Temat: Jak przedstawić zdarzenia z powstania warszawskiego? Analiza utworu Mirona Białoszewskiego.
Wszystkie zdjęcia pochodzą ze strony Muzeum Powstania Warszawskiego.
1. Trochę historii.Na mocy rozkazu dowódcy Armii Krajowej, gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora” powstanie warszawskie rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 r. o 17.00, tzw. godzinie „W”. Miało na celu wyzwolenie stolicy spod niemieckiej okupacji przed wkroczeniem do niej Armii Czerwonej. Armia Krajowa i władze Polskiego Państwa Podziemnego zamierzały ujawnić się i wystąpić wobec Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (utworzonego w Lublinie i zależnego od woli Stalina) w roli gospodarza (jako jedyna legalna władza niepodległej Rzeczypospolitej). Powstanie, planowane na kilka dni, upadło 3 października po 63 dniach walki. W jego wyniku zginęło od 16 tys. do 18 tys. żołnierzy AK i od 150 tys. do 180 tys. cywilów. Po kapitulacji Warszawa została doszczętnie zniszczona przez Niemców. (ipn.gov.pl)
2. Życie codzienne w powstańczej Warszawie. Obejrzyjcie teraz film, który wprowadzi Was w temat życia ludności Warszawy w czasie powstania.
Aby jeszcze bardziej wczuć się w klimat tamtych tragicznych wydarzeń, wysłuchajcie teraz utworu, który powstał na bazie fragmentów "Pamiętnika z powstania Warszawskiego" M. Białoszewskiego.
Miron Białoszewski. Fot. PAP/H. Rosiak
3. "Pamiętnik z powstania warszawskiego". Miron Białoszewski zaczął pisać "Pamiętnik z powstania warszawskiego" ponad dwadzieścia lat od upadku tego powstania, ale te tragiczne wydarzenia odcisnęły na nim tak silne piętno, że dokładnie je zapamiętał i szczegółowo opisał. Możemy więc poznać jego doświadczenia powstańcze z perspektywy zwykłego cywila.
Świat przedstawiony jest światem piwnic, bram, podwórek, prowizorycznych kuchni i zbiorowych legowisk. Sam Białoszewski tak określa cel swojej książki: "Chciałem, żeby wszyscy się dowiedzieli, że nie wszyscy strzelali, chciałem napisać o powszechności powstania." Sam pisał: "Przez dwadzieścia lat ten temat mnie gniótł. Myślałem o formie, ale było za blisko, albo za dużo rzeczy się pamiętało. Wydawało mi się, że to nieprzekładalne na język, rzecz ciągle otwarta, nie do zamknięcia w formie. A potem już wiedziałem, że to ma być proste, poza sprawą formy. Po prostu siąść i pisać". (culture.pl)
Fragmenty "Pamiętnika z powstania warszawskiego" znajdują się w Waszych podręcznikach na str. 222 - 225. Przeczytajcie je teraz dokładnie i uważnie.
4. Analiza tekstu.
Odpowiedzcie teraz na następujące pytania (ustnie). - Kiedy się rozgrywają opisane wydarzenia? - Kto i kiedy o nich mówi? - Co jest tematem wypowiedzi narratora?
Przeczytajcie poniższe informacje o budowie językowej utworu, a następnie w zeszycie uzupełnijcie tabelkę, wpisując odnalezione w tekście INNE przykłady opisanych zjawisk językowych. Na koniec przepiszcie do zeszytu wniosek.
W "Pamiętniku z powstania warszawskiego" Miron Białoszewski stosuje bardzo oryginalny język. Przyjrzymy się jego charakterystycznym cechom. budowa wypowiedzeń (zdań): - liczne równoważniki zdań (bez osobowego orzeczenia) np. To swoją drogą. Ale samoloty. - krótkie zdania np. A dnie były długie. Samoloty przylatywały. - anakoluty (coś co w ogóle nie jest zdaniem, ani równoważnikiem, często z błędami językowymi) np. Cegieł. Gzymsów. W ogóle. Już nie na tej patelni-pochylni. typy wypowiedzeń (zdań): - wiele zdań wykrzyknikowych np. Zostaw to, zostaw to!, Widzisz, co się dzieje?! - wiele zdań pytających np. W nas?, [...] rozlatujemy się? powtórzone konstrukcje wypowiedzeń, podobna budowa składniowa zdań
- Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem...Trzask!
W nas? Nie! Ale już wycie.
- Raz, daw, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć...Trzask! środki stylistyczne: - onomatopeje, wyrazy dźwiękonaśladowcze np. trzask, wiu-wiu, ru-ru-ru - wyliczenia np. Gorąco. Jasno. Dym. Huczy. Front. Ludzie. - neologizmy np. pancerniaki, trojenia się, iścia
Przerysowujecie tabelkę do zeszytów i uzupełniacie ją innymi przykładami, niż Wam podałam na poprzedniej stronie (samodzielnie szukacie przykładów w tekście).
Wniosek: Zastosowana przez Mirona Białoszewskiego konstrukcja językowa tekstu pozwala na wiarygodne odwzorowanie rzeczywistości powstania warszawskiego, oddanie emocji ludzi i dramatyzmu sytuacji, unaocznienie ówczesnych wydarzeń, podkreślenie panującego dookoła chaosu, paniki i popłochu.
I to już wszystko na dziś. Jutro, podczas lekcji online, sprawdzę, jak uzupełniliście tabelki.
Życzę Wam owocnej pracy!
