klasa 1/42 Myślę o niebie.

Myślę o niebie

Minęły Święta Wielkanocne, ułóż puzzle, by przypomnieć sobie, jakie ważne wydarzenie obchodziliśmy niedawno w kościele

• 3
• 3
• oui

Przypomnimy, jak wyglądał ten poranek, gdy grób Jezusa okazał się pusty

Z początku apostołom trudno było uwierzyć w tak niezwykłą wiadomość. Ale zmartwychwstały Pan Jezus przyszedł do nich. Rozmawiał z nimi, jadł wspólnie z nimi posiłek. Apostołowie uwierzyli, że Jezus, ich nauczyciel, zmartwychwstał.

– Kto udał się do grobu Jezusa? – Po co kobiety poszły do grobu? – Co ujrzały? – Kto przed nimi stanął? – Co aniołowie powiedzieli kobietom? – Do kogo poszły kobiety, aby podzielić się nowiną o zmartwychwstaniu Jezusa?

Po zmartwychwstaniu Pan Jezus ukazywał się apostołom, rozmawiał z nimi i przypominał swoje słowa i czyny.

Czterdziestego dnia od zmartwychwstania wyszedł z nimi na Górę Oliwną. Tam jeszcze chwilę rozmawiał z nimi, po czym apostołowie stali się świadkami niezwykłego zdarzenia.

– Co zrobił Pan Jezus w obecności apostołów? – Co apostołom zasłoniło Pana Jezusa? – Kogo apostołowie zobaczyli po Jego odejściu? – Co powiedzieli mężowie w białych szatach o Panu Jezusie? Mężowie w białych szatach, czyli aniołowie, wyjaśnili apostołom, że Pan Jezus wstąpił do nieba, ale powróci.

Gdy apostołowie schodzili z góry, przypomnieli sobie, co Pan Jezus mówił o niebie.

• 1000
• 100
• 10
• 500

W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. (…) Idę przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. (J 14,2-3)

– Po co Jezus powróci na ziemię? W niebie każdy z nas ma swoje mieszkanie, swoje miejsce, które czeka na nas. Przygotował nam je Pan Jezus. Przyjdzie po nas i zabierze nas, abyśmy z Nim byli.

Pan Jezus wstąpił do nieba, ale tutaj, na ziemi, zostawił nam pewne ślady. Dzięki nim pomaga nam w drodze do nieba. Trzeba tylko uważnie ich poszukać. Poszukamy najważniejszych z nich…

Czyniąc dobro, naśladujemy Pana Jezusa. Gdy jesteśmy posłuszni rodzicom, pomagamy innym, pilnie się uczymy, dzielimy się z innymi tym, co mamy, gdy pocieszamy lub szukamy zgody – wtedy czujemy w naszych sercach radość. Nawet radosna zabawa z kolegami jest czynieniem dobra. To jest tak, jakbyśmy mieli w swoim sercu odrobinę nieba. Bóg jest wtedy blisko, a tam, gdzie jest Bóg, tam jest właśnie niebo.

Niebo jest tam, gdzie jest Pan Bóg. Z Nim ludzie wzajemnie sobie pomagają, troszczą się o siebie, by wszyscy czuli się szczęśliwi. Pan Bóg uczy nas, jak okazywać miłość bliskim i wszystkim ludziom na świecie. W niebie jest Bóg, a tam, gdzie On jest, panuje miłość. Dlatego w niebie będziemy szczęśliwi. Będziemy tam razem z Panem Jezusem.