rycerze i damy w średniowieczu

Rycerze i Damy

w Średniowieczu

Rycerstwo

Stan społeczny złożony z konnych wojowników istniejący w Europie w okresie średniowiecza. Warstwa ta wytworzyła swoisty styl życia, ceremoniał i etykę. W zamian za nadanie ziemskie przyjmowało obowiązek służby pod rozkazami seniora. W późnym średniowieczu przekształciło się w szlachtę. Rycerze mieli specjalny status społeczny i byli przedstawicielami uprzywilejowanej warstwy feudalnej. Ich postępowanie opierało się na specjalnym etosie z uwzględnieniem kodeksu rycerskiego. Rycerze nie byli warstwą jednolitą, o ich statusie decydował majątek oraz pochodzenie.

To obrońca wiary i sprawiedliwości, opiekun słabych, kobiet i sierot. Wszystkich rycerzy obowiązywał kodeks honorowy. Do cnót rycerskich należały: dotrzymywanie danego słowa, odwaga, waleczność, wierność ideałom i swojemu seniorowi, szczerość, wspaniałomyślność, a także gotowość do bezinteresownych poświęceń. Do głównych rycerskich rozrywek należały polowania i turnieje, w trakcie których rycerze mogli wykazać się swymi umiejętnościami i zyskać sławę.

ideał rycerza

UZBROJENIERYCERZA

Jak można było zostać rycerzem?

Aby zostać rycerzem trzeba było być szlachetnie urodzonym. Czasami zdarzało się że zostawało się rycerzem w nagrodę. Najpierw w zamian za zasługi dla swojego rycerza zostawało się paziem, potem giermkiem, a na samym końcu rycerzem. Również za szczególne zasługi na polu bitwy lub zasługi dla władcy. W późniejszych latach można było wykupić ten tytuł.

1. Zawisza Czarny (Polska) 2. Edward Czarny Książę (Anglia) 3. Jan Luksemburski (Czechy) przydomek „Ślepy” 4. Henryk IV Prawy z łaciny Probus (Polska) 5. William Marshal (Anglia)

Sławni Rycerze świata

JAK WALCZYLI RYCERZE?

Rycerstwo średniowieczne walczyło konno, najczęściej jako ciężka kawaleria. W razie potrzeby rycerze mogli też walczyć jako kawaleria lekka, a nawet piechota. Broń zaczepną stanowił miecz, włócznia (kopia), topór oraz sztylet. Broń ochronną stanowiła tarcza, hełm i zbroja. Ważnym elementem walki rycerskiej była odwaga aż do śmierci – lekceważenie śmierci. Niejednokrotnie zachowanie dla nas samobójcze, lekkomyślne.

Turnieje Rycerskie

Były ważnym elementem kultury rycerskiej i dworskiej.Turnieje były formą zawodów i sprawdzania umiejętności rycerza. Polegały na prowadzeniu walki według ściśle określonych zasad, a rozgrywane były często na dworach królewskich i książęcych. Rycerze walczyli pieszo lub konno, grupami lub indywidualnie. W trakcie turniejów posługiwali się zwykle tępymi kopiami lub mieczami. Rycerz wybierał z niezamężnych panien najczęściej z rodów szlacheckich damę serca w imieniu której dokonywał bohaterskich czynów oraz poprzysięgał bronić z mieczem w ręce jej czci i sławy. Tylko za zgodą ojca panny mógł poślubić swoją wybrankę. Dlatego też, aby móc zasłużyć na swą damę często uczestniczył w turniejach chcąc udowodnić swoją odwagę i męstwo.

Walka współczesnych rycerzy na zamku malborskim

"Walka współczesnych rycerzy na zamku malborskim

Średniowieczne damy

Kobiety w średniowieczu pełniły wiele różnych ról społecznych. Wśród pozycji społecznych, które zajmowały były role: żon, matek, chłopek, rzemieślniczek, zakonnic, a także role przywódcze: opałek i królowych. W średniowieczu w większości małżeństwa nie były skutkiem miłości między kobietą a mężczyzną ale były aranżowane przez rodziców. Miłość nie była podstawą do zawarcia małżeństwa, lecz powinna wynikać z małżeństwa. Małżeństwo pierwotnie łączyło dwie rodziny, łagodziło konflikty i zapewniało pokój. Tak jak w społeczeństwach pierwotnych, wymiana kobiet była najczęstszym i najłatwiejszym sposobem na nawiązanie współpracy pomiędzy klanami i narodami.

dZIĘKUJEMY

Maja i Iza