Obowiązki względem ludzkości i cywilizacji. Hasła pozytywizmu w felietonie.
Na lekcji zapoznamy się z felietonem – gatunkiem, który swą popularność zawdzięcza rozwojowi prasy w XIX w. Wybitnym twórcą felietonów był Bolesław Prus, który w humorystyczny sposób pisał w nich o sprawach życia codziennego, a przy tym nie tracił z oczu ważnych problemów swojej epoki.
Prus związał się z dziennikarstwem na niemal czterdzieści lat – współpracował z wieloma gazetami, zwłaszcza z „Kurierem Warszaw-skim” i „Kurierem Codziennym”. Zyskał sławę wybitnego i pracowitego publicysty. W latach 1874–1911 napisał ponad tysiąc felietonów . Nazywał je "Kronikami", gdyż omawiały aktualne wydarzenia z życia społecznego i kulturalnego, rzadziej politycznego (ze względu na cenzurę carską) Warszawy, ziem polskich oraz Europy. W felietonach w przystępny sposób szerzył hasła pozytywistyczne i inicjował akcje społeczne, np. zbiórkę funduszy na wyprawę geograficzną Stefana Szolc-Rogozińskiego, o którym mowa w naszym felietonie. Propagował też rozwój organizacji i stowarzyszeń, wiele uwagi poświęcał zagadnieniom gospodarki, edukacji, mentalności zbiorowej Polaków. Umiał w okruchach codzienności znaleźć głębsze znaczenie, wyraz tendencji epoki. Czytelnicy "Kronik" cenili je za żywy, lekki styl, wnikliwość spostrzeżeń, a także za humor – życzliwy ludziom i światu.
Funkcje społeczne prasy w XIX w.:
– prasa jako trybuna myśli młodych pozytywistów (np. propagowanie tez społeczno-politycznych w publicystyce warszawskiego pozytywizmu,
miejsce prowadzenia sporów ideowych z rzecznikami poprzedniej epoki), – prasa jako szkoła literacka młodych pisarzy-publicystów (np. miejsce publikacji debiutów prozatorskich pisarzy pokolenia młodych: nowel,
opowiadań, miniatur narracyjnych itd.), – „młoda prasa” jako zjawisko socjologiczne (praca w redakcji jako sposób integracji środowiska młodych intelektualistów).
Wyjaśniamy pojęcia:
Przysłowie
Mowa ezopowa
Aforyzm
Felieton
Zapoznaj się z definicją pojęć "publicystyka" i "publicysta". Odpowiedz na pytania:
• Czego dotyczą wypowiedzi publicystyczne?
• Jakie są popularne gatunki publicystyczne?
• Jaki jest cel tekstów publicystycznych?
• Czym różnią się teksty publicystyczne od informacyjnych?
Podręcznik, str. 180.-183.
1. Ustal, w jaki sposób zostały zrealizowane przez autora
cechy gatunkowe felietonu. W tym celu uzupełnij tabelę.2. Wyjaśnij, w jakim celu Prus przywołał wydarzenia historyczne? Jaki mają związek z hasłami pozytywistycznymi?
Bolesław Prus, Kroniki, LO po SP
Magdalena Morawska
Created on April 22, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Smart Presentation
View
Practical Presentation
View
Essential Presentation
View
Akihabara Presentation
View
Pastel Color Presentation
View
Visual Presentation
View
Relaxing Presentation
Explore all templates
Transcript
Obowiązki względem ludzkości i cywilizacji. Hasła pozytywizmu w felietonie.
Na lekcji zapoznamy się z felietonem – gatunkiem, który swą popularność zawdzięcza rozwojowi prasy w XIX w. Wybitnym twórcą felietonów był Bolesław Prus, który w humorystyczny sposób pisał w nich o sprawach życia codziennego, a przy tym nie tracił z oczu ważnych problemów swojej epoki.
Prus związał się z dziennikarstwem na niemal czterdzieści lat – współpracował z wieloma gazetami, zwłaszcza z „Kurierem Warszaw-skim” i „Kurierem Codziennym”. Zyskał sławę wybitnego i pracowitego publicysty. W latach 1874–1911 napisał ponad tysiąc felietonów . Nazywał je "Kronikami", gdyż omawiały aktualne wydarzenia z życia społecznego i kulturalnego, rzadziej politycznego (ze względu na cenzurę carską) Warszawy, ziem polskich oraz Europy. W felietonach w przystępny sposób szerzył hasła pozytywistyczne i inicjował akcje społeczne, np. zbiórkę funduszy na wyprawę geograficzną Stefana Szolc-Rogozińskiego, o którym mowa w naszym felietonie. Propagował też rozwój organizacji i stowarzyszeń, wiele uwagi poświęcał zagadnieniom gospodarki, edukacji, mentalności zbiorowej Polaków. Umiał w okruchach codzienności znaleźć głębsze znaczenie, wyraz tendencji epoki. Czytelnicy "Kronik" cenili je za żywy, lekki styl, wnikliwość spostrzeżeń, a także za humor – życzliwy ludziom i światu.
Funkcje społeczne prasy w XIX w.:
– prasa jako trybuna myśli młodych pozytywistów (np. propagowanie tez społeczno-politycznych w publicystyce warszawskiego pozytywizmu, miejsce prowadzenia sporów ideowych z rzecznikami poprzedniej epoki), – prasa jako szkoła literacka młodych pisarzy-publicystów (np. miejsce publikacji debiutów prozatorskich pisarzy pokolenia młodych: nowel, opowiadań, miniatur narracyjnych itd.), – „młoda prasa” jako zjawisko socjologiczne (praca w redakcji jako sposób integracji środowiska młodych intelektualistów).
Wyjaśniamy pojęcia:
Przysłowie
Mowa ezopowa
Aforyzm
Felieton
Zapoznaj się z definicją pojęć "publicystyka" i "publicysta". Odpowiedz na pytania:
• Czego dotyczą wypowiedzi publicystyczne? • Jakie są popularne gatunki publicystyczne? • Jaki jest cel tekstów publicystycznych? • Czym różnią się teksty publicystyczne od informacyjnych?
Podręcznik, str. 180.-183.
1. Ustal, w jaki sposób zostały zrealizowane przez autora cechy gatunkowe felietonu. W tym celu uzupełnij tabelę.2. Wyjaśnij, w jakim celu Prus przywołał wydarzenia historyczne? Jaki mają związek z hasłami pozytywistycznymi?