Katecheza
Powstanie Ewangelii
„Wszyscy jesteśmy powołani do tego, aby w codziennym życiu dawać świadectwo Ewangelii o zbawieniu. (…) Niech młodzi niosą Dobrą Nowinę swoim rówieśnikom, którzy często tracą poczucie sensu życia, zagubieni pośród wrażeń, jakie proponuje świat.” Jan Paweł II, Rzym, 6 lipca 2000
Szczęśliwi, których droga nieskalana, którzy postępują według Prawa Pańskiego.
Szczęśliwi, którzy zachowują Jego upomnienia,
całym sercem Go szukają, którzy nie czynią nieprawości, lecz kroczą Jego drogami. Pomnij, na Słowo swoje do Twojego sługi, przez które mi dałeś nadzieję. W moim ucisku to pociechą dla mnie, że Twoja mowa obdarza mnie życiem. Słowo Twe Panie, trwa na wieki, niezmienne jak niebiosa.
Twoje Słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce
(z Ps 119)
W Katechizmie Kościoła katolickiego dla młodych czytamy:
„Biblia jest jak
długi list Boga do każdego z nas z osobna” (Youcat, p. 16). Mówimy, że autorem Pisma Świętego jest Bóg i człowiek przez Niego nadtchniony.
– Jak Pismo Święte znalazło się w ścianie domu? – Dlaczego zostało tam zamurowane? – Kto je odnalazł? – Dlaczego Jan czytał Pismo Święte? – Co zmieniło się w jego życiu pod wpływem czytania Pisma Świętego?
10 maja 1861 r. gwałtowny pożar zniszczył miasto Glaris w Szwajcarii.
Ogień strawił wówczas 490 domów. Mieszkańcy postanowili odbudować
swoje miasto. Przy odbudowie pracował młody murarz przybyły z północnych
Włoch, który miał na imię Jan.
Młodzieniec miał zbadać stan uszkodzonego muru. Gdy zaczął w niego
uderzać młotkiem, odpadł kawałek tynku i zobaczył książkę umieszczoną
w ścianie zamiast cegły. Zaciekawiony wyciągnął ją. Było to Pismo Święte.
Zastanawiał się, czy ktoś umieścił je tam celowo, czy może dla żartu.
Młody murarz nie interesował się zbytnio sprawami religii, ale w czasie
przerwy obiadowej zaczął czytać księgę. Potem kontynuował lekturę w domu
przez wiele wieczorów. Powoli odkrywał słowa, jakie Bóg skierował do ludzi,
a jego życie ulegało przemianie.
W dwa lata później przedsiębiorstwo, w którym pracował Jan, przeniosło
się do Mediolanu. Robotnicy mieszkali wspólnie w kilku pokoikach. Pewnego
wieczoru współlokator Jana obserwował go, jak czytał swe Pismo Święte.
– Co czytasz? – spytał.
– Pismo Święte – odpowiedział spokojnie Jan.
– Uff ! Jak możesz wierzyć w te wszystkie brednie? Ja pewnego dnia zamurowałem Biblię w ścianie domu w Szwajcarii. Jestem ciekaw, czy ktoś ją
stamtąd wydłubał!
Jan uniósł głowę i spojrzał koledze w oczy.
– A gdybym ci pokazał właśnie tę Biblię? – spytał.
– Rozpoznałbym ją, bo specjalnie ją oznaczyłem – rzekł zaskoczony współlokator.
Jan podał koledze księgę. – Czy rozpoznajesz tu swój znak?
Kolega wziął Pismo Święte, otworzył je i widocznie poruszony zamilkł.
To była właśnie Biblia, którą zamurował w Szwajcarii, mówiąc wówczas do
kolegów: „Chciałbym zobaczyć, czy się stąd wydostaniesz!”.
Jan uśmiechnął się i powiedział:
– Jak widzisz, powróciła do ciebie.
(oprac. na podst.: Bruno Ferrero, Nowe historie)
Ewangelia to słowo żywe
i ma moc ponadczasową. Również dziś Bóg działa przez swoje słowo.
