Czasy Stanisławowskie - Julia Wereszczyńska

Czasy Stanisławowskie

1764-1795

START

Kultura

SECTION 1

Mecenat Stanisława Augusta Poniatowskiego Król Stanisław August Poniatowski odegrał znaczącą rolę dla rozwoju polskiej kultury, podejmował szereg inicjatyw, które ją wspierały i ożywiały.

• „Monitor” – główna trybuna propagowania reform w kraju

• Z inicjatywy Stanisława Augusta założono również w Warszawie pierwszy w dziejach Polski stały teatr publiczny

• Założono Szkołę Rycerską
• Obiady czwartkowe -nazywano je wtedy także „obiadami literackimi”, „uczonymi” bądź „rozumnymi”. Wydawane na Zamku, a latem w Łazienkach gromadziły intelektualną i artystyczną elitę Polski – poetów, publicystów i działaczy polskiego Oświecenia.

Szkolnictwo - czasy stanisławowskieBardzo ważnym osiągnięciem epoki była reforma szkolnictwa, dokonana m.in. przez Stanisława Konarskiego

LOREM IPSUM

Bardzo ważnym wydarzeniem, mającym wpływ na dalszą reformę szkolnictwa, było powołanie w 1773 roku Komisji Edukacji Narodowej (KEN) – instytucji mającej zająć się całością spraw związanych ze szkolnictwem wszystkich szczebli – jego organizacją i nadzorem.

• KEN zreformowała całe szkolnictwo, od szkół parafialnych począwszy do uniwersytetów (reformie poddano Akademię Krakowską oraz Akademię Wileńską). Wprowadzono zmiany w programie nauczania – zmniejszono ilość łaciny a zwiększono ilość godzin języka polskiego. Nauczano również historii, prawa, fizyki, geometrii i przyrody.

Reforma szkolnictwa

• zreformowano programy nauczania w Akademii Krakowskiej oraz w Akademii Wileńskiej; wprowadzając między innymi język polski jako język wykładowy, nauczając studentów doświadczalnie (a dokładnie poprzez przeprowadzane eksperymenty), zwiększając liczbę przedmiotów traktujących o ojczystym kraju (historia, geografia), wprowadzając do programu nauczania, zajęcia z wychowania fizycznego i naukę umiejętności praktycznych, kładąc nacisk na takie przedmioty wiedzy jak: astronomia, fizyka, geologia, matematyka oraz medycyna.

• dopuszczenie dziewcząt do szkół
• kształcenie nauczycieli świeckich odbywało się w seminariach nauczycielskich

• wszystkie reformy przeprowadzone przez KEN, zostały wdrożone na podstawie Ustawy o Komisji Edukacji Narodowej
• upaństwowiono szkoły parafialne (zależne w większości przypadków od szkół podwydziałowych)
• reformie poddano Akademię Krakowską (czyli Szkołę Główną Koronną) oraz Akademię Wileńską

Architektura - CZASY STANISŁAWOWSKIE

LOREM IPSUM

Pałac na wodzie

Sala balowa

Sztuka - czasy stanisławowskie

Styl Stanisława Augusta, in. styl stanisławowski – samodzielna, polska odmiana sztuki wczesnego klasycyzmu, związana z mecenatem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (stąd jej nazwa). Styl obecny w architekturze, dekoracji wnętrz, malarstwie, rzeźbie i sztuce zdobniczej, który najpełniej wyraził się we wnętrzach Zamku Królewskiego w Warszawie i w Łazienkach

""„Szkoda czasu i atłasu, byś się wdzierał do Parnasu”

Król Stanisław Poniatowski

Zbiory kartograficzne Król pozostawił po sobie, jeden z największych, trzeci co do wartości zbiór kartograficzny w Europie. Nad dokładnym wyrysowaniem szczegółowych map Rzeczypospolitej, pracował przez 20 lat kartograf Karol de Perthées

Zamek Królewski

Za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, ostatniego polskiego monarchy, sprawującego władzę od 1764 do abdykacji w 1795 r. Zamek Królewski przeżywał okres największej świetności. Kwoty łożone ze skarbu koronnego i prywatnej szkatuły królewskiej, mecenat, którym król otaczał artystów i rzemieślników, a także poglądy polityczne i smak artystyczny władcy, pozwoliły na przekształcenie „prastarej siedziby królów polskich” w reprezentacyjną rezydencję monarszą, uwzględniającą estetyczne i ideologiczne koncepcje oświecenia europejskiego.

Stanisław August Poniatowski był niewątpliwie władcą godnym epoki oświecenia. Niekorzystna sytuacja polityczna Polski sprawiła, że zmuszony był sprawować władzę i zawierać sojusze w taki, a nie inny sposób, choć z pewnością chciał działać dla dobra kraju. Czasy stanisławowskie to okres rozwoju kulturalnego i gospodarczego Polski.

1732-1798

Dziękuję za uwagę!

Julia Wereszczyńska