Emilia Fadejew
powstanie warszawskie
emilia-se
Created on April 7, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Smart Presentation
View
Practical Presentation
View
Essential Presentation
View
Akihabara Presentation
View
Pastel Color Presentation
View
Visual Presentation
View
Relaxing Presentation
Explore all templates
Transcript
Temat: Jak przedstawić zdarzenia z powstania warszawskiego? Analiza utworu Mirona Białoszewskiego.
Wszystkie zdjęcia pochodzą ze strony Muzeum Powstania Warszawskiego.
1. Trochę historii.Na mocy rozkazu dowódcy Armii Krajowej, gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora” powstanie warszawskie rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 r. o 17.00, tzw. godzinie „W”. Miało na celu wyzwolenie stolicy spod niemieckiej okupacji przed wkroczeniem do niej Armii Czerwonej. Armia Krajowa i władze Polskiego Państwa Podziemnego zamierzały ujawnić się i wystąpić wobec Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (utworzonego w Lublinie i zależnego od woli Stalina) w roli gospodarza (jako jedyna legalna władza niepodległej Rzeczypospolitej). Powstanie, planowane na kilka dni, upadło 3 października po 63 dniach walki. W jego wyniku zginęło od 16 tys. do 18 tys. żołnierzy AK i od 150 tys. do 180 tys. cywilów. Po kapitulacji Warszawa została doszczętnie zniszczona przez Niemców. (ipn.gov.pl)
2. Życie codzienne w powstańczej Warszawie. Obejrzyjcie teraz film, który wprowadzi Was w temat życia ludności Warszawy w czasie powstania.
Aby jeszcze bardziej wczuć się w klimat tamtych tragicznych wydarzeń, wysłuchajcie teraz utworu, który powstał na bazie fragmentów "Pamiętnika z powstania Warszawskiego" M. Białoszewskiego.
Miron Białoszewski. Fot. PAP/H. Rosiak
3. "Pamiętnik z powstania warszawskiego". Miron Białoszewski zaczął pisać "Pamiętnik z powstania warszawskiego" ponad dwadzieścia lat od upadku tego powstania, ale te tragiczne wydarzenia odcisnęły na nim tak silne piętno, że dokładnie je zapamiętał i szczegółowo opisał. Możemy więc poznać jego doświadczenia powstańcze z perspektywy zwykłego cywila.
Świat przedstawiony jest światem piwnic, bram, podwórek, prowizorycznych kuchni i zbiorowych legowisk. Sam Białoszewski tak określa cel swojej książki: "Chciałem, żeby wszyscy się dowiedzieli, że nie wszyscy strzelali, chciałem napisać o powszechności powstania." Sam pisał: "Przez dwadzieścia lat ten temat mnie gniótł. Myślałem o formie, ale było za blisko, albo za dużo rzeczy się pamiętało. Wydawało mi się, że to nieprzekładalne na język, rzecz ciągle otwarta, nie do zamknięcia w formie. A potem już wiedziałem, że to ma być proste, poza sprawą formy. Po prostu siąść i pisać". (culture.pl)
Fragmenty "Pamiętnika z powstania warszawskiego" znajdują się w Waszych podręcznikach na str. 222 - 225. Przeczytajcie je teraz dokładnie i uważnie.
4. Analiza tekstu.
Odpowiedzcie teraz na następujące pytania (ustnie). - Kiedy się rozgrywają opisane wydarzenia? - Kto i kiedy o nich mówi? - Co jest tematem wypowiedzi narratora?
Przeczytajcie poniższe informacje o budowie językowej utworu, a następnie w zeszycie uzupełnijcie tabelkę, wpisując odnalezione w tekście INNE przykłady opisanych zjawisk językowych. Na koniec przepiszcie do zeszytu wniosek.
W "Pamiętniku z powstania warszawskiego" Miron Białoszewski stosuje bardzo oryginalny język. Przyjrzymy się jego charakterystycznym cechom. budowa wypowiedzeń (zdań): - liczne równoważniki zdań (bez osobowego orzeczenia) np. To swoją drogą. Ale samoloty. - krótkie zdania np. A dnie były długie. Samoloty przylatywały. - anakoluty (coś co w ogóle nie jest zdaniem, ani równoważnikiem, często z błędami językowymi) np. Cegieł. Gzymsów. W ogóle. Już nie na tej patelni-pochylni. typy wypowiedzeń (zdań): - wiele zdań wykrzyknikowych np. Zostaw to, zostaw to!, Widzisz, co się dzieje?! - wiele zdań pytających np. W nas?, [...] rozlatujemy się? powtórzone konstrukcje wypowiedzeń, podobna budowa składniowa zdań - Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem...Trzask! W nas? Nie! Ale już wycie. - Raz, daw, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć...Trzask! środki stylistyczne: - onomatopeje, wyrazy dźwiękonaśladowcze np. trzask, wiu-wiu, ru-ru-ru - wyliczenia np. Gorąco. Jasno. Dym. Huczy. Front. Ludzie. - neologizmy np. pancerniaki, trojenia się, iścia
Przerysowujecie tabelkę do zeszytów i uzupełniacie ją innymi przykładami, niż Wam podałam na poprzedniej stronie (samodzielnie szukacie przykładów w tekście).
Wniosek: Zastosowana przez Mirona Białoszewskiego konstrukcja językowa tekstu pozwala na wiarygodne odwzorowanie rzeczywistości powstania warszawskiego, oddanie emocji ludzi i dramatyzmu sytuacji, unaocznienie ówczesnych wydarzeń, podkreślenie panującego dookoła chaosu, paniki i popłochu.
I to już wszystko na dziś. Jutro, podczas lekcji online, sprawdzę, jak uzupełniliście tabelki.
Życzę Wam owocnej pracy!
Emilia Fadejew