Przypowieść o pannach roztropnych i nierozsądnych

Przypowieść o pannach roztropnych i nierozsądnych

Fragment Ewangelii według Świętego Mateusza ( Mt 25, 1-13)

Wysłuchaj przypowieści...

Palestyńskie zwyczaje weselne za czasów Jezusa

W czasach Jezusa małżeństwo było zawierane w dwóch etapach. Pierwszy z nich nosił nazwę qidduszin albo erusin. Były to jakby zaręczyny, pewien kontrakt ślubny, na mocy którego ojciec panny młodej zrzekał się prawa do rozporządzania nią na rzecz męża. Od tego momentu młodzi stawali się rzeczywistym małżeństwem, chociaż dalej mieszkali oddzielnie, każdy u swoich rodziców. Drugi etap noszący nazwę nissu’in lub chuppa odbywał się mniej więcej rok później i był połączony z ucztą weselną. Od tego momentu małżonkowie rozpoczynali wspólne życie. Uroczystości te były poprzedzone dwiema procesjami, z jednej strony towarzyszki narzeczonej, z drugiej pan młody ze swoimi gośćmi. Ceremonie weselne, które trwały nawet 7 dni rozpoczynały się wieczorem, a więc jednym z elementów wyposażenia panien prowadzących owe procesje weselników były lampy oliwne, pozwalające im poruszać się po ciemnych zaułkach, którymi kroczył orszak weselny. Brak oliwy w lampie sprawiał, że panny, których lampki nie świeciły, nie były na weselu potrzebne. Ciekawostka – zazwyczaj małżeństwo zawierano bardzo młodo, narzeczona w wieku 12-13 lat, a narzeczony 18.

Jak zachowały się panny zapobiegliwe w stosunku do tych, które nie zabrały oliwy? Jak oceniasz ich zachowanie?

Co to znaczy być nieroztropnym? Czym cechuje się taka postawa?

Symbolika przypowieści

Przed czym ostrzega ostatnie zdanie przypowieści?