Życie i obyczaje szlachty w Panu Tadeuszu
Adama Mickiewicza
Spis treści
1.Zamiłowanie do natury
2. Obrzędy i tradycje toważyszące ucztowaniu
3. Strój szlachecki
4. Zajazdy i marzeczeństwo
Zamiłowanie do lasu i natury
Wielkie zamiłowanie szlachty do polowań wywodziło się z uwielbienia do lasów i ziemi.Tereny dawnej Rzeczpospolitej Obojga Narodów pokryte były licznymi puszczami i borami , które pełne były zwierzyny. Nie kiedy przygotowania do ów polowań zaczymały się już parę dni wcześciej, szykowano wtedy broń, konie i jadło. Szlachta najbardziej lubiła polowania na grubą zwierzynę jelenie, niedzwiedzię, żubry, pozyskiwali z nich trofea, króre świadczyły o ich umiejętnościach łowieckich. Na koniec wszyscy biesiadowali przy ognisku.
Zamiłowanie do lasu nie kończyło sie na polowaniach, szlachta lubiła korzystać z darów jakie matka natura kryje nisko przy ziemi. Grzybobranie było bardzo powszechnym zwyczajem wśród kobiet i mężczyzn. Na takie wyjście był specjalny strój. Zakładano wtedy płócienne opończe (obszerne płaszcze bez rękawów i bez pelerynki, z kapturem), którymi osłaniali z wierzchu kontusze, a na głowy wkładali słomiane kapelusze. Z pośród wielu grzybów najchętniej zbierano koźlarze, borowiki i rydze.
Franciszek Kostrzewski, Polowanie
Franciszek Kostrzewski, Grzybobranie
Obrzędy i tradycje toważyszące ucztowaniu
- Kluczową i nierozłączną częścią uczt i biesiad był Polonez*. Tańcem tym zarówno rozpczynano jak i kończono ucztowanie.- Do stołu siadała napierw starszyzna i osoby z wysokich klas społecznych, dopiero potem reszta współbiesiadników. - W momencie organizowania uroczystości obowoązywała ogólne przyjęta zasada "zastaw się a postaw się"-nie licz się z wydatkami i pokaż swój gest, nawet gdybyś miał się zadłużyć. Skutkowało to tym że nie szczędzono jadła i wszelkich udogodzeń. A szlachta w ten sposób rywalizowała między sobą kto wyda najlepszą biesiadę.
*Polonez – polski taniec narodowy, dawniej nazywany tańcem dworskim. Jest to taniec kołowy, korowodowy. Nazwa polonez zapożyczona została z języka francuskiego – polonaise.
Strój szlachecki
W XVIII wieku Polska oprócz Węgier była jedynym krajem w Europie, gdzie nie tylko lud, lecz i wyższe warstwy społeczne miały swój tradycyjny ubiór. Był nim noszony przez szlachtę dostojny, bogato zdobiony, paradny strój kontuszowy.Elementy stroju:1.Żupan 2.Kontusz 3.Pas 4.Kołpak 5.Baczmagi 6.Karabela
Zajazdy Narzeczeństwo
Swanie młodych odbywało się w oparciu o ucztę, na której narzeczeni dbali o swoich gości aby nikomu nic nie brakowało. Podawano w tedy tylko Polskie jedzenie. Zozmawiano i wznoszono toasty na cześć Napoleona. Grano wiejską muzykę ale nie mogło też zabraknąć Poloneza.
Nieodłącznym elementem świata szlacheckiego były zajazdy, wynikające ze skłonności do samosądów i kłótliwości. Szlachta zbierała wojsko i sama wydawała wyrok. Ważną osobą był Woźny, który zanosił zapowiedź zajazdu i ogłaszał zajęcie ziemi przez organizatora zajazdu.
Dziękuję za uwagę!
