START
RKO
Agata Stypa, 8c
SPIS TREŚCI
• NZK CZYLI NAGŁE ZATRZYMANIE KRĄŻENIA
• BLS CZYLI BASIC LIFE SUPPORT I RKO
• RKO CZYLI RESUSCYTACJA KRĄŻENIOWO-ODDECHOWA U DOROSŁYCH I DZIECI
• AED CZYLI AUTOMATYCZNY DEFIBRYLATOR ZEWNĘTRZNY
NZK czyli nagłe zatrzymanie krążenia
Nagłe zatrzymanie krążenia
BLS (podstawowe zabiegi resuscytacyjne; Basic Life Support) - standard postępowania ratowniczego w przypadku NZK. Ich najważniejszą częścią jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Kiedy udzielamy komuśpomocy, możemy poprosić dyspozytora służb ratunkowych o instruktaż. Należy pamiętać, że nie możemy się pierwsi rozłączyć. Przyczyny NZK:
• wychłodzenie
• przegrzanie
• zatrzymanie oddechu
• zatrucia
• obfite krwotoki
• choroby serca
• zawał serca
• zator tętnicy płucnej
• rozległe urazy ciała
Nagłe zatrzymanie krążenia
Objawami NZK są:
• utrata przytomności (poszkodowany nie reaguje na dotyk, głos, bodziec bólowy, np. uszczypnięcie fałdu skóry),
• brak oddechu,
• brak tętna na dużych tętnicach obwodowych (szyjnej, udowej),
• wiotkość mięśni.
Jeśli nie podjęto pierwszej pomocy, pojawiają się takie objawy jak:
• sine zabarwienie warg, paznokci i skóry na najdalej oddalonych od serca częściach ciała: początkowo palcach, potem całych dłoniach i stopach,
• poszerzone źrenice, niereagujące na światło,
• ogólna bladość ciała.
BLS CZYLI BASIC LIFE SUPPORT I RKO
Nagłe zatrzymanie krążenia
RKO (Resuscytacja krążeniowo-oddechowa; łac. resuscitatio - wskrzeszenie, przywrócenie do życia) - stosowanie technik służących do przywracania krążenia krwi i oddechu u poszkodowanego w stanie zatrzymania krążenia.
RKO czyli resuscytacja krążeniowo-oddechowa
Algorytm podstawowych zabiegów resuscytacyjnych
WEDŁUG WYTYCZNYCH RESUSCYTACJI 2015 EUROPEJSKIEJ RADY RESUSCYTACJI
Sprawdź, czy jest bezpiecznie (miejsce, otoczenie, okoliczności). Sprawdź stan świadomości poszkodowanego (delikatnie potrząśnij za ramiona, zapytaj: „Co się stało?"). Jeśli poszkodowany nie reaguje, zawołaj głośno o pomoc. Oceń stan poszkodowanego wg schematu ABC: A - drożność dróg oddechowych, B - oddech, C - krążenie Dla niewykwalifikowanych ratowników brak oddechu oznacza zatrzymanie krążenia. W ramach udzielania pierwszej pomocy ratownicy nieprofesjonalni nie sprawdzają tętna. Jeśli poszkodowany nie oddycha, wezwij pogotowie ratunkowe, a jeśli są inni świadkowie zdarzenia, wyznacz kogoś, aby to zrobił. Nie wahaj się z podjęciem RKO, nawet gdy nie masz pewności, czy oznaki krążenia są obecne. Podjecie RKO jest zawsze korzystniejsze dla poszkodowanego niż brak pomocy Natychmiast przystąp do resuscytacji krążeniowo-oddechowej.
Uciskanie klatki piersiowej
Ułóż poszkodowanego na twardym pod łożu, uklęknij obok niego na wysokości tułowia i odsłoń mu klatkę piersiową. Ułóż nasadę jednej dłoni pośrodku klatki piersiowej poszkodowanego połóż na niej nasadę drugiej dłoni i spleć palce. Pochyl się nad poszkodowanym, wyprostuj ręce w łokciach i ustaw je prostopadle do mostka, tak aby podczas ucisku wykorzystać ciężar swojego ciała.
