednej z ram, obraz Jezusa ukrzyżowanego. Efekt był natychmiastowy. Miodu było coraz więcej. Po jakimś czasie Timinis postanowił otworzyć ul, by wyjąć ramy. Okazało się, że rama, na której był obraz Jezusa, była cała zapełniona – oprócz wizerunku Jezusa i Dobrego Łotra. Z kolei Zły Łotr był cały zapełniony komórkami z woskiem. Zupełnie tak, jak gdyby pszczoły wiedziały z Kim mają do czynienia. Dla pewności powtórzono tę sytuację z innymi wizerunkami, nie tylko Jezusa czy Matki Bożej (niektórzy myśleli, że to zwykły przypadek). Okazało się, że z innymi obrazami dzieje się to samo. Pszczoły okazywały tak samo szacunek innym świętym wizerunkom.
Pani pracy uczciwej jak kropla miodowa Która jest czystym złotem na świecie jedynie Bo inne złoto ma skrwawione imię Pani rojów grających jak pieśń różańcowa Pani majowej łąki, pola kwitnącego Ty nam otwierasz znak kwiatu każdego Znasz imię drzew wszelakich. Pani akacjowa Pani lipca, rzepaku. Słyszysz zioło wszystkie Dla zagubionych znasz drogi najbliższe Pani, zbłąkanych, Ty nas doprowadzisz Do niebieskiej pasieki. Ty w biedzie nie zdradzisz Ale podniesiesz znów na ciepłej dłoni Dasz siłę, gdy osłabną skrzydła wystrzępione Matko, która karmiłaś Syna miodem, mlekiem Wróć nam uczciwość pszczoły Weź w Swoją opiekę
Wiersz Ernesta Brylla poświęcony Maryi, Królowej pszczelarstwa, otaczającej swą opieką te najpracowitsze z owadów, odwołuje się do symboliki zawartej w hymnie "Exsultet": "O ty, prawdziwie błogosławiona i cudowna pszczoło! Twój ród nie został zbrukany przez ludzki gatunek, nieskażony wskutek rozmnożenia! Wasza nieskalaność nie została wam odebrana przez wasze potomstwo!'' Tak też Najświętsza Maryja jako dziewica poczęła, jako dziewica porodziła i po wydaniu Syna na świat dziewicą pozostała.
W czasie pielgrzymki pszczelarzy do Częstochowy jednej z uczestniczek ukradziono klucze od domu i samochodu. Złodziej pomylił się. Pięknie wyglądające etui wziął za portmonetkę. Był na tyle uczciwy, że etui wprawdzie zabrał, ale klucze wyrzucił lub też podrzucił straży klasztornej, od której poszkodowana mogła zgubę odebrać. Kosztowało ją to litr miodu. Za kilka dni zatelefonował do niej dowódca straży klasztornej mówiąc, że tak smacznego miodu jak ten od niej, nie jadł nigdy w życiu, chociaż jego dziadek był pszczelarzem. Złożył zamówienie na następną, większą już dostawę. Dobry jest miód zbierany przez pszczoły w naszym jeszcze chemią i przemysłem nie zatrutym środowisku. Może i z tego powodu nasze pszczoły nie cierpią i nie wymierają na choroby szalejące w innych regionach. W Ameryce już niewiele pszczół pozostało. Z naszego kraju też słychać niezbyt dobre nowiny. Dbajmy więc o nasze czyste i zdrowe jeszcze środowisko. Pamiętajmy! Pszczoła jest jedynym owadem na świecie produkującym żywność dla człowieka.
Święty Ambroży-patron pszczelarzy
Na podsumowanie lekcji zapraszam do udziału w Milionerach. POWODZENIA!