Daniel Szymański
Życie i obyczaje szlacheckie
Daniel Szymański
Created on April 23, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Modern Presentation
View
Terrazzo Presentation
View
Colorful Presentation
View
Modular Structure Presentation
View
Chromatic Presentation
View
City Presentation
View
News Presentation
Explore all templates
Transcript
Życie i obyczaje szlachty w Panu Tadeuszu
Adama Mickiewicza
Spis treści
1.Zamiłowanie do natury
2. Obrzędy i tradycje toważyszące ucztowaniu
3. Strój szlachecki
4. Zajazdy i marzeczeństwo
Zamiłowanie do lasu i natury
Wielkie zamiłowanie szlachty do polowań wywodziło się z uwielbienia do lasów i ziemi.Tereny dawnej Rzeczpospolitej Obojga Narodów pokryte były licznymi puszczami i borami , które pełne były zwierzyny. Nie kiedy przygotowania do ów polowań zaczymały się już parę dni wcześciej, szykowano wtedy broń, konie i jadło. Szlachta najbardziej lubiła polowania na grubą zwierzynę jelenie, niedzwiedzię, żubry, pozyskiwali z nich trofea, króre świadczyły o ich umiejętnościach łowieckich. Na koniec wszyscy biesiadowali przy ognisku.
Zamiłowanie do lasu nie kończyło sie na polowaniach, szlachta lubiła korzystać z darów jakie matka natura kryje nisko przy ziemi. Grzybobranie było bardzo powszechnym zwyczajem wśród kobiet i mężczyzn. Na takie wyjście był specjalny strój. Zakładano wtedy płócienne opończe (obszerne płaszcze bez rękawów i bez pelerynki, z kapturem), którymi osłaniali z wierzchu kontusze, a na głowy wkładali słomiane kapelusze. Z pośród wielu grzybów najchętniej zbierano koźlarze, borowiki i rydze.
Franciszek Kostrzewski, Polowanie
Franciszek Kostrzewski, Grzybobranie
Obrzędy i tradycje toważyszące ucztowaniu
- Kluczową i nierozłączną częścią uczt i biesiad był Polonez*. Tańcem tym zarówno rozpczynano jak i kończono ucztowanie.- Do stołu siadała napierw starszyzna i osoby z wysokich klas społecznych, dopiero potem reszta współbiesiadników. - W momencie organizowania uroczystości obowoązywała ogólne przyjęta zasada "zastaw się a postaw się"-nie licz się z wydatkami i pokaż swój gest, nawet gdybyś miał się zadłużyć. Skutkowało to tym że nie szczędzono jadła i wszelkich udogodzeń. A szlachta w ten sposób rywalizowała między sobą kto wyda najlepszą biesiadę.
*Polonez – polski taniec narodowy, dawniej nazywany tańcem dworskim. Jest to taniec kołowy, korowodowy. Nazwa polonez zapożyczona została z języka francuskiego – polonaise.
Strój szlachecki
W XVIII wieku Polska oprócz Węgier była jedynym krajem w Europie, gdzie nie tylko lud, lecz i wyższe warstwy społeczne miały swój tradycyjny ubiór. Był nim noszony przez szlachtę dostojny, bogato zdobiony, paradny strój kontuszowy.Elementy stroju:1.Żupan 2.Kontusz 3.Pas 4.Kołpak 5.Baczmagi 6.Karabela
Zajazdy Narzeczeństwo
Swanie młodych odbywało się w oparciu o ucztę, na której narzeczeni dbali o swoich gości aby nikomu nic nie brakowało. Podawano w tedy tylko Polskie jedzenie. Zozmawiano i wznoszono toasty na cześć Napoleona. Grano wiejską muzykę ale nie mogło też zabraknąć Poloneza.
Nieodłącznym elementem świata szlacheckiego były zajazdy, wynikające ze skłonności do samosądów i kłótliwości. Szlachta zbierała wojsko i sama wydawała wyrok. Ważną osobą był Woźny, który zanosił zapowiedź zajazdu i ogłaszał zajęcie ziemi przez organizatora zajazdu.
Dziękuję za uwagę!
Daniel Szymański