Tango jako teatr absurdu

Temat:

"Tango" jako teatr absurdu

opracowała: mgr Karolina Poleszak

groteska

• szczególny rodzaj komizmu polegający na przejaskrawianiu świata przedstawionego i zestawianiu kontrastów
• utwór literacki, muzyczny lub plastyczny oparty na takich zasadach
• sytuacja, wydarzenie absurdalne

Słownik języka polskiego PWN

grotesowość i absurdalność świata przedstawionego w "Tangu"

Źródłem komizmu jest deformacja świata i bohaterów polegająca na ich wyolbrzymieniu i przejaskrawieniu. W groteskowy sposób Mrożek ukazał bezwład i rozkład mieszczańskiej rodziny inteligentów. W rodzinie Stomilów role bohaterów zostały odwrócone. Starsze pokolenie jest zbuntowane, nowoczesne, żyje bez zasad, zaś przedstawiciel młodego pokolenia próbuje wrócić do starego porządku. Postacie są przedstawione w sposób jaskrawy i karykaturalny. Artur karze babcię za niedozwoloną grę w karty i niecenzuralny język leżeniem na katafalku i myśleniem o wieczności (połączenie komizmu z tragizmem); Eugeniuszowi, który powinien pisać pamiętniki, za brak posłuszeństwa zakłada na głowę klatkę na ptaki. Eleonora jest wyznawczynią swobody seksualnej. Artur pragnie, by krewni zachowywali się stosownie do wieku.

Swoboda którą tak się szczycą w rzeczywistości staje się ograniczeniem. Swoją koncepcję narzucają wszystkim domownikom, którzy nie mogą się temu sprzeciwiać. Ten styl życia nie odpowiada Arturowi.

Twórcy światowego teatru absurdu

Samuel Beckett

Arthur Adamov

Eugene Ionesco

Jean Genet

awangardowy francuski dramaturg pochodzenia rumuńskiego, współtwórca teatru absutdu

irlandzki dramaturg, prozaik i eseista

francuski pisarz i dramaturg

francuski pisarz rosyjskiego pochodzenia

Przedstawiciele teatru absurdu w Polsce

• Witkacy
• Tadeusz Różewicz
• Sławomir Mrożek

TEATR ABSURDU(antyteatr lub nowy teatr)

Jest nurtem w dramacie współczesnym, który zapoczątkowany został w latach 80. XIX wieku we Francji. Szczególnie popularny był w latach 1950-1965. Nazwa nawiązuje do egzystencjalistycznego poczucia absurdaności świata.

Teatr absurdu skierowany był przeciw tradycyjnym formom teatralnym. Pojęcie to pojawiło się po raz pierwszy w 1961r. e książce Martina Esslina.

parodystyczny stosunek do panujących konwencji literackich

absurdalność

świat groteskowy

ekscentryczność

cechy teatru absurdu

antyrealizm

niejednorodność nastroju

pesymistyczna wizja świata i człowieka

niejednorodność stylowa

parodystyczny stosunek do panujących konwencji literackich

absurdalność

świat groteskowy

ekscentryczność

teatr absurdu w "Tangu"

antyrealizm

niejednorodność nastroju

pesymistyczna wizja świata i człowieka

niejednorodność stylowa

Thanks!