MUZYKA KLASYCZNA
Klasyczna muzyka poważna rozwinęła się w okresie pomiędzy romantyzmem a barokiem. Początek epoki klasycyzmu wyznaczył styl muzyczny nazywany galantem, który powstał w 1720 r.
Tego rodzaju muzyka poważna miała być wesoła, elegancka, przyjemna i prosta w odbiorze, a także wprowadzać w dobry nastrój. W tym celu do jej tworzenia wybierano fakturę homofoniczną. Klasycyzm w muzyce obowiązywał od 1750 r. do 1820 r. Po minionym stylu muzycznym zaczęto odchodzić od kontrastów i obfitości form w stronę czystej symetrii, przejrzystości i zrównoważonych środków artystycznych. Kompozytorzy muzyki poważnej zaczęli preferować muzykę homofoniczną, odchodząc tym samym od polifonii. Najpopularniejszymi gatunkami muzycznymi stały się: opery, koncerty, symfonie, wariacje, ronda i sonaty. Trzy ostatnie z tych form muzycznych do dziś zwane są formami klasycznymi. W tamtym okresie nastąpił również rozwój muzyki instrumentalnej. Do głównych ówczesnych kompozytorów muzyki poważnej zalicza się Wolfganga Amadeusa Mozarta, Ludwiga van Beethovena i Josepha Haydna (tzw. klasycy wiedeńscy), za sprawą których stolicą klasycznej muzyki poważnej stał się Wiedeń.
Ludwig van Beethoven
1.Sonata fortepianowa nr 14 cis-moll,op. 27 nr 2 "Księżycowa", cz. I. Adagio
2.Uwertura "Egmont" op. 84
3.Sonata na fortepian i skrzypce nr 5 F-dur,op. 24 "Wiosenna"
Joseph Haydn
1.SYMFONIA POŻEGNALNA
2.sYMFONIA 94
3.SYMFONIA 101
Piotr Czajkowski
1. Jezioro Łabędize
2.Czerwiec - Barkarola z cyklu "Pory roku" op. 37a
3.Marsz z Suity baletowej Dziadek do orzechów op. 71a
Klasyczną muzykę poważną najbardziej ukazuje twórczość Wolfganga Amadeusza Mozarta. Cechowało ją m.in.: * prostota i naturalność, * głębia ekspresji, * zgodne połączenie śpiewności i blasku, * doskonała instrumentacja, * klarowność formy.
Wolfgang Amadeus Mozart
1.Czarodziejski Flet
2.xl SYMFONIA
3.xi sONATA FORTEPIANOWA
Antonio Vivaldi
1.I Koncert E-dur "Wiosna" z cyklu Cztery pory roku
2.I Koncert g-moll "Lato" z cyklu Cztery pory roku
3. III Koncert F-dur "Jesień" z cyklu Cztery pory roku
4.IV Koncert f-moll "Zima" z cyklu Cztery pory roku
„Klasyczny” pochodzi od łac. „classicus”, czyli „doskonały”. To właśnie chciano wprowadzić do nowej odmiany muzyki poważnej, która od tej pory miała być oparta na klarowności, symetrii i równowadze. Do głównych cech klasycznej muzyki poważnej należą: rozkwit muzyki instrumentalnej oraz rezygnacja z basso continuo (partie instrumentów harmonicznych są już precyzyjnie zapisywane).
Ignacy Jan Paderewski
1.Krakowiak Fantastyczny
2.Symfonia h-moll op. 24 "Polonia"
3.Menuet G-dur op. 14 nr 1
4.Melodia Ges-dur op. 16 nr 2
Dziękuję za uwagę
MUZYKA KLASYCZNA
Ana Kr
Created on April 8, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Modern Presentation
View
Terrazzo Presentation
View
Colorful Presentation
View
Modular Structure Presentation
View
Chromatic Presentation
View
City Presentation
View
News Presentation
Explore all templates
Transcript
MUZYKA KLASYCZNA
Klasyczna muzyka poważna rozwinęła się w okresie pomiędzy romantyzmem a barokiem. Początek epoki klasycyzmu wyznaczył styl muzyczny nazywany galantem, który powstał w 1720 r. Tego rodzaju muzyka poważna miała być wesoła, elegancka, przyjemna i prosta w odbiorze, a także wprowadzać w dobry nastrój. W tym celu do jej tworzenia wybierano fakturę homofoniczną. Klasycyzm w muzyce obowiązywał od 1750 r. do 1820 r. Po minionym stylu muzycznym zaczęto odchodzić od kontrastów i obfitości form w stronę czystej symetrii, przejrzystości i zrównoważonych środków artystycznych. Kompozytorzy muzyki poważnej zaczęli preferować muzykę homofoniczną, odchodząc tym samym od polifonii. Najpopularniejszymi gatunkami muzycznymi stały się: opery, koncerty, symfonie, wariacje, ronda i sonaty. Trzy ostatnie z tych form muzycznych do dziś zwane są formami klasycznymi. W tamtym okresie nastąpił również rozwój muzyki instrumentalnej. Do głównych ówczesnych kompozytorów muzyki poważnej zalicza się Wolfganga Amadeusa Mozarta, Ludwiga van Beethovena i Josepha Haydna (tzw. klasycy wiedeńscy), za sprawą których stolicą klasycznej muzyki poważnej stał się Wiedeń.
Ludwig van Beethoven
1.Sonata fortepianowa nr 14 cis-moll,op. 27 nr 2 "Księżycowa", cz. I. Adagio
2.Uwertura "Egmont" op. 84
3.Sonata na fortepian i skrzypce nr 5 F-dur,op. 24 "Wiosenna"
Joseph Haydn
1.SYMFONIA POŻEGNALNA
2.sYMFONIA 94
3.SYMFONIA 101
Piotr Czajkowski
1. Jezioro Łabędize
2.Czerwiec - Barkarola z cyklu "Pory roku" op. 37a
3.Marsz z Suity baletowej Dziadek do orzechów op. 71a
Klasyczną muzykę poważną najbardziej ukazuje twórczość Wolfganga Amadeusza Mozarta. Cechowało ją m.in.: * prostota i naturalność, * głębia ekspresji, * zgodne połączenie śpiewności i blasku, * doskonała instrumentacja, * klarowność formy.
Wolfgang Amadeus Mozart
1.Czarodziejski Flet
2.xl SYMFONIA
3.xi sONATA FORTEPIANOWA
Antonio Vivaldi
1.I Koncert E-dur "Wiosna" z cyklu Cztery pory roku
2.I Koncert g-moll "Lato" z cyklu Cztery pory roku
3. III Koncert F-dur "Jesień" z cyklu Cztery pory roku
4.IV Koncert f-moll "Zima" z cyklu Cztery pory roku
„Klasyczny” pochodzi od łac. „classicus”, czyli „doskonały”. To właśnie chciano wprowadzić do nowej odmiany muzyki poważnej, która od tej pory miała być oparta na klarowności, symetrii i równowadze. Do głównych cech klasycznej muzyki poważnej należą: rozkwit muzyki instrumentalnej oraz rezygnacja z basso continuo (partie instrumentów harmonicznych są już precyzyjnie zapisywane).
Ignacy Jan Paderewski
1.Krakowiak Fantastyczny
2.Symfonia h-moll op. 24 "Polonia"
3.Menuet G-dur op. 14 nr 1
4.Melodia Ges-dur op. 16 nr 2
Dziękuję za uwagę