PRZYPOWIEŚCI W PIGUŁCE - szybka powtórka dla klas ósmych

przypowieści w pigułce

SZYBKA POWTÓRKA DLAKLAS ÓSMYCH

SYMBOLALEGORIA

PRZYPOWIEŚĆ

te przypowieści już znamy

O SIEWCY

O TALENTACH

O PANNACH ROZTROPNYCH I NIEROZSĄDNYCH

O MIŁOSIERNYM SAMARYTANINIE

O SYNU MARNOTRAWNYM

BIBLIZMY - SPRAWDŹ SIĘ!

przypowieść

(inaczej parabola) jest opowieścią z ukrytym przesłaniem. Należy do gatunku literatury moralistyczno-dydaktycznej. Charakteryzuje się prostą fabułą i schematycznością postaci. Czas i miejsce akcji nie są jasno określone. Liczne alegorie i symbole sprawiają, że jej przesałanie jest uniwersalne. Należy je odczytać, aby zrozumieć sens przypowieści.Źródłem wielu przypowieści jest Biblia.

SYMBOL

ma jednorazowy charakter. Może być właściwy tylko dla jednego lub dla każdego utworu. Może być odczytywany na różne sposoby. Jego funkcją jest przekazanie tego, co trudno wyrazić. Kolor czerwony może być symbolem miłości, władzy, krwi, życia, energii.

ALEGORIA

jest jednoznaczna. Wymaga od odbiorcy wiedzy o znaczeniach kulturowych. W jakimś stopniu jest utrwalona w tradycji i odwołuje się do powszechnie utrwalonych sposobów przedstawiania pojęć. Kobieta z wagą i przepaską na oczach jest alegorią sprawiedliwości.

PRZYPOWIEŚĆ O TALENTACH

Pewien bogaty człowiek, wyruszając w podróż, pozostawił swój majątek pod opieką sług, każdemu postanowił powierzyć część. I tak jeden otrzymał pięć talentów, drugi dwa talenty, trzeci jeden. Podczas nieobecności pana pierwszy ze sług sługa zainwestował pieniądze i podwoił ich wartość. Tak samo uczynił drugi. Trzeci sługa natomiast zakopał talent w ziemi, ponieważ bał się, że go utraci. Po powrocie gospodarza przyszedł czas na rozliczenie. Słudzy, którzy pomnożyli majątek zostali pochwaleni. Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości swego pana. Trzeciemu słudze pan odebrał talent i oddał temu, który miał ich aż dziesięć. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma.

Każdy człowiek może obdarzyć czymś innych, ponieważ każdy posiada jakiś talent. Jest to dar, który powinno się pomnażać, rozwijać, doskonalić. Zakopanie talentów oznacza zaniechanie rozwoju.

PRZYPOWIEŚĆ O synu marnotrawnym

Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy prowadził hulaszczy tryb życia, starszy natomiast był cichy, pokorny i pracował dla ojca. Przyszedł czas, gdy młodszy z braci poprosił ojca o swoją część majątku, aby mógł odejść. Po opuszczeniu domu rodzinnego roztrwonił pieniądze, a ponieważ obawiał się wrócić, pasł świnie, jadł to, co pozostawiły. Pomimo wstydu postanowił wreszcie wrócić do ojca i błagać, aby go przyjął na swego sługę. Gdy ojciec go zobaczył, kazał ubrać go w piękną szatę, podarował mu pierścień i wydał na jego cześć ucztę. Drugi z synów nie mógł uwierzyć, był zazdrosny i zły. Kiedy czynił ojcu wyrzuty, że on, wierny i pracowity, nigdy nie został tak potraktowany, usłyszał: ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko co moje należy do ciebie. A trzeba się cieszyć z tego, że ten brat twój umarły był a znów ożył, zaginął, a odnalazł się.

To opowieść o miłosierdziu i o tym, jak wiele może przynieść umiejętność przyznania się do własnej niedoskonałości. Nigdy nie jest za późno na przemianę wewnętrzną.

PRZYPOWIEŚĆ O pannach roztropnych i nierozsądnych

Na spotkanie z panem młodym udało się dziesięć panien. Pięć z nich zabrało ze sobą lampy i oliwę do nich. Pozostałe wzięły ze sobą tylko lampy. Ponieważ oblubieniec nie przychodził, dziewczęta zasnęły. Kiedy o północy usłyszały, że mężczyzna nadchodzi, okazało się, że nie wszystkie mają oliwę do uzupełnienia lamp. Na prośbę panien nierozsądnych, mądre odpowiedziały, że jeśli użyczą im swoich zapasów, to dla nich nie wystarczy. Dziewczęta musiały pójść kupić oliwę, ale wtedy nadszedł pan młody i zabrał na ucztę panny przygotowane. Kiedy pozostałe wróciły, oblubieniec powiedział, że ich nie zna i nie zostały wpuszczone. Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.

Ostatnie zdanie jest przestrogą, nikt nie wie, co przygotował dla niego Bóg. Człowiek ma być gotowy Sąd Ostateczny. Doczesne działania zadecydują o naszym życiu wiecznym.

PRZYPOWIEŚĆ O siewcy

Pewien siewca rozrzucił na swoim polu zioarno. Niektóre z ziaren upadły na skałę, co spowodowało, że uschły, inne zostały wydziobane przez ptaki. Kolejne ziarna zostały zagłuszone przez chwasty, pomiędzy które wpadły. Ostatnia, niewielka część ziaren trafiła na żyzną ziemię i dzięki temu wydały obfity plon.

Tylko od ludzi zależy, w jaki sposób wykorzystają Słowo Boże. Najbardziej dojrzałą postawą jest stałość w wierze, dzięki czemu Słowo Boże ma silne korzenie. Bierne słuchanie Słowa (zajęcie swoimi sprawami, szukanie wygodniejszych prawd, zapominanie i oddalanie się) nie wyda owoców.

PRZYPOWIEŚĆ O miłosiernym samarytaninie

Pewien człowiek, podróżując z Jerozolimy do Jerycha, został napadnięty przez bandytów, pobili go i okradli. Kiedy leżał poraniony przy drodze, minęli go kapłan, a następnie lewita. Żaden z nich nie udzielił pobitemu pomocy. Byli obojętni. Następnie ptrzejeżdżał obok Samarytanin. Tylko on okazał miłosierdzie, zawiózł rannego do gospody, a przed odjazdem zapłacił właścicielowi za pobyt i opiekę nad pobitym człowiekiem. Idź, i ty czyń podobnie.

Miłość ludzka jest mierzona czynami, a nie pobożnością. Przypowieść ta krytykuje dewocję, osoby światłe i pobożne nie udzieliły wsparcia, natomiast pogardzany przedstawiciel ludu okazał zainteresowanie i miłosierdzie. Oprócz samego dobrego uczynku nic nie ma znaczenia, nawet to, kto go dokonuje.

BIBLIZMY - SPRAWDŹ SIĘ!!!

SPRAWDŹ SIĘ!

SPRAWDŹ SIĘ!

SPRAWDŹ SIĘ!

dZIĘKUJĘ!

katarzyna Łukaszewska