Uciskaj klatkę piersiową rytmicznie z częstotliwością 100-120 razy na minutę, na głębokość 5-6 cm. Po każdym uciśnięciu klatka piersiowa po winna wrócić do pierwotnego kształtu: przerwy między uciskami powinny trwać tyle samo co ucisk.
Nie odrywaj dłoni od mostka.
ODDECHY RATOWNICZE
Wykonaj 30 uciśnięć klatki piersiowej, a następnie udrożnij drogi oddechowe osoby poszkodowanej: jedną dłoń połóż na czole i odchyl głowę, dwoma palcami drugiej unieś żuchwę. Usta poszkodowanego powinny być lekko otwarte.
Palcem wskazującym i kciukiem dłoni umieszczonej na czole zaciśnij skrzydełka nosa poszkodowanego. Drugą ręką podtrzymuj jego żuchwę.
Nabierz powietrza jak przy normalnym wdechu i obejmij usta poszkodowanego własnymi ustami (możesz użyć maseczki z ustnikiem).
Wdmuchuj powietrze do ust poszkodowanego przez ok. 1 sekundę (jak przy normalnym oddechu).
Obserwuj, czy klatka piersiowa poszkodowanego unosi się podczas wdechu (oznacza to, że oddech ratowniczy jest skuteczny) i opada podczas wydechu (zwolnij wtedy zaciskanie skrzydełek nosa). Utrzymuj cały czas odgiętą głowę i uniesioną żuchwę poszkodowanego.
W ten sam sposób wykonaj drugi oddech ratowniczy i powróć do uciskania klatki piersiowej. Kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2 aż do przyjazdu zespołu ratowniczego, powrotu prawidłowego oddechu lub wy czerpania własnych sił.
Jeżeli pomocy udziela kilku ratowników, osoby wykonujące resuscytację krążeniowo-oddechową powinny się zmieniać co 1-2 minuty, ponieważ po tym czasie jakość ucisków klatki piersiowej spada. Zadbajcie o to, aby przerwa wynikająca ze zmiany ratownika była jak najkrótsza. Przerwy w wykonywaniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej powinny być ograniczone do niezbędnego minimum (nie dłużej niż 5 sekund), np. aby przeprowadzić defibrylację. Przerwę do 10 sekund można zrobić wyjątkowo, kiedy poszkodowany daje ku temu powody, np. masz wrażenie, że powrócił samodzielny oddech, pojawiają się odruchy wymiotne (połóż wówczas poszkodowanego na boku, aby mógł swobodnie i bezpiecznie dla siebie zwymiotować).
algoryrm resuscytacji krążeniowo-oddechowej
OCEŃ BEZPIECZEŃSTWO OCEŃ ŚWIADOMOŚĆ przytomny? OCEŃ STAN POSZKODOWANEGO (ABC) A - udrożnij drogi oddechowe B - oceń oddech
oddycha? WEZWIJ POGOTOWIE (112, 999) 30 UCIŚNIĘĆ KLATKI PIERSIOWEJ 2 ODDECHY RATOWNICZE
TAK
NIE
Pozostaw w pozycji zastanej lub pozwól przyjąć komfortową pozycję Zapytaj, czy potrzebuje pomocy Kontroluj jego stan
TAK
NIE
Ułóż w pozycji bezpiecznej Wezwij pogotowie C - zatamuj krwawienia Kontroluj oddech (co 1 min)
PODSTAWOWE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE U DZIECI
Resuscytacja u dzieci jest podobna do tej u dorosłych; różnią się głębokością i techniką wykonywania uciśnięć klatki piersiowej oraz objętością wdechów ratowniczych. Oceń bezpieczeństwo Sprawdź, czy dziecko jest przytomne. Możesz uderzyć je delikatnie w podszycie stopy, zawołaj je. Jeśli nie reaguje ułóż je na twardym podłożu. Oceń ABC: A - drożność dróg oddechowych, B – oddech, C- krążenie
Jeśli dziecko nie odducha zadzwoń na pogotowie (999 lub 112) lub poproś o to inną osobę.
