Świat irracjonalny w Makbecie (GWO)

makbet

Świat

irracjonalny

WPROWADZENIE

1. Na czym polegała antyczna zasada decorum? 2. Jakie podejście do elementów fantastycznych mieli starożytni dramatopisarze? 3. Jakie funkcje mogą spełniać motywy fantastyczne w tekstach kultury?

funkcja elementów fantastycznych w makbecie

Elementy irracjonalne bardzo często są: ,,obrazem duszy”, ,,głosem wnętrza”, wyrażają myśli oraz pragnienia bohaterów, wskazują na ich nieuświadomione żądze i marzenia.

Kim jest czarownica?

Czarownica - osoba, w niektórych wierzeniach ludowych kobieta, zajmująca się czarną magią, kojarzona z siłami nieczystymi – często z szatanem. W folklorze pojawiają się także dobre czarownice, które zajmują się białą magią. W chrześcijańskich wierzeniach ludowych przyjmowano, że zdolność czarowania nabywa się przez podpisanie umowy z szatanem. Wiedźma - wiedźmy to w dawnych wierzeniach istoty półdemoniczne (istoty pośrednie między demonami a ludźmi), pozostające w ścisłym związku z ludźmi lub ich duszami. Według dawnych wierzeń ludowych i w baśniach wiedźma to kobieta mająca związek ze złymi mocami, czarownica, zła wróżka. W języku potocznym wiedźma to pogardliwe określenie kobiety złej i brzydkiej (także jako wyzwisko). Współcześnie uważa się, że w przedchrześcijańskich społecznościach słowiańskich była to kobieta posiadająca wiedzę, związaną z ziołolecznictwem, medycyną i przyrodą.

o czarownicach w makbecie

Czarownice są uosobieniem zła. Pojawiają się w tajemniczych, budzących niepokój okolicznościach. Przepowiadają przyszłość Makbeta, ale nie ograniczają mu możliwości wyboru. Bohater ma wolną wolę. Zasiewają jednak ziarenko zła, które znalazłszy podatny grunt szybko wydaje obfity plon.

WAŻNE - ROLA CZAROWNIC!

• wiedźmy, będąc głosem fatum, wprowadzają niejednoznaczność sytuacji;
• zaprzeczają kategoriom piękna i prawdy;
• uruchamiają w utworze machinę zła – błędne koło zbrodni;
• wprowadzają do utworu czarną magię – wyglądem i zachowaniem odpowiadają stereotypowym wyobrażeniom na temat czarownic;
• paradoksalnie wypowiadają się też jako moralizatorki – Hekate wieści tragiczny koniec losów Makbeta, wytyka pychę ludzką jako główną przyczynę zła;
• wprowadzają elementy humoru kolokwialnym stylem wypowiedzi: „coś mnie nagle w palcu rwie, znak, że ktoś zły zbliża się”;
• obnażają żądzę władzy Makbeta;

Marta Baluta

DZIĘKUJĘ!