Środki stylistyczne

Środki stylistyczne

START

Apostrofa

Przerzutnia

Onomatopeja

Spis

Alegoria

Anafora

Peryfraza

Porównanie

Metafora

Personifikacja

Epitet

Bonus

Apostrofa

Bezpośredni zwrot do odbiorcy tekstu, zazwyczaj odnosi się do osób ( przedmiotów, zjawisk, itd ) które nie pełnią roli tematu utworu

Przerzutnia

Przerzucenie myśli z jednego do drugiego wersu w utworze, ma to wzbogacić język którym posługiwał się autor

Onomatopeja

Czyli inaczej wyrazy dżwiękonaśladowcze, ma na celu wzbogacenie utworu poprzez dodanie dzwięku do tekstu

Alegoria

Motyw (zazwyczaj w tekście), który poza sensem dosłownym ma sens przenośny, rozumiany przez wszystkich tak samo

Anafora

Zaczynanie się wersów od tych samych słów lub zwrotów które podreślają powtórzone słowo

Peryfraza

Zastąpienie nazwy przedmiotu przez jego dokładniejszy opis, który zapobiega powtórzeniu w dalszym tekście

Porównanie

Zestawienie ze sobą dwóch przedmiotów, ze względu na podobieństwo. Ma ono na celu uplastycznić dla odbiorcy tekst

Metafora

Wyrażenie, które poprzez nietypowe złączenie wyrazów uzyskuje nowe, przenośne znaczenie

Personifikacja

Lub animizacja, ma na celu nadaniu przedmiotom cech stworzeń żywych (w przypadku personifikacji mówimy o cechach ludzkich)

Epitet

Połączenie przymiotnika z rzeczownikiem, dzięki któremu łatwiej wyobrazić sobie obraz przedstawiony przez autora

Ona w ser­cu, w zbo­żu, w śpie­wie, Ona w splo­cie ludz­kich rąk, Z niej naj­lich­szy ro­bak czer­pie, Z niej - naj­wyż­szy nie­bios krąg. Bra­cie, mi­łość nie­zmie­rzo­na Miesz­ka pod na­mio­tem gwiazd, Całą ludz­kość weź w ra­mio­na I uca­łuj jesz­cze raz. Wstań­cie lu­dzie, wstań­cie wszę­dzie, Ja no­wi­nę nio­sę wam: Na gwiaź­dzi­stym fir­ma­men­cie Mi­łość, mi­łość miesz­ka tam. Wstań­cie lu­dzie, wstań­cie wszę­dzie, Ja no­wi­nę nio­sę wam: Na gwiaź­dzi­stym fir­ma­men­cie Mi­łość, mi­łość miesz­ka tam!

O Ra­do­ści, iskro bo­gów, Kwie­cie Eli­zej­skich Pól Świę­ta na twym świę­tym pro­gu Sta­je nasz na­tchnio­ny chór. Ja­sność two­ja wszyst­ko za­ćmi Złą­czy co roz­dzie­lił los Wszy­scy lu­dzie będą brać­mi Tam gdzie twój prze­mó­wi głos. Kto przy­ja­ciel, ten niech za­raz Sta­nie tu­taj po­śród nas, I kto wiel­ką mi­łość zna­lazł Ten niech z nami dzie­li czas. Z nami ten, kto choć­by jed­ną Du­szę roz­pło­mie­nić mógł. Ale kto mi­ło­ści nie zna, Niech nie wcho­dzi tu na próg. Patrz, patrz: wiel­kie słoń­ce świa­tem Bie­gnie sy­piąc zło­te skry, Jak zwy­cięz­ca, jak bo­ha­ter - Bie­gnij, bra­cie, tak i ty. Ra­dość try­ska z pier­si zie­mi, Ra­dość pije cały świat. Dziś wcho­dzi­my, wstę­pu­je­my Na Ra­do­ści zło­ty ślad.

Dziękuje za uwagę