Krzyż i źródło chrzcielne

Krzyż i źródło chrzcielne

klasa 2 ponadpodstawowa

Wprowadzenie

Na pewno dużym wyzwaniem jest przygotowanie dla kogoś prezentu. Zastanawiamy się, co wybrać, aby prezent spodobał się osobie, której chcemy ofiarować. Chcemy, by ją zachwycał, by był dobrany z gustem, by pasował do okazji. Szczególnym rodzajem prezentu, który rodzice ofiarowują swoim dzieciom jest sakrament chrztu świętego.

od 7:18 min. filmu

Niektórzy twierdzą, iż nie powinno chrzcić się małych dzieci, że powinno się zaczekać aż dorosną i same o tym zdecydują. - Dlaczego Kościół katolicki chrzci niemowlęta? - Czym jest sakrament chrztu świętego?

„Nasza osobista wiara w Chrystusa, zrodzona w dialogu z Nim, złączona jest z wiarą Kościoła – nie jesteśmy wierzącymi samotnie, lecz przez Chrzest jesteśmy członkami tej wielkiej rodziny, i to właśnie wiara wyznawana przez Kościół daje pewność naszej osobistej wierze”.

Benedykt XVI

01

Chrzest w Piśmie Świętym

Pierwsi chrześcijanie przyjmowali chrzest już jako osoby dorosłe, ale trudno też, by właśnie Ci pierwsi chrześcijanie zostali ochrzczeni jako dzieci, skoro już byli dorośli. Nie mniej jednak tych samych czasów sięga praktyka chrztu dzieci w chrześcijańskich rodzinach. NT podaje, że przyjmujący wiarę w Chrystusa przyjmowali chrzest z całym swoim domem. To pozwala nam domniemywać, ze jeśli były tam dzieci, to z nimi także.

Poznajmy te fragmenty:

- Przyjął chrzest setnik Korneliusz z całym jego domem (Dz 11,14); - Lidia, która sprzedawała purpurę… ochrzczona razem ze swoim domem (Dz 16, 14-15); - Strażnik w Filippach przyjął chrzest wraz z całym swoim domem (Dz16, 33); - św. Paweł napisał: ochrzciłem cały dom Stefanasa (1Kor1,16).

chrzest dzieci

Praktyka chrztu niemowląt odbywa się na podstawie wiary jego rodziców. W NT znajdujemy wiele opisów uzdrowień, wskrzeszeń, odpuszczenia grzechów ze względu na wiarę ludzi. Dlaczego więc rodzice nie mieliby ochrzcić własnego dziecka, chcąc mu ofiarować to co najcenniejsze?Od najdawniejszych czasów chrzest jest udzielany dzieciom, ponieważ jest łaska i darem Bożym. Dzieci są ochrzczone w wierze Kościoła, dlatego należy zabiegać o to, by były ochrzczone w pierwszych chwilach po ich urodzeniu. Sam Chrystus potwierdza, że chrzest jest konieczny człowiekowi do zbawienia przez rzeczywiste przyjęcie i to jest kolejny argument przemawiający za tym, by chrzcić dzieci.

Co to jest chrzest?

Katechizm Koscioła Katolickiego w pkt. 1213 Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu (vitae spiritualis ianua) i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania: "Chrzest jest sakramentem odrodzenia przez wodę i w słowie".

Można by zatem postawić pytanie, co z tymi osobami, które nie zdążyły przyjąć chrztu świętego? Czy Kościół odmawia im zbawienia? Nie. Mówi natomiast o innych wyjątkowych jego rodzajach:

- chrzest krwi –

- chrzest pragnienia –

- chrzest z wody -

otrzymują go ci, którzy wyrażali pragnienie przyjęcia chrztu, np. katechumeni, ale z przyczyn niezależnych od nich nie otrzymali tego sakramentu.

