Caryca Katarzyna II Wielka

Katarzyna II wielka

(1729-1796) – rosyjska cesarzowa, żona Piotra III, współodpowiedzialna za rozbiory Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Urodziła się w Szczecinie jako Zofia Augusta. Była córką pruskiego generała z rodu Anhalt-Zerbst. Zofia przybyła do Rosji w 1744 roku i przyjęła ponowny chrzest w obrządku prawosławnym, otrzymując na nim imię Katarzyny.

Życie carcy Katarzyny

Dzieciństwo

Podróż do Petersburga

Małżeństwo

Czas rządów

Relacje z Rzeczpospolitą

Ostatnie lata życia

Ciekawostki

Dzieciństwo

Przyszła na świat jako księżniczka Zofia Augusta Fryderyka von Anhalt Zerbst - córka komendanta pruskiej twierdzy Szczecin. Urodziła się w domu przy ul. Farnej w Szczecinie 2 maja 1729 roku.

Katarzyna Wielka nie była z urodzenia Rosjanką. Była za to dzieckiem niechcianym i niekochanym. Matka nieustannie mówiła jej, że jest brzydka i bezczelna. I była gotowa zrobić wszystko, byle jej się pozbyć.

Katarzyna z lat 40 XVII w.

Za wychowanie małej Zofii odpowiadała przede wszystkim francuska guwernantka, Elizabeth Cardel. To ona zastępowała jej matkę i ona rozkochała Zofię we francuskiej kulturze i języku.

Mjejsce narodzin Katarzyny, ulica Farna w Szczecinie

Podróż do Petersburga

Zofia pierwszy raz poznałą swego kuzyna Karola Piotra Ulryka w 1739 roku. W tym okresie Piotr pozostawał pod opieką brata matki Zofii. Byli wówczas dziećmi. W 1741 roku na tronie Rosji zasiadła Elżbieta córka Piotra Wielkiego. Bezdzietna Elżbieta sprowadziła do Petersburga nastoletniego Piotra i uczyniła go swoim następcą. Życie Zofii zmieniło się, kiedy panująca w Rosji Elżbieta zaczęła szukać idealnej kandydatki na żonę dla swego siostrzeńca, Piotra. Jej wybór padł właśnie na Zofię. Z początkiem 1744 roku młodziutka narzeczona wyruszyła do Sankt Petersburga tylko z kilkoma sukniami. Na końcu drogi czekało na nią nowe życie, które wieść miała jako Katarzyna – prawosławna wielka księżna, żona Piotra III i przyszła imperatorowa Rosji.

Carskie Sioło, Sankt Petersburg

Małżeństwo

Wybór małżonki dla Piotra III

W lutym 1744 Joanna i Zofia dotarły wreszcie do Petersburga, gdzie czekało na nie huczne przyjęcie. Następnie udały się do Moskwy, gdzie nastąpiło oficjalne spotkanie Piotra i Zofi. Piotr wyznał Zofi, że kocha się w jednej z dam dworu cesarzowej, ale na życzenie ciotki przestał wzbraniać się przed małżeństwem z nią. W lipcu 1762 roku doszło do potężnego buntu w wojsku. Car Piotr III został odsunięty od władzy, a po tygodniu zamordowany. Nie jest wielką tajemnicą, że zamach stanu był planowany przez jego małżonkę. Katarzyna 9 lipca 1762 roku objęła władzę w Rosji.

Oficjalne zaręczyny - 29 czerwca 1744 roku

Ceremonia ślubna - 21 sierpnia 1745

Dzieci Katarzyny II

Piotr III i Katarzyna II

Czas rządów

W ciągu swego długiego panowania uczyniła bardzo wiele, zarówno w dziedzinie stosunków zagranicznych, jak i wewnętrznych, dla wzmocnienia potęgi państwa, władzy centralnej i absolutyzmu panującego. W okresie jej rządów doszło do: - polepszenia się sytuacji chłopów cerkiewnych, mieszczan i szlachty rosyjskiej, - terytorium Rosji znacznie się powiększyło, - ludność z 20 wzrosła do około 35 milionów, - w 1785 roku caryca wydała trzy Gramoty , - rozwoju polityki socjalnej, czemu miało służyć powołanie Prikazu Dobra Publicznego, - rozwoju systemu szkolnictwa - fundowano wiele szkół, w tym Instytut Smolny, stanowiący pierwszą w historii Rosji szkołę dla dziewcząt. Katarzyna II wprowadziła w Rosji uprawę ziemniaków; była także autorką planu osadzenia kolonistów niemieckich na górnym Powołżu. W Noworosji zniesiono w ogóle pańszczyznę, wprowadzono ulgi podatkowe i wolność wyznania.