Powstanie Ewangelii
manyskasia1
Created on April 18, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
Explore all templates
Transcript
Katecheza
Powstanie Ewangelii
„Wszyscy jesteśmy powołani do tego, aby w codziennym życiu dawać świadectwo Ewangelii o zbawieniu. (…) Niech młodzi niosą Dobrą Nowinę swoim rówieśnikom, którzy często tracą poczucie sensu życia, zagubieni pośród wrażeń, jakie proponuje świat.” Jan Paweł II, Rzym, 6 lipca 2000
Szczęśliwi, których droga nieskalana, którzy postępują według Prawa Pańskiego. Szczęśliwi, którzy zachowują Jego upomnienia, całym sercem Go szukają, którzy nie czynią nieprawości, lecz kroczą Jego drogami. Pomnij, na Słowo swoje do Twojego sługi, przez które mi dałeś nadzieję. W moim ucisku to pociechą dla mnie, że Twoja mowa obdarza mnie życiem. Słowo Twe Panie, trwa na wieki, niezmienne jak niebiosa. Twoje Słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce (z Ps 119)
W Katechizmie Kościoła katolickiego dla młodych czytamy:
„Biblia jest jak długi list Boga do każdego z nas z osobna” (Youcat, p. 16). Mówimy, że autorem Pisma Świętego jest Bóg i człowiek przez Niego nadtchniony.
– Jak Pismo Święte znalazło się w ścianie domu? – Dlaczego zostało tam zamurowane? – Kto je odnalazł? – Dlaczego Jan czytał Pismo Święte? – Co zmieniło się w jego życiu pod wpływem czytania Pisma Świętego?
10 maja 1861 r. gwałtowny pożar zniszczył miasto Glaris w Szwajcarii. Ogień strawił wówczas 490 domów. Mieszkańcy postanowili odbudować swoje miasto. Przy odbudowie pracował młody murarz przybyły z północnych Włoch, który miał na imię Jan. Młodzieniec miał zbadać stan uszkodzonego muru. Gdy zaczął w niego uderzać młotkiem, odpadł kawałek tynku i zobaczył książkę umieszczoną w ścianie zamiast cegły. Zaciekawiony wyciągnął ją. Było to Pismo Święte. Zastanawiał się, czy ktoś umieścił je tam celowo, czy może dla żartu. Młody murarz nie interesował się zbytnio sprawami religii, ale w czasie przerwy obiadowej zaczął czytać księgę. Potem kontynuował lekturę w domu przez wiele wieczorów. Powoli odkrywał słowa, jakie Bóg skierował do ludzi, a jego życie ulegało przemianie. W dwa lata później przedsiębiorstwo, w którym pracował Jan, przeniosło się do Mediolanu. Robotnicy mieszkali wspólnie w kilku pokoikach. Pewnego wieczoru współlokator Jana obserwował go, jak czytał swe Pismo Święte. – Co czytasz? – spytał. – Pismo Święte – odpowiedział spokojnie Jan. – Uff ! Jak możesz wierzyć w te wszystkie brednie? Ja pewnego dnia zamurowałem Biblię w ścianie domu w Szwajcarii. Jestem ciekaw, czy ktoś ją stamtąd wydłubał! Jan uniósł głowę i spojrzał koledze w oczy. – A gdybym ci pokazał właśnie tę Biblię? – spytał. – Rozpoznałbym ją, bo specjalnie ją oznaczyłem – rzekł zaskoczony współlokator. Jan podał koledze księgę. – Czy rozpoznajesz tu swój znak? Kolega wziął Pismo Święte, otworzył je i widocznie poruszony zamilkł. To była właśnie Biblia, którą zamurował w Szwajcarii, mówiąc wówczas do kolegów: „Chciałbym zobaczyć, czy się stąd wydostaniesz!”. Jan uśmiechnął się i powiedział: – Jak widzisz, powróciła do ciebie. (oprac. na podst.: Bruno Ferrero, Nowe historie)
Ewangelia to słowo żywe i ma moc ponadczasową. Również dziś Bóg działa przez swoje słowo.