Podczas chrztu w nagłych przypadkach stosuje się skróconą formułę chrztu świętego, tak zwany „chrzest z wody”. Chrztu w nagłych przypadkach udziela się natychmiast.

dostępują go ci, którzy ponoszą śmierć za wiarę, nie otrzymawszy chrztu, zostają ochrzczeni przez swoją śmierć dla Chrystusa i z Chrystusem;

Lekcja religii - chrzest

„Dana Mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi. Idąc tedy nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca, i Syna i Ducha Świętego ucząc je przy tym zachowywać wszystko to, co wam przykazałem, A ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. (Mt 28, 18b-20)

Skąd wzięła się praktyka chrztu świętego Świadectwa biblijne podkreślają, że sam Jezus przyjął chrzest z rąk Jana w wodach Jordanu, dając nam niejako przykład. Nakazał również apostołom, by udzielali wiernym tego sakramentu. Tak o tym mówi ewangelista:

Istota sakramentu chrztu

Tekst Natchniony wskazuje, że sakrament chrztu świętego pochodzi od samego Jezusa. Jest tak nazwany ze względu na główny obrzęd, jakim jest zanurzenie, obmycie wodą chrzcielną. Greckie baptizein oznacza: „Zanurzyć, pogrążyć”. To zanurzenie w wodzie jest symbolem pogrzebania katechumena (osoby przyjmującej chrzest) w śmierci Chrystusa, z której powstaje przez zmartwychwstanie wraz z Nim jako „nowe stworzenie”.

Do istoty sakramentu należy trzykrotne zanurzenie bądź obmycie katechumena wodą, z jednoczesnym wypowiedzeniem formuły trynitarnej: „N. ja Ciebie chrzczę w imię Ojca, i Syna i Ducha Świętego. Amen”.

Jednym z ważnych świadectw na temat sposobu chrztu świętego jest Didache czyli zbiór przepisów moralnych, liturgicznych, kościelno – prawnych. W tym staro-chrześcijańskim piśmie czytamy o możliwości udzielania chrztu przez trzykrotne polanie wodą:

„Co zaś do chrztu, to tak chrzcicie: Powiedziawszy to wszystko, chrzcijcie w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego w wodzie żywej; a kiedy nie masz wody żywej, to chrzcij w innej wodzie; jeśli nie możesz w zimniej, tedy w ciepłej. Gdy obu brak, wylej trzykrotnie wodę na głowę w imię Ojca, i Syna i Ducha Świętego. Przed chrztem niech poszczą, chrzczący i ten, który ma być ochrzczony i inni, którzy mogą,; rozkaż, by ten, który ma być ochrzczony, pościł dzień lub dwa. Didache 7, 1-4

Sam sakrament chrztu świętego jest bardzo bogaty w symbolikę. I tak możemy rozróżnić następujące symbole:

1.

2.

3.

4.

5.

Znak krzyża

Krzyżmo święte

świeca chrzcielna

Woda chrzcielna

Biała szata

Sakrament chrztu świętego może być udzielany osobie nieochrzczonej, która wierzy w Jezusa Chrystusa. Szafarzem może być biskup, prezbiter bądź diakon. Kościół zezwala, by szczególnych okolicznościach (np. przy zagrożeniu życia) sakramentu tego mógł udzielić każdy, nawet nieochrzczony, był tylko czynił to, co czyni Kościół chrzcząc.

Chrzest wiąże się z udzielaniem ochrzczonemu konkretnych łask. Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego opisuje je następująco:

Chrzest odpuszcza grzech pierworodny, wszystkie grzechy osobiste, a także wszelkie kary za grzech; przez łaskę uświęcającą, łaskę usprawiedliwienia daje uczestnictwo w Boskim życiu Trójcy Świętej, jednocząc z Chrystusem i włączając w Jego Kościół; daje uczestnictwo w kapłaństwie Chrystusa i stanowi podstawę wspólnoty między wszystkimi chrześcijanami; obdarowuje cnotami teologalnymi i darami Ducha Świętego. Ochrzczony przynależy na zawsze do Chrystusa: zostaje opieczętowany niezatartym duchowym znamieniem (charakterem). KKKK 263

Czym jest charakter sakramentalny?

Można by go porównać do znaku wodnego na papierze wartościowym. Trwały charakter sakramentu chrztu świętego oznacza, ze wywiera on na duszy człowieka trwałe i niezatarte znamię. Woda chrzcielna naznacza neofitę znakiem Chrystusa, daje mu niezniszczalne życie, ożywione przez Ducha Świętego. Podobnie jak znak wodny na wartościowym papierze jest nie do zniszczenia, tak chrzest, który wyciska piętno – niezatarte i niezniszczalne, nie może być odwołany. Sakrament chrztu przyjmuje się więc raz w życiu i nigdy się go nie powtarza.

nadanie imienia

Z sakramentem chrztu świętego wiąże się nadanie człowiekowi imienia. Jest ono niezmiernie ważne w życiu człowieka. Dlatego powinno się przykładać wagę do tego, by wybierając imię dla dziecka, wyposażyć go w odpowiedniego orędownika, patrona. Skoro chrzest jest pierwszym i tak ważnym sakramentem, nie powinien dziwić fakt stawiania konkretnych wymagań rodzicom i chrzestnym. To do nich należy przecież troska o religijne wychowanie dzieci. Rozwojowi darów, jakie dziecko otrzymuje podczas chrztu świętego, powinna towarzyszyć pomoc ze strony bliskich. Dokonując wyboru chrzestnych, rodzice muszą kierować się roztropnością i wskazaniami Kościoła.

