Wielkanoc

Wielkanoc

Gdy nadejdą święta niech nadzieja i radość zastukają do Waszych drzwi,a Wielkanoc przyniesie pomyślność, szczęście i piękny uśmiech każdego dnia.

Wielkanoc jest to święto upamiętniające śmierć krzyżową i Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Jest najstarsze i najważniejsze ze wszystkich świąt chrześcijańskich. Wywodziło się z żydowskiej paschy. Wielkanoc jest świętem ruchomym, co roku przypada w inny dzień marca lub kwietnia.

Niedziela Palmowa to święto rozpoczynające Wielki Tydzień - ustanowiono je na pamiątkę wjazdu Chrystusa do Jerozolimy. W Polsce obchodzone jest od średniowiecza. Według obrzędów katolickich tego dnia wierni przynoszą do kościoła palemki, symbol odradzającego się życia.

Święcenie pokarmów to tradycja, którą w Polsce celebruje się od wieków. W Wielką Sobotę wierni przynoszą do kościołów koszyczki z barankiem, jajkami, chlebem, kiełbasą, solą i chrzanem.

Baranek

Symbolizuje on wiosnę i budzenie się do życia, a więc oznacza początek nowego istnienia. Baranek to ważny symbol dla chrześcijan – oznacza przezwyciężenie zła.

Jajko, jako jeden z ważniejszych symboli wielkanocnych, oznacza m.in. początek, życie oraz odrodzenie się przyrody. Wykorzystywane było w wielu działaniach, które miały zapewnić powodzenie i szczęście.

Sól – symbolizuje oczyszczenie, prostotę i prawdę. Głównym jej zadaniem jest dodanie potrawom smaku oraz ochrona przed zepsuciem. Według wierzeń ma również moc odstraszającą zło i moce nieczyste.

Śniadanie wielkanocne

Polska Wielkanoc jest bardzo tradycyjna, przy wspólnym śniadaniu poprzedzonym mszą świętą gromadzi się cała rodzina. W trakcie biesiady serwowane są pokarmy poświęcone dzień wcześniej, czyli w Wielką Sobotę. Przy okazji Wielkanocy dzielimy się jajkiem. Składa się też świąteczