Dom rodzinny tworzą ludzie
„Najważniejsze jest, by gdzieś istniało to, czym się żyło: i zwyczaje, i święta rodzinne. I dom pełen wspomnień. Najważniejsze, by żyć dla powrotu”. (Antoine de Saint-Exupe´ry)
Kto tworzy dom rodzinny
- Kto tworzy rodzinę?
- Kto ustala obowiązujące w niej zasady?
- Jakie one są?
- Czym jest dobra komunikacja w rodzinie?
- Dlaczego czasem pojawiają się w rodzinie konflikty?
- Czy wiecie, jak państwo pomaga dzieciom, które nie mają rodzin lub też z jakichś powodów nie mogą być w rodzinie wychowywane?
Rodzinę tworzą ludzie, którzy są sobie bliscy i dla siebie wzajemnie ważni, którzy się szanują i obdarzają uwagą. Rodzina to wartość, którą rzadko cenimy, bo po prostu zazwyczaj ją mamy, jest nasza własna, wszak mówi się: „nasza rodzina”, „moja rodzina”, jakby to było oczywiste. Oczywiste nie jest. Tworzenie rodziny wymaga codziennego wysiłku, nieustannej pracy, trudu i zaangażowania. Czasem trzeba ją zbudować na nowo, na przekór złym doświadczeniom i bolesnej historii osób, które już raz rodzinę utraciły i które się boją zaufać, otworzyć, spróbować. Podczas tej lekcji chciałabym zaprosić was do rozmów na temat rodziny, którą tworzą ludzie bliscy sobie, choć niekoniecznie połączeni więzami krwi. Są to jednak ludzie dla siebie ważni i sobie potrzebni, a to jest fundament, na którym można świat budować od nowa.
Każdy z nas, niezależnie od tego, w jakim jest wieku, gdzie mieszka, czym się zajmuje i jaki jest jego status społeczny potrzebuje poczucia bezpieczeństwa, miłości, spokoju i wewnętrznej równowagi. Zwłaszcza człowiek młody, którego osobowość i charakter dopiero się kształtuje potrzebuje warunków, w których będzie mógł swobodnie i bez przeszkód rozwijać się. Takim miejscem, w którym czujemy się najlepiej, gdzie jesteśmy "u siebie", jest rodzinny dom. Aby chcieć wracać, trzeba mieć do czego. Jednak przede wszystkim wraca się do kogoś – do kogoś ważnego. Niezależnie od tego, czy wyprawa trwała godzinę, dzień, tydzień, miesiąc czy dwa lata, wraca się do tych, którzy czekają: z herbatą, ciastem, obiadem, dobrym słowem, uwagą, zainteresowaniem, czasem, który chcą poświęcić powracającemu. Wraca sie do rodziny.
rodzina naturalna- grupa osób powiązanych ze sobą poprzez pokrewieństwo lub powinowactwo, wspólnie ze sobą zamieszkujące i gospodarujące. W węższym znaczeniu są to rodzice wraz z dziećmi, czyli tzw. rodzina nuklearna (rodzina dwupokoleniowa składająca się z rodziców i ich biologicznych dziec)i. Rodzina, zdaniem socjologów i według najprostszych jej definicji, to „najważniejsza, podstawowa grupa społeczna, na której opiera się całe społeczeństwo”.
Więzi, których tak brakuje
Jedną z wielu organizacji działających w Polsce na rzecz walki z problemem sieroctwa społecznego jest Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Organizacja prowadzi wioski dziecięce, wspólnoty młodzieżowe, a także świetlice dla rodziców i dzieci. Kładzie nacisk na budowanie relacji społecznych, integrowanie dzieci osieroconych ze społeczeństwem, a także na wsparcie dla rodzin zagrożonych wystąpieniem problemu. Odbudowuje więzi, których brak legł u podstaw dramatu wielu polskich kilku lub kilkunastolatków.
