klasa 1/47 Moje miejsce w Bożej rodzinie.

Moje miejsce w Bożej rodzinie

„Ojcze nasz”...

– Kto należy do waszej rodziny? – Kiedy spotykacie się razem całą rodziną? – Dlaczego lubicie przebywać razem? Do naszych rodzin należą różne osoby. Wśród nich jest mama, tata, brat albo siostra, ale też babcie i dziadkowie. Cieszymy się, gdy są wokół nas wszystkie osoby, które kochamy.

– Kim staliśmy się przez chrzest? – Kto jest naszym Ojcem? Przez chrzest staliśmy się dziećmi Bożymi i mamy dobrego Ojca w niebie, dlatego należymy także do rodziny Bożej.

Czyj to głos?

Rozpoznaliście głosy zwierząt, ponieważ je dobrze znacie. Słyszeliście je wiele razy. Dziś będziemy się uczyć, jak rozpoznawać głos Pana Jezusa. Zastanowimy się również, jakie jest nasze miejsce w Bożej rodzinie i jakie mamy w niejzadania do spełnienia.

– Czego potrzebują owce do jedzenia? – Kto się o nie troszczy? – Dokąd pasterz może prowadzić owce? – Co by się z nimi stało, gdyby zabrakło pasterza? – Jak pasterz może wołać na swoje owce, by szły za nim?

Owce zawsze idą stadem, trzymając się blisko siebie. Tak czują się bezpiecznie. Odchodząc od stada, mogą się zagubić. Pasterz to człowiek, który opiekuje się owcami. Woła je głośno, prowadząc na łąkę, może też wołać niektóre po imieniu. Owce, słysząc jego głos, idą za nim. Wiedzą, że on zaprowadzi je do miejsca, gdzie będzie trawa do jedzenia i woda do picia. Owczarnia to miejsce, w którym owce chronią się na noc i w zimne dni. Dzięki temu są bezpieczne, chronione przed drapieżnikami, np. wilkami. Dobry pasterz dba o swoje owce i broni je. Gdyby pasterz wynajął sługę do pilnowania owiec, obawiałby się, że gdy pojawi się wilk, sługa ucieknie, by ratować siebie, zamiast walczyć o owce.

Do takiej owczarni Pan Jezus porównał wszystkich ludzi, którzy wierzą w Pana Boga. Posłuchajcie, jak Pan Jezus troszczy się o nich.

Dobry Pasterz Jezus mówił: Jestem dla ludzi jak dobry pasterz. Znam po imieniu wszystkie moje owce, a wszystkie moje owce dobrze znają mój głos. Dlatego kiedy je wołam, idą za Mną. Ja prowadzę moje owce na pastwiska, gdzie jest zielona trawa. Ze Mną są bezpieczne. Na noc i gdy jest zimno, chronię je w owczarni. A gdy będzie trzeba oddam za nie moje życie. Nie porzucę ich, nie ucieknę, nawet gdyby zbliżył się do nich groźny wilk. Sługa, widząc wilka mógłby uciec, by ratować swoje życie. Nie zależy mu na owcach, tylko na swoim bezpieczeństwie. Ja jestem dobrym pasterzem – mówił Jezus. Opiekuję się owcami i dbam o nie. Znam moje owce, a moje owce znają Mnie.

– Jak dobry pasterz troszczy się o swoje owce? – Co robi najemnik (sługa), gdy owcom zagraża niebezpieczeństwo? – Czyjego głosu powinny słuchać owce, by być bezpieczne? – Co robią owce, które znają głos pasterza? – Kto jest dla nas Dobrym Pasterzem? – Kiedy Pan Jezus oddał swoje życie za nas, czyli za swoje owce? – Kto oprócz nas jest jeszcze owcą Pana Jezusa?

Jezus jest Dobrym Pasterzem. Owce to ludzie wierzący w Jezusa, czyli my. On troszczy się o nas, jak pasterz o swoje owce. Chroni nas od niebezpieczeństw. Oddał za nas życie, umierając na krzyżu. Wszyscy należymy do jednej owczarni Pana Jezusa, którą jest Kościół.

Pan jest Pasterzem moim, niczego mi nie braknie, na niwach zielonych pasie mnie, nad wody spokojne prowadzi mnie.

– Kiedy Pan Jezus zawołał nas pierwszy raz po imieniu? – Kiedy Pan Jezus czeka na spotkanie z nami? – W jaki sposób Pan Jezus może do nas mówić? – Jak Pan Jezus opiekuje się nami, byśmy byli bezpieczni? – Kto jeszcze należy do owczarni Pana Jezusa, czyli do Bożej rodziny?

Podczas naszego chrztu zostaliśmy powołani przez Jezusa do Jego owczarni, czyli rodziny Bożej. Wszyscy mamy w niej określone miejsce. Nie jesteśmy sami, bo razem z nami są rodzice, znajomi i nieznajomi. Należy do niej papież, księża, siostry zakonne i wiele innych osób. Jezus woła nas wszystkich po imieniu, które mamy od chwili chrztu. Woła nas także w naszych sercach. Zaprasza nas na spotkanie podczas Mszy Świętej. Chce, byśmy przychodzili do Niego z modlitwą. Przypomina, jak być dobrym i jak pomagać innym.

Ania w każdą niedzielę chętnie chodzi do kościoła na Mszę Świętą z udziałem dzieci. Idzie z radością, bo wie, że czeka tam na nią Pan Jezus. – Jak Ania odpowiada na wołanie Pana Jezusa?

Olek rano i wieczorem odmawia pacierz. Zawsze mówi „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”. Bardzo też lubi rozmawiać z Panem Jezusem o codziennych sprawach. Codziennie pamięta o modlitwie. – Jak Olek odpowiada na wołanie Pana Jezusa?

Tata poprosił Janka, aby pomógł mu w trzepaniu dywanu. Janek powiedział, że przyjdzie za chwilę. Poszedł do domu, zmienił ubranie i pomógł tacie. – Jak Janek odpowiada na wołanie Pana Jezusa?

Wojtek chętnie dzieli się z innymi. Nigdy nie złości się na młodszego brata, gdy ten przychodzi do niego i go o coś prosi. – Jak Wojtek odpowiada na wołanie Pana Jezusa?

Marcin używa brzydkich słów. Jego babcia powiedziała mu, aby tego nie robił, ale nie chciał słuchać. W szkole obrażał dzieci i bił się z kolegami. – Z czego Marcin musi się poprawić, aby odpowiedzieć na wołanie Pana Jezusa?

Ola i Maja lubią ze sobą rozmawiać. Pewnego razu na Mszy Świętej rozmawiały tak głośno, że mama zwracała im uwagę kilka razy. Nie słuchały słów Pana Jezusa i przeszkadzały innym. – Co Ola i Maja muszą zmienić, by odpowiedzieć na wołanie Pana Jezusa?

Wszyscy przez chrzest jesteśmy owcami Pana Jezusa. Należymy do rodziny Bożej – Kościoła – owczarni, w której Pasterzem jest Jezus. My słuchamy głosu Jezusa Dobrego Pasterza, a On się o nas troszczy i zapewnia nam bezpieczeństwo. W tej trosce pomagają mu nasi rodzice, przyjaciele, ale także my, tak jak przedstawione przez was postacie.

Pan jest Pasterzem moim, niczego mi nie braknie, na niwach zielonych pasie mnie, nad wody spokojne prowadzi mnie.