Wykonaj 5 oddechów ratowniczych:
• u niemowląt (dzieci poniżej 1. r.ż.) obejmij ustami usta i nos, u starszych dzieci tylko usta
• delikatnie wdmuchaj taką objętość powietrza, aby klatka piersiowa się uniosła
Wykonaj 30 uciśnięć klatki piersiowej z częstotliwością 100-120 razy na minutę:
• u niemowląt połóż dwa palce (wskazu jacy i środkowy) tuż poniżej linii sutków i uciskaj klatkę piersiową na głębokość ok. 4 cm (1/3 głębokości klatki piersiowej)
• u dzieci powyżej 1. roku życia uciskaj środek klatki piersiowej za pomocą jednej lub dwóch dłoni na głębokość ok. 5 cm
Kontynuuj wykonywanie uciśnięć i oddechów ratowniczych w stosunku 30:2 do czasu przyjazdu pogotowia ratunkowego
AED CZYLI Automatyczny defibrylator zewnętrzny
Resuscytacja z wykorzystaniem AED
AED to urządzenie stosowane do resuscytacji krążeniowo-oddechowej na miejscu zdarzenia, jeszcze przed przybyciem profesjonalnych służb ratowniczych. Analizuje rytm pracy serca osoby poszkodowanej i - jeśli to konieczne - wytwarza im puls elektryczny prądu stałego, który poprzez samoprzylepne elektrody i ścianę klatki piersiowej wędruje do serca. Powoduje to wznowienie prawidłowej pracy mięśnia sercowego. Defibrylatory AED, umieszczone zwykle w wiszącej szafce i oznaczone zielona tabliczką informacyjną, można najczęściej znaleźć w miejscach, gdzie przebywa wiele osób: w urzędach, miejscach pracy, galeriach handlowy na dworcach, lotniskach, stadionach czy na stacjach benzynowych - czyli wszędzie tam, gdzie prawdopodobieństwo, że dojdzie do nagłego zatrzymania krążenia, jest największe. Do użycia AED nie trzeba wcześniejszego przeszkolenia - po uruchomieniu urządzenie automatycznie wydaje ratownikowi kolejne instrukcje (głosowe i ekranowe) i ocenia, czy poszkodowanemu trzeba dostarczyć impuls elektryczny
OBSŁUGA AED
Jeśli rozpoznasz u poszkodowanego NZK, poproś innego świadka o wezwanie pogotowia ratunkowego i przyniesienie AED. Do czasu podłączenia defibrylatora prowadź resuscytację krążeniowo-oddechowa (30: 2). Jeśli jesteś sam, zadzwoń po pogotowie i przynieś AED pod warunkiem, że nie wy maga to znacznego oddalenia się od poszkodowanego. Włącz AED, wyjmij elektrody z opakowania i przyklej je na klatce piersiowej poszkodowanego zgodnie z załączona instrukcja. Odsuń się od poszkodowanego i upewnij, że nikt go nie dotyka kiedy AED prowadzi analizę rytmu serca.
Jeśli defibrylator zaleci defibrylację naciśnij przycisk wyzwalający impuls elektryczny (również w tym czasie nikt nie powinien dotykać poszkodowanego), a następnie kontynuuj RKO do momentu, aż defibrylator po informuje o ponownej analizie rytmu serca (po ok. 2 minutach). Jeśli defibrylator nie zaleci defibrylacji, prowadź RKO przez 2 minuty, a defibrylator ponowi analizę rytmu serca.
Kontynuuj resuscytacje do przybycia zespołu ratowniczego lub powrotu krążenia u poszkodowanego.
