Historia - obiady czwartkowe

O obiadach czwartkowych

Zosia Skoczeń

Co to były?

Były to popołudniowe biesiady literacko-naukowe. Celem spotkań były rozmowy na tematy związane ze sztuką, nauką, omawianie dzieł literackich. Zostały stworzone na wzór paryskich salonów literackich. Odbywały się co tydzień. Zapoczątkowano je w roku 1770. Powstały z inicjatywy Adama Kazimierza Czartoryskiego i były organizowane przez Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Miejsce organizacji

Obiady czwartkowe odbywały się na Zamku Królewskim (według tradycji w Sali Rady), a latem w Łazienkach.

Goście

Skład gości nie był stały, zmieniał się w różnych okresach. W jednym przyjęciu uczestniczyło zwykle około 10-12 osób. Udział w nich mogli brać jedynie mężczyźni. Na obiadach spotykali się artyści, czyli malarze, rzeźbiarze, poeci, muzycy, literaci.. Do najwybitniejszych gości należeli:

Pozostali goście:

Ignacy Krasicki

Stanisław Konarski

Hugo Kołłątaj

Przykłady potraw

Dania główne, które podawano na obiadach to m. in. cietrzewie z buraczkami, głuszce z czerwoną kapustą, jarząbki przedziwnie szpikowane słoniną, zupa cebulowa czy rosół z jarząbków. Wszelkiego rodzaju zupy miały bardzo wyczuwalny zapach i były wyśmienite. Jednym z głównych dań serwowanych podczas obiadów był szczupak robiony na bazie białego, półwytrawnego wina. Dorodną rybę zalewano rosołem rybnym lub wywarem z włoszczyzny oraz podlewano winem. Głównymi przyprawami była sól, gałka muszkatołowa i cytryna. Wszystko to nadawało rybie wyjątkowego smaku.

Info

Zakończenie spotkania

Król Poniatowski miał zwyczaj, że jeśli już chciał zakończyć uroczystość, kazał wnieść na salę tacę z trzema śliwkami i kopertę z napisem „Au Roi” (w środku znajdowała się czysta kartka). Był to znak dla ucztujących, że należy się już żegnać.

Info

Dziękuję za uwagę