Kto może zostać ojcem, matką chrzestną?

- Osoba, która ukończyła 16 rok życia i ma wolę pełnienia tej zaszczytnej funkcji. Jest w stanie podjąć się odpowiedzialność za pogłębienie życia religijnego dziecka;- Nie może być ojcem lub matką przyjmującego chrzest; - Musi być katolikiem (osoba innego wyznania może być jedynie świadkiem chrztu), bierzmowanym, prowadzić życie zgodne z wiarą.

List rodziców do ich ochrzczonych dzieci

Moje dziecko, dzisiaj postanowiliśmy Cię ochrzcić Jezusie Chrystusie, zanurzyć cię w śmieci i zmartwychwstaniu Boga, w którego wierzymy. W tym liście, który przeczytasz później, chcemy Ci wyjaśnić, dlaczego. Ochrzciliśmy się nie po to, by Ci narzucić wybór, ale by otworzyć przed Tobą drogę wolności, którą jutro możesz wybrać i na nią wstąpić. Chcieliśmy Ci dać to, co mieliśmy najlepszego, Sądzimy, że to skromne niesienie wiary, rzucone dziś do ogrodu Twego serca, w świetle dnia i w ciemnościach nocy wykiełkuje w tajnikach Twojego życia. Zanurzamy Cię dzisiaj w oceanie miłości Jezusa Chrystusa, aby dać Ci nową, większą niż nasza siłę. Stanie się ona odwagą w walce, jasnością przy koniecznościach wyboru, światłem Twoich kroków. Będzie Twoją nadzieją i radością dla pokonania mocy zła. Postanowiliśmy Cię ochrzcić w Chrystusie, abyś był(a) osobą wolną i otwartą w tym nieco dziś zwariowanym świecie. Nade wszystko jednaj, abyś był bratem (siostrą), budując wraz z Bogiem przyszłość naszej ziemi. Wiedz, że gdybyś kiedyś zapomniał(a) o tym nieśmiertelnym darze, pozostaniesz tajemniczo naznaczony(a) płomieniem tego wezwania. Jak Dziewica Maryja ofiarująca Syna Jezus w Świątyni, zapragnęliśmy Cię zaprowadzić w progi Domu nieprzewidywalnego Boga, złożyć Cię w ręce Kościoła, pozwolić Ci wejść w lud poszukujący, do którego przyjdą ku Tobie bracia i siostry. A jeśli jutro już nic nie będziemy potrafili Ci dać, pozostanie Ci przynajmniej wyryty na Twoim czole i w twym sercu krzyż Chrystusa Zwycięscy. Bowiem to On, i tylko On, Twój Zbawiciel i Pan, wytyczy jutro dla Ciebie drogę pokoju i wolności. Mimo Twoich kłopotów i nędzy, On otworzy ci Dom swojego Ojca, a w śmierci Twojej rozbłyśnie wieczność. Descouvemont, 562

Podsumowanie

Sakrament chrztu świętego jest pierwszym sakramentem, który otwiera człowiekowi drogę do innych sakramentów. Jest on podstawą i fundamentem życia chrześcijańskiego. Przez chrzest zostajemy wyzwoleniu z grzechu pierworodnego, na nowo rodzimy się do życia w Duchu Świętym i otrzymujemy łaskę uświęcającą. Chrzest czyni człowieka chrześcijaninem, włącza do wspólnoty Kościoła – Mistycznego Ciała Chrystusa i powołuje do wypełniania misji Chrystusa w świecie. Chrzest dla tych, którym była głoszona Ewangelia i którzy mieli możliwość proszenia o ten sakrament, jest konieczny do zbawienia. Na duszy człowieka pozostawia on niezatarte znamię – charakter sakramentalny.

Dziękuję za uwagę