Dziękuję za uwagę
źródłem był podręcznik do EDB do klasy 8, Nowa Era :)
RKO Agata Stypa
208
Created on April 1, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Visual Presentation
View
Vintage Photo Album
View
Animated Chalkboard Presentation
View
Genial Storytale Presentation
View
Higher Education Presentation
View
Blackboard Presentation
View
Psychedelic Presentation
Explore all templates
Transcript
START
RKO
Agata Stypa, 8c
SPIS TREŚCI
• NZK CZYLI NAGŁE ZATRZYMANIE KRĄŻENIA
• BLS CZYLI BASIC LIFE SUPPORT I RKO
• RKO CZYLI RESUSCYTACJA KRĄŻENIOWO-ODDECHOWA U DOROSŁYCH I DZIECI
• AED CZYLI AUTOMATYCZNY DEFIBRYLATOR ZEWNĘTRZNY
NZK czyli nagłe zatrzymanie krążenia
Nagłe zatrzymanie krążenia
BLS (podstawowe zabiegi resuscytacyjne; Basic Life Support) - standard postępowania ratowniczego w przypadku NZK. Ich najważniejszą częścią jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Kiedy udzielamy komuśpomocy, możemy poprosić dyspozytora służb ratunkowych o instruktaż. Należy pamiętać, że nie możemy się pierwsi rozłączyć. Przyczyny NZK: • wychłodzenie • przegrzanie • zatrzymanie oddechu • zatrucia • obfite krwotoki • choroby serca • zawał serca • zator tętnicy płucnej • rozległe urazy ciała
Nagłe zatrzymanie krążenia
Objawami NZK są: • utrata przytomności (poszkodowany nie reaguje na dotyk, głos, bodziec bólowy, np. uszczypnięcie fałdu skóry), • brak oddechu, • brak tętna na dużych tętnicach obwodowych (szyjnej, udowej), • wiotkość mięśni.
Jeśli nie podjęto pierwszej pomocy, pojawiają się takie objawy jak: • sine zabarwienie warg, paznokci i skóry na najdalej oddalonych od serca częściach ciała: początkowo palcach, potem całych dłoniach i stopach, • poszerzone źrenice, niereagujące na światło, • ogólna bladość ciała.
BLS CZYLI BASIC LIFE SUPPORT I RKO
Nagłe zatrzymanie krążenia
RKO (Resuscytacja krążeniowo-oddechowa; łac. resuscitatio - wskrzeszenie, przywrócenie do życia) - stosowanie technik służących do przywracania krążenia krwi i oddechu u poszkodowanego w stanie zatrzymania krążenia.
RKO czyli resuscytacja krążeniowo-oddechowa
Algorytm podstawowych zabiegów resuscytacyjnych
WEDŁUG WYTYCZNYCH RESUSCYTACJI 2015 EUROPEJSKIEJ RADY RESUSCYTACJI
Sprawdź, czy jest bezpiecznie (miejsce, otoczenie, okoliczności). Sprawdź stan świadomości poszkodowanego (delikatnie potrząśnij za ramiona, zapytaj: „Co się stało?"). Jeśli poszkodowany nie reaguje, zawołaj głośno o pomoc. Oceń stan poszkodowanego wg schematu ABC: A - drożność dróg oddechowych, B - oddech, C - krążenie Dla niewykwalifikowanych ratowników brak oddechu oznacza zatrzymanie krążenia. W ramach udzielania pierwszej pomocy ratownicy nieprofesjonalni nie sprawdzają tętna. Jeśli poszkodowany nie oddycha, wezwij pogotowie ratunkowe, a jeśli są inni świadkowie zdarzenia, wyznacz kogoś, aby to zrobił. Nie wahaj się z podjęciem RKO, nawet gdy nie masz pewności, czy oznaki krążenia są obecne. Podjecie RKO jest zawsze korzystniejsze dla poszkodowanego niż brak pomocy Natychmiast przystąp do resuscytacji krążeniowo-oddechowej.
Uciskanie klatki piersiowej
Ułóż poszkodowanego na twardym pod łożu, uklęknij obok niego na wysokości tułowia i odsłoń mu klatkę piersiową. Ułóż nasadę jednej dłoni pośrodku klatki piersiowej poszkodowanego połóż na niej nasadę drugiej dłoni i spleć palce. Pochyl się nad poszkodowanym, wyprostuj ręce w łokciach i ustaw je prostopadle do mostka, tak aby podczas ucisku wykorzystać ciężar swojego ciała. Uciskaj klatkę piersiową rytmicznie z częstotliwością 100-120 razy na minutę, na głębokość 5-6 cm. Po każdym uciśnięciu klatka piersiowa po winna wrócić do pierwotnego kształtu: przerwy między uciskami powinny trwać tyle samo co ucisk. Nie odrywaj dłoni od mostka.
ODDECHY RATOWNICZE
Wykonaj 30 uciśnięć klatki piersiowej, a następnie udrożnij drogi oddechowe osoby poszkodowanej: jedną dłoń połóż na czole i odchyl głowę, dwoma palcami drugiej unieś żuchwę. Usta poszkodowanego powinny być lekko otwarte. Palcem wskazującym i kciukiem dłoni umieszczonej na czole zaciśnij skrzydełka nosa poszkodowanego. Drugą ręką podtrzymuj jego żuchwę. Nabierz powietrza jak przy normalnym wdechu i obejmij usta poszkodowanego własnymi ustami (możesz użyć maseczki z ustnikiem). Wdmuchuj powietrze do ust poszkodowanego przez ok. 1 sekundę (jak przy normalnym oddechu). Obserwuj, czy klatka piersiowa poszkodowanego unosi się podczas wdechu (oznacza to, że oddech ratowniczy jest skuteczny) i opada podczas wydechu (zwolnij wtedy zaciskanie skrzydełek nosa). Utrzymuj cały czas odgiętą głowę i uniesioną żuchwę poszkodowanego. W ten sam sposób wykonaj drugi oddech ratowniczy i powróć do uciskania klatki piersiowej. Kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2 aż do przyjazdu zespołu ratowniczego, powrotu prawidłowego oddechu lub wy czerpania własnych sił. Jeżeli pomocy udziela kilku ratowników, osoby wykonujące resuscytację krążeniowo-oddechową powinny się zmieniać co 1-2 minuty, ponieważ po tym czasie jakość ucisków klatki piersiowej spada. Zadbajcie o to, aby przerwa wynikająca ze zmiany ratownika była jak najkrótsza. Przerwy w wykonywaniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej powinny być ograniczone do niezbędnego minimum (nie dłużej niż 5 sekund), np. aby przeprowadzić defibrylację. Przerwę do 10 sekund można zrobić wyjątkowo, kiedy poszkodowany daje ku temu powody, np. masz wrażenie, że powrócił samodzielny oddech, pojawiają się odruchy wymiotne (połóż wówczas poszkodowanego na boku, aby mógł swobodnie i bezpiecznie dla siebie zwymiotować).
algoryrm resuscytacji krążeniowo-oddechowej
OCEŃ BEZPIECZEŃSTWO OCEŃ ŚWIADOMOŚĆ przytomny? OCEŃ STAN POSZKODOWANEGO (ABC) A - udrożnij drogi oddechowe B - oceń oddech oddycha? WEZWIJ POGOTOWIE (112, 999) 30 UCIŚNIĘĆ KLATKI PIERSIOWEJ 2 ODDECHY RATOWNICZE
TAK
NIE
Pozostaw w pozycji zastanej lub pozwól przyjąć komfortową pozycję Zapytaj, czy potrzebuje pomocy Kontroluj jego stan
TAK
NIE
Ułóż w pozycji bezpiecznej Wezwij pogotowie C - zatamuj krwawienia Kontroluj oddech (co 1 min)
PODSTAWOWE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE U DZIECI
Resuscytacja u dzieci jest podobna do tej u dorosłych; różnią się głębokością i techniką wykonywania uciśnięć klatki piersiowej oraz objętością wdechów ratowniczych. Oceń bezpieczeństwo Sprawdź, czy dziecko jest przytomne. Możesz uderzyć je delikatnie w podszycie stopy, zawołaj je. Jeśli nie reaguje ułóż je na twardym podłożu. Oceń ABC: A - drożność dróg oddechowych, B – oddech, C- krążenie Jeśli dziecko nie odducha zadzwoń na pogotowie (999 lub 112) lub poproś o to inną osobę. Wykonaj 5 oddechów ratowniczych: • u niemowląt (dzieci poniżej 1. r.ż.) obejmij ustami usta i nos, u starszych dzieci tylko usta • delikatnie wdmuchaj taką objętość powietrza, aby klatka piersiowa się uniosła Wykonaj 30 uciśnięć klatki piersiowej z częstotliwością 100-120 razy na minutę: • u niemowląt połóż dwa palce (wskazu jacy i środkowy) tuż poniżej linii sutków i uciskaj klatkę piersiową na głębokość ok. 4 cm (1/3 głębokości klatki piersiowej) • u dzieci powyżej 1. roku życia uciskaj środek klatki piersiowej za pomocą jednej lub dwóch dłoni na głębokość ok. 5 cm Kontynuuj wykonywanie uciśnięć i oddechów ratowniczych w stosunku 30:2 do czasu przyjazdu pogotowia ratunkowego
AED CZYLI Automatyczny defibrylator zewnętrzny
Resuscytacja z wykorzystaniem AED
AED to urządzenie stosowane do resuscytacji krążeniowo-oddechowej na miejscu zdarzenia, jeszcze przed przybyciem profesjonalnych służb ratowniczych. Analizuje rytm pracy serca osoby poszkodowanej i - jeśli to konieczne - wytwarza im puls elektryczny prądu stałego, który poprzez samoprzylepne elektrody i ścianę klatki piersiowej wędruje do serca. Powoduje to wznowienie prawidłowej pracy mięśnia sercowego. Defibrylatory AED, umieszczone zwykle w wiszącej szafce i oznaczone zielona tabliczką informacyjną, można najczęściej znaleźć w miejscach, gdzie przebywa wiele osób: w urzędach, miejscach pracy, galeriach handlowy na dworcach, lotniskach, stadionach czy na stacjach benzynowych - czyli wszędzie tam, gdzie prawdopodobieństwo, że dojdzie do nagłego zatrzymania krążenia, jest największe. Do użycia AED nie trzeba wcześniejszego przeszkolenia - po uruchomieniu urządzenie automatycznie wydaje ratownikowi kolejne instrukcje (głosowe i ekranowe) i ocenia, czy poszkodowanemu trzeba dostarczyć impuls elektryczny
OBSŁUGA AED
Jeśli rozpoznasz u poszkodowanego NZK, poproś innego świadka o wezwanie pogotowia ratunkowego i przyniesienie AED. Do czasu podłączenia defibrylatora prowadź resuscytację krążeniowo-oddechowa (30: 2). Jeśli jesteś sam, zadzwoń po pogotowie i przynieś AED pod warunkiem, że nie wy maga to znacznego oddalenia się od poszkodowanego. Włącz AED, wyjmij elektrody z opakowania i przyklej je na klatce piersiowej poszkodowanego zgodnie z załączona instrukcja. Odsuń się od poszkodowanego i upewnij, że nikt go nie dotyka kiedy AED prowadzi analizę rytmu serca.
Jeśli defibrylator zaleci defibrylację naciśnij przycisk wyzwalający impuls elektryczny (również w tym czasie nikt nie powinien dotykać poszkodowanego), a następnie kontynuuj RKO do momentu, aż defibrylator po informuje o ponownej analizie rytmu serca (po ok. 2 minutach). Jeśli defibrylator nie zaleci defibrylacji, prowadź RKO przez 2 minuty, a defibrylator ponowi analizę rytmu serca. Kontynuuj resuscytacje do przybycia zespołu ratowniczego lub powrotu krążenia u poszkodowanego.
Dziękuję za uwagę
źródłem był podręcznik do EDB do klasy 8, Nowa Era :)