DRAPIEŻNICTWO

DRAPIEŻNICTWO

Ada Krysiak 8a

Start

drapieżnictwo

to jedna z antagonistycznych zależności międzygatunkowych. Polega ono na tym, że dla jednych organizmów - drapieżników - inne organizmy - ofiary - są pokarmem. Populacja drapieżnika odnosi z tej zależności korzyści, a populacja ofiary ponosi straty.

Pokarm zwierzęcy jest pożywny, ale trudny do zdobycia. Na pogoń i zabicie ofiary drapieżnik zużywa dużo energii. Ofiara musi więc być na tyle duża, aby pokryć straty energii oraz dostarczyć materiału zapasowego i budulcowego.

Obszerna klatka piersiowa i duże płuca

SMUKŁE CIAŁO

dobrze rozwinięte narządy zmysłów

DŁugi ogon

szerokie nozdrza

ostre kły

umięśnione tylne kończyny

znaczenie drapieżników

Drapieżniki polują przede wszystkim na osobniki stare, chore, bardzo młode lub słabe. Pełnią więc ważną funkcję - dokonują selekcji, w której wyniku przy życiu pozostają organizmu silne, zdrowe, potrafiące się bronić lub ukrywać. W populacji drapieżników również następuje selekcja. Osobniki, które nie radzą sobie z polowaniem, giną z głodu.

sposoby polowania

Tylko niektóre drapieżniki gonią swoje ofiary. Większość stosuje różnorodne strategie, aby ofiara sama się do nich zbliżyła. Jedne wykorzystują różnego rodzaju przynęty i zastawiają pułapki, inne upodabniają się do niegroźnych organizmów lub otoczenia.

UPODABIANIE SIĘ DO PODŁOŻA

TWORZENIE PUŁAPEK

UDAWANIE ROŚLINY

PARALIŻOWANIE OFIARY

WZBUDZANIE ZAINTERESOWANIA

WABIENIE PRZYNĘTĄ

SKRADANIE SIĘ

ATAK Z UKRYCIA

JAK NIE DAĆ SIĘ ZJEŚĆ?

Ucieczka jest tylko jedną z wielu strategii uniknięcia ataku drapieżnika. Większość zwierząt stosuje inne formy obrony. Na przykład stara się oszukać drapieżnika przez upodabnianie się do otoczenia. W razie ataku część zwierząt potrafi się bronić. Na przykład zebry, gdy nie mają możliwości ucieczki, zadają silne ciosy kopytami. Osy używają do obrony żądła, a skunksy wydzielają substancje o nieprzyjemnym zapachu.

KAMUFLAŻ

KOLCE

PANCERZ

UDAWANIE MARTWEGO

SYBSTANCJE TOKSYCZNE

UPODABNIANIE SIĘ DO GROŹNYCH GATUNKÓW

DRAPIEŻNE ROŚLINY

Drapieżnictwo występuje nie tylko u zwierząt, lecz także u roślin. Przykładem jest rosiczka, która chwyta drobne zwierzęta, na przykład owady, za pomocą liści przekształconych w pułapki. Ofiary są dla rośliny źródłem azotu - dzięki nim rosiczka może rosnąć na glebach ubogich w jego związki. Mimo to jest ona autotrofem i wytwarza podstawowe związki niezbędne do życia w procesie fotosyntezy.

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ

Ada Krysiak 8a