Polacy w koalicji antyhitlerowskiej

Początki sił zbrojnych

W okresie od listopada 1939 roku rozpoczęto formowanie czterech dywizji piechoty: • 1 Dywizja Grenadierów, • 2 Dywizja Strzelców Pieszych, • 3 Dywizja Piechoty, • 4 Dywizja Piechoty, • oraz jednej brygady pancerno-motorowej (10 Brygada Kawalerii Pancernej)

Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie były częścią Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej pozostającą w latach 1939-1947 (biorąc pod uwagę działalność Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia - do 1949) poza granicami Polski i podporządkowaną jej legalnym władzom na uchodźstwie. Drugą częścią Wojska Polskiego były „Siły Zbrojne w Kraju”, czyli Armia Krajowa (rozwiązana 19 stycznia 1945).

Po klęsce wrześniowej rząd emigracyjną z pomocą Francji i Wielkiej Brytanii zaczął szybko odtwarzać armię. W ich wkład wchodziły zarówno siły lądowe, jak i jesdnostki lotnictwa. Oddziały polskie we Francji osiągnęly liczbę 85 tysięcy żołnierzy, a po jej klęsce część z nich przedostała się do Wielkiej Brytanii, gdzie utworzono 1. Korpus Polski.

Pomnik Lotników Polskich poległych w czasie II wojny światowej w Northolt

Utworzone drużyny: Skrzydła Myśliwskie • 1 Polskie Skrzydło Myśliwskie • 2 Polskie Skrzydło Myśliwskie • 3 Polskie Skrzydło Myśliwskie Dywizjony • 300 Dywizjon Bombowy ("Ziemi Mazowieckiej") • 301 Dywizjon Bombowy ("Ziemi Pomorskiej") • 302 Dywizjon Myśliwski ("Poznański") • 303 Dywizjon Myśliwski ("Warszawski im. Tadeusza Kościuszki") • 304 Dywizjon Bombowy ("Ziemi Śląskiej im. Ks. Józefa Poniatowskiego") • 305 Dywizjon Bombowy ("Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego") • 306 Dywizjon Myśliwski ("Toruński") • 307 Dywizjon Myśliwski Nocny ("Lwowskich Puchaczy") • 308 Dywizjon Myśliwski ("Krakowski") • 309 Dywizjon Współpracy ("Ziemi Czerwieńskiej") • 315 Dywizjon Myśliwski ("Dębliński") • 316 Dywizjon Myśliwski ("Warszawski") • 317 Dywizjon Myśliwski ("Wileński") • 318 Dywizjon Myśliwsko-Rozpoznawczy ("Gdański") • 663 Dywizjon Samolotów Artylerii • Polski Zespół Myśliwski (Polish Fighting Team)

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych dywizjonów był:

This paragraph is ready to hold stunning creativity, experiences and stories.

W lipcu 1940 r. Brytyjczycy zezwolili na formowanie polskich jednostek lotniczych na Wyspach Brytyjskich. Polacy otrzymali sprzęt i zostali wysłani na przeszkolenie. Jako jeden z pierwszyc został sformowany 303.Dywizjon Myśliwski "Warszawski" im. Tadeusza Kościuszki. Jego piloci brali udział w najcięższych walkach w sierpniu i we wrześniu 1940 r.

Rozbudowa PSZ

Po ewakuacji z Francji, stan osobowy Polskich Sił Zbrojnych z Wielkiej Brytaniu znacznie się zmniejszył Początkowo stacjonowały w Szkocji. Wiosną 1941r. Gen.Sikorski udał się z wizytą do Stanów Zjednoczonych i Kanady w celu zwiększenia naboru ochotników do powstających oddziałów. Akcja ta zakończyła się porażką.

1942r. oddziały znajdujące się w Wielkiej Brytanii przekształcono w 1.Korpus Pancerno-Motorowy. Miał składać się z 1.Dywizji Pancernej (gen. Stanisław Maczek) oraz 1.Brygady Strzelców i jednostek pomocniczych, Tworzona od 1940r. 1.Samodzielna Brygada Spadochronowa, miałą podlegać gen.Stanisławowi Sosabowskiemu.

Armia Andersa w ZSRR

11 sierpnia 1941 roku Naczelny Wódz powierzył dowodzenie armią gen. dyw. Władysławowi Andersowi, przetrzymywanemu w więzieniu NKWD na Łubiance. 14 sierpnia 1941 roku podpisano umowę wojskową, która dała podstawę do rozpoczęcia formowania Armii Polskiej w ZSRR.

Polskie Siły Zbrojne w ZSRR – potoczna nazwa: Armia Andersa (utworzona od nazwiska dowódcy – generała dywizji Władysława Andersa) – oddziały Wojska Polskiego podporządkowane legalnemu rządowi RP na emigracji, utworzone po wybuchu wojny III Rzeszy z ZSRR, zawarciu układu Sikorski-Majski i tzw. amnestii dla obywateli polskich z Rzeczypospolitej: zesłanych, uwięzionych w więzieniach śledczych NKWD i deportowanych do obozów koncentracyjnych Gułagu.

Władysław Anders (ur. 11 sierpnia 1892 w Błoniu, zm. 12 maja 1970 w Londynie) – generał broni Wojska Polskiego, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w latach 1944–1945, następca Prezydenta RP w latach 1950–1954.

Stanisław Maczek – generał dyplomowany Wojska Polskiego, dowódca wojskowy, uznawany za polskiego prekursora broni pancernej, kawaler Orderu Orła Białego, honorowy obywatel Holandii. 11 listopada 1990 r. awansowany przez prezydenta RP na uchodźstwie do stopnia generała broni.

Adolf Ludwik Szyszko-Bohusz – polski architekt, przedstawiciel historyzmu i modernizmu, konserwator zabytków.

17 stycznia – 19 maja 1944r - Bitwa o Monte Cassino

9 – 21 kwietnia 1945r - Bitwa o Bolonie

Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – powszechnie stosowana nieoficjalna nazwa polskich sił zbrojnych sformowanych w latach 1943–1944 w ZSRR oraz wywodzącego się z nich Wojska Polskiego w Polsce Ludowej w latach 1944–1952 i Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1952–1989

Walki o Narwik

Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich została utworzona we Francji. Miała wejść w skład francuskiego korpusu posiłkowego, który zamierzano wysłać do Finlandii, aby wspomóc ją w wojnie z ZSRR. Jednak po atau Niemców na Norwegię jednostkę skierowano w maju 1940 roku do Skandynawii. Wzięła ona udział w walkach o port w Narwiku. Został on zodobyty, jednak ze względu na krytyczną sytuację na froncie francuskim brygada musiała się wycofać.

Koniec Bitwy o Anglię

Po bitwie o Anglię polskie dywizjony myśliwskie, których powstało w sumie dziewięć, zaczęły brać udział w lotach nad kontynentem europejskim. Wspierały także siły alianckie w trakcie lądowania w Normandii i walk w Europie Zachodniej

Herb dywizjonu 303