Caryca Katarzyna II

Relacje z Rzeczpospolitą

Katarzyna II była bardzo aktywna w sprawach polskich. Po śmierci w 1763 r. króla polskiego Augusta III jego następcą przy poparciu wojsk rosyjskich został stolnik wielki litewski Stanisław August Poniatowski, były faworyt Katarzyny II. Przez cały okres jego panowania Katarzyna usiłowała wywierać wpływ na króla Rzeczpospolitej. Król był zachowawczy we wprowadzaniu reform, aby utrzymać dobre relacje z Rosją.

Katarzyna i August

Wsparła wraz z wojskiem konfederację targowicką, zawiązaną w maju 1792 roku przez polskich magnatów w celu obalenia Konstytucji 3 Maja i króla Stanisława Poniatowskiego. W liście do Szczęsnego Potockiego, promotora konfederacji, wdzięczna imperatorowa przyrzekała opiekę dworu petersburskiego jemu i jego potomkom.

Katarzyna przyczyniła się do wszystkich trzech rozbiorów Polski

I rozbiory Polski

Ostatnie lata życia

..."Katarzyna II zamierzała wystąpić zbrojnie przeciwko rewolucji francuskiej. W latach 1792–1795 było to niemożliwe wobec zaangażowania się w wojnę, rozbiory i powstanie w Polsce. Dopiero w 1795 roku Rosja mogła przystąpić do koalicji antyfrancuskiej, jaką zawiązały monarchie zachodnie. Przygotowywano realnie 60-tysięczny korpus wojskowy, jednak bez większego pośpiechu. W trakcie tych przygotowań, 17 listopada 1796 roku, cesarzowa Rosji Katarzyna II zmarła w Carskim Siole w pobliżu Petersburga, przeżywszy 67 lat. Najprawdopodobniej przyczyną śmierci był wylew krwi do mózgu przy jednoczesnym pęknięciu pęcherzyka żółciowego. "... Wikipedia

Następcą Katarzyny został jej syn Paweł I (1754-1801).

Imperator Wszechrusi Katarzyna II, pomnik w Sewastopolu na Krymie

Paweł I Romanow, Paweł I Piotrowicz

Ciekawostki

Cytaty

Sprawiła, że w Rosji szczepienia przeciwko ospie stały się popularne.

Pokazała, że Rosja jest militarną potęgą. W 1774 r. wypracowała traktat pokojowy z Imperium Osmańskim, wcielając nowe ziemie do imperium i dając Rosji przyczółek na Morzu Czarnym.

Jako przywódca Katarzyna Wielka rozszerzyła granice kraju dzięki sile wojskowej i zdolnościom.

Założyła m.in. szkołę z internatem dla dziewcząt z rodzin szlacheckich w Petersburgu, a później wezwała do utworzenia bezpłatnych szkół w miastach w całej Rosji.

Zapalona czytelniczka. Lubiła filozofów i pisarzy oświecenia. Pisywali listy z francuskim pisarzem Voltaire’m. Pisarz Diderot przyjechał specjalnie dla niej do Rosji. To Diderot nadał cesarzowej pseudonim „Katarzyna Wielka”.

Katarzyna pisała także o swoim życiu w zbiorach wspomnień.

Katarzyna poświęcała wiele uwagi sztuce i sponsorowała sporą ilość projektów kulturalnych. W Petersburgu zbudowała teatr spektakli operowych i baletowych, a nawet sama napisała kilka librett.

Była wybitną kolekcjonerką dzieł sztuki, a wiele z nich wystawiono w Ermitażu, w królewskiej rezydencji w Petersburgu.

Cesarzowa miała liczne relacje miłosne podczas swego panowania. Według większości źródeł Katarzyna miała w życiu około 12 kochanków.

Źródła

https://pl.wikipedia.org/wiki/Katarzyna_II_Wielka

https://ciekawostkihistoryczne.pl/2019/10/19/potezna-genialna-i-rozpustna-caryca-katarzyna-wielka/

https://polskatimes.pl/piotr-iii-nieszczesny-malzonek-wielkiej-carycy-katarzyny-ii/ar/11783822

https://wielkahistoria.pl/dziecinstwo-katarzyny-wielkiej-dlaczego-matka-tak-bardzo-jej-nienawidzila/

http://obliczaludzi.com/katarzyna-ii-wielka/

https://zyciorysy.info/katarzyna-ii/

Dziękuję za uwagę

Juliusz Duda 6a