Czy można szanować siebie i innych, nauczyć się ufać ludziom, gdy kiedyś drugi człowiek tak bardzo nas zawiódł? W Młodzieżowej Wspólnocie Mieszkaniowej SOS młodzi ludzie odkrywają,na czym polega życie z drugim człowiekiem, który nie zawiedzie, który zaufa i któremu można zaufać. Uczą się obdarzać innych szacunkiem, bo sami są szanowani przez swoich opiekunów i współmieszkańców. Wykonując codzienne czynności, uczą się organizacji dnia, wypełniania zobowiązań, odpowiedzialności za siebie i innych.
Młodzieżowa Wspólnota Mieszkaniowa SOS przygotowuje młodych ludzi do przekroczenia progu dorosłości, do tego, by odpowiedzialnie i świadomie rozpocząć życie na własny rachunek. Jednak wspólnota to przede wszystkim osoby, które ją tworzą – to ludzie, którzy się lubią, spędzają wspólnie czas, dzielą się radościami, troskami, rozmawiają o niepowodzeniach i sukcesach. Wspólnota jest jak duża rodzina, w której od rana panuje gwar, każdy się gdzieś śpieszy do swoich spraw, ale przysiada na chwilę przy stole, by zjeść kanapkę, napić się gorącej herbaty podanej przez bliską osobę, w przelocie dostrzec życzliwy uśmiech i obdarzyć uśmiechem.
BLISKOŚĆ W RODZINIE ZASTĘPCZEJ.
rodzina zastępcza - forma opieki nad małoletnim dzieckiem, którego biologiczni rodzice są nieznani albo pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym ją ograniczono. Nie można ustanowić rodziny zastępczej dla dziecka, którego przynajmniej jeden z rodziców ma pełnię władzy rodzicielskiej.
Jak wygląda dzień w rodzinie zastępczej
Kto wchodzi w skład rodziny zastępczej
- Czy można powiedzieć, że mimo braku pokrewieństwa osoby przedstawione w reportażu tworzą rodzinę?
- Jak wygląda poranek w tej rodzinie? - Jakie obowiązki mają poszczególni członkowie rodziny?
Zapraszam do obejrzenia krótkiego filmu o działalności wiosek dziecięcych
Dziękuję za poświęconą uwagę
Dom rodzinny tworzą ludzie
analuba
Created on April 12, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
Explore all templates
Transcript
Dom rodzinny tworzą ludzie
„Najważniejsze jest, by gdzieś istniało to, czym się żyło: i zwyczaje, i święta rodzinne. I dom pełen wspomnień. Najważniejsze, by żyć dla powrotu”. (Antoine de Saint-Exupe´ry)
Kto tworzy dom rodzinny
- Kto tworzy rodzinę? - Kto ustala obowiązujące w niej zasady? - Jakie one są? - Czym jest dobra komunikacja w rodzinie? - Dlaczego czasem pojawiają się w rodzinie konflikty? - Czy wiecie, jak państwo pomaga dzieciom, które nie mają rodzin lub też z jakichś powodów nie mogą być w rodzinie wychowywane?
Rodzinę tworzą ludzie, którzy są sobie bliscy i dla siebie wzajemnie ważni, którzy się szanują i obdarzają uwagą. Rodzina to wartość, którą rzadko cenimy, bo po prostu zazwyczaj ją mamy, jest nasza własna, wszak mówi się: „nasza rodzina”, „moja rodzina”, jakby to było oczywiste. Oczywiste nie jest. Tworzenie rodziny wymaga codziennego wysiłku, nieustannej pracy, trudu i zaangażowania. Czasem trzeba ją zbudować na nowo, na przekór złym doświadczeniom i bolesnej historii osób, które już raz rodzinę utraciły i które się boją zaufać, otworzyć, spróbować. Podczas tej lekcji chciałabym zaprosić was do rozmów na temat rodziny, którą tworzą ludzie bliscy sobie, choć niekoniecznie połączeni więzami krwi. Są to jednak ludzie dla siebie ważni i sobie potrzebni, a to jest fundament, na którym można świat budować od nowa.
Każdy z nas, niezależnie od tego, w jakim jest wieku, gdzie mieszka, czym się zajmuje i jaki jest jego status społeczny potrzebuje poczucia bezpieczeństwa, miłości, spokoju i wewnętrznej równowagi. Zwłaszcza człowiek młody, którego osobowość i charakter dopiero się kształtuje potrzebuje warunków, w których będzie mógł swobodnie i bez przeszkód rozwijać się. Takim miejscem, w którym czujemy się najlepiej, gdzie jesteśmy "u siebie", jest rodzinny dom. Aby chcieć wracać, trzeba mieć do czego. Jednak przede wszystkim wraca się do kogoś – do kogoś ważnego. Niezależnie od tego, czy wyprawa trwała godzinę, dzień, tydzień, miesiąc czy dwa lata, wraca się do tych, którzy czekają: z herbatą, ciastem, obiadem, dobrym słowem, uwagą, zainteresowaniem, czasem, który chcą poświęcić powracającemu. Wraca sie do rodziny.
rodzina naturalna- grupa osób powiązanych ze sobą poprzez pokrewieństwo lub powinowactwo, wspólnie ze sobą zamieszkujące i gospodarujące. W węższym znaczeniu są to rodzice wraz z dziećmi, czyli tzw. rodzina nuklearna (rodzina dwupokoleniowa składająca się z rodziców i ich biologicznych dziec)i. Rodzina, zdaniem socjologów i według najprostszych jej definicji, to „najważniejsza, podstawowa grupa społeczna, na której opiera się całe społeczeństwo”.
Więzi, których tak brakuje
Jedną z wielu organizacji działających w Polsce na rzecz walki z problemem sieroctwa społecznego jest Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Organizacja prowadzi wioski dziecięce, wspólnoty młodzieżowe, a także świetlice dla rodziców i dzieci. Kładzie nacisk na budowanie relacji społecznych, integrowanie dzieci osieroconych ze społeczeństwem, a także na wsparcie dla rodzin zagrożonych wystąpieniem problemu. Odbudowuje więzi, których brak legł u podstaw dramatu wielu polskich kilku lub kilkunastolatków.
Czy można szanować siebie i innych, nauczyć się ufać ludziom, gdy kiedyś drugi człowiek tak bardzo nas zawiódł? W Młodzieżowej Wspólnocie Mieszkaniowej SOS młodzi ludzie odkrywają,na czym polega życie z drugim człowiekiem, który nie zawiedzie, który zaufa i któremu można zaufać. Uczą się obdarzać innych szacunkiem, bo sami są szanowani przez swoich opiekunów i współmieszkańców. Wykonując codzienne czynności, uczą się organizacji dnia, wypełniania zobowiązań, odpowiedzialności za siebie i innych.
Młodzieżowa Wspólnota Mieszkaniowa SOS przygotowuje młodych ludzi do przekroczenia progu dorosłości, do tego, by odpowiedzialnie i świadomie rozpocząć życie na własny rachunek. Jednak wspólnota to przede wszystkim osoby, które ją tworzą – to ludzie, którzy się lubią, spędzają wspólnie czas, dzielą się radościami, troskami, rozmawiają o niepowodzeniach i sukcesach. Wspólnota jest jak duża rodzina, w której od rana panuje gwar, każdy się gdzieś śpieszy do swoich spraw, ale przysiada na chwilę przy stole, by zjeść kanapkę, napić się gorącej herbaty podanej przez bliską osobę, w przelocie dostrzec życzliwy uśmiech i obdarzyć uśmiechem.
BLISKOŚĆ W RODZINIE ZASTĘPCZEJ.
rodzina zastępcza - forma opieki nad małoletnim dzieckiem, którego biologiczni rodzice są nieznani albo pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym ją ograniczono. Nie można ustanowić rodziny zastępczej dla dziecka, którego przynajmniej jeden z rodziców ma pełnię władzy rodzicielskiej.
Jak wygląda dzień w rodzinie zastępczej
Kto wchodzi w skład rodziny zastępczej
- Czy można powiedzieć, że mimo braku pokrewieństwa osoby przedstawione w reportażu tworzą rodzinę? - Jak wygląda poranek w tej rodzinie? - Jakie obowiązki mają poszczególni członkowie rodziny?
Zapraszam do obejrzenia krótkiego filmu o działalności wiosek dziecięcych
Dziękuję za poświęconą uwagę