Paprotniki

Temat:

Paprotniki

start

Nauczysz się:

• wyjaśniać, dlaczego paprocie, skrzypy i widłaki należą do organowców i roślin zarodnikowych
• identyfikować w środowisku przedstawicieli paproci, skrzypów i widłaków
• wskazywać wybrane przystosowania tych roślin do środowiska i pełnienia czynności życiowych
• przedstawiać znaczenie paprotników

dalej

Skrzypy

Środowisko życia

Paprocie

Charakterystyka paprotników

Widłaki

Cykl rozwojowy paproci

Praca w domu

Zadania

Środowisko życia

Organizmy te pospolicie występują w strefie umiarkowanej, gdzie są składnikiem runa leśnego i podszytu. Można je także spotkać na bagnach, łąkach i polach. Nieliczne gatunki żyją w zbiornikach wodnych. Największą różnorodność wykazują jednak w ciepłych i wilgotnych lasach tropikalnych. Wiele gatunków paprotników egzotycznych hodowanych jest jako rośliny ozdobne w ogrodach i mieszkaniach.

Powrót

Cechy charakterystyczne paprotników

Paprotniki to zwyczajowa nazwa grupy roślin lądowych, do której zalicza się paprocie, skrzypy i widłaki. Paprotniki są wieloletnimi, niezbyt dużymi roślinami, które osiągają jednak większe rozmiary niż mchy. Jest to możliwe między innymi dzięki wytworzeniu tkanek przewodzących, ułatwiajacych transport substancji odżywczych i wody na duże odległości, oraz tkanek wzmacniających, usztywniających wzniesiony pęd i chroniących go przed uszkodzeniami, np. złamaniem przez wiatr. Z tego powodu określa się je mianem roślin naczyniowych.

Dalej

Cechy charakterystyczne paprotników

Paprotniki są organowcami - wykształcają właściwe organy roślinne ( korzenie, łodygi i liście).

Liście

Paprotniki rozmnażają się także przez podział kłącza. Natomiast rozmnażanie płciowe, podobnie jak u mszaków, uzależnione jest od obecności wody.

Łodyga

Dalej

Korzeń

https://pl.wikipedia.org/wiki/Papro%C4%87_drzewiasta

Paprocie rosnące w Polsce nie przekraczają zwykle 2 m wysokości.

https://przyrodniczo.pl/rosliny/paprotka-zwyczajna/

Paprocie rosnące w wilgotnych lasach Nowej Zelandii mają nawet 25 m wysokości.

Powrót

PAPROCIE

Pap

Dalej

Narecznica samcza

Pospolita paproć spotykana na terenie całej Polski. Rośnie na żyznych glebach w lasach liściastych i mieszanych. Występuje na skałach, wzdłuż strumieni i w zaroślach. Wytwarza pierzasto podzielone, okazałe liście. Jej lecznicze właściwości znane są od starożytności. Wywar z kłącza stosuje się do okładów na trudno gojące się rany i bóle reumatyczne. W parkach i ogrodach sadzona jest jako roślina ozdobna.

Dalej

Orlica pospolita

Występuje na piaszczystych glebach widnych i suchych borów sosnowych i lasów mieszanych. Jej liście wyrastają pojedynczo z kłącza i dzielą się trzykrotnie. Zarodnie umieszczone są na brzegach liści asymilacyjnych.

Dalej

Długosz królewski

Występuje na terenach o łagodnym klimacie. Rośnie w podmokłych, cienistych lasach liściastych i na torfowiskach. Jego liście dzielą się na część dolną – asymilacyjną i górną – zarodnionośną. W Polsce jest objęty ścisłą ochroną gatunkową. Bywa uprawiany jako roślina ozdobna.

Dalej

Pióropusznik strusi

Spotykany jest na brzegach potoków, mokrych łąkach i leśnych polanach. Wytwarza dwa rodzaje liści: ułożone lejkowato liście asymilacyjne i ciemnobrunatne, sztywne, podobne do strusiego pióra, liście zarodnionośne. Sadzi się go w ogrodach jako roślinę ozdobną.

Dalej

Salwinia pływająca

Paproć, która występuje zwykle w wodach stawów i jezior. W Polsce jest gatunkiem chronionym.

Powrót

Skrzypy

Pęd letni

Pęd wiosenny

Dalej

Skrzyp polny

Rośnie na polach uprawnych i w ogrodach, na ugorach i przydrożach. Jest uważany za chwast i trudny do zwalczenia ze względu na silnie rozrastające się łamliwe podziemne kłącza. Jego obecność wskazuje na dużą wilgotność gleby. Wysuszone pędy letnie wykorzystywane są w leczeniu chorób układu moczowego oraz w kosmetyce do pielęgnacji skóry i włosów.

Dalej

Skrzyp leśny

Rośnie w żyznych, cienistych lasach liściastych na terenie całej Polski. Z kłączy wiosną wyrastają niezielone i niskie pędy zarodnionośne, które po dojrzeniu zarodników zielenieją, wydłużają się i rozgałęziają. Po dojrzeniu i rozsypaniu zarodników kłos zarodnionośny odpada.

Dalej

Skrzyp olbrzymi

Występuje w miejscach wilgotnych i mało nasłonecznionych. Osiąga rozmiary do 2 m . Wytwarza pędy wiosenne i letnie. W zajmowanych siedliskach tworzy gęste, zwarte łany.

Powrót

Widłaki

Dalej

Widłak goździsty

Występuje w suchych borach sosnowych i mieszanych. Na szczycie wzniesionego pędu wytwarza 2‑3 kłosy zarodnionośne. Jest rośliną leczniczą. Wysuszone zarodniki stosowane są w schorzeniach wątroby i dróg moczowych. Dawniej używane były jako zasypka na trudno gojące się rany.

Dalej

Widłak jałowcowaty

Występuje w górach i na pogórzu, wraz z mchami wchodzi w skład torfowisk. Wytwarza kłosy zarodnionośne, które wyrastają pojedynczo na szczytach pędów. Dojrzałe i wysuszone kłosy są surowcem zielarskim wykorzystywanym w lecznictwie.

Dalej

Widłak wroniec

Rośnie w górach wśród skał i kosodrzewiny, na halach i w cienistych lasach. Nie wytwarza kłosów zarodnionośnych. Zarodnie powstają w kątach liści asymilacyjnych. Jest rośliną częściowo chronioną w leśnych stanowiskach poza obszarami gór.

Powrót

Cykl rozwojowy paproci

Powrót

Zadanie 2

Zadanie 1

Zadanie 3

Powrót

Praca w domu

1. Wymień cechy wspólne dla paproci, skrzypów i widłaków oraz cechy różniące te grupy roślin. 2. Omów znaczenie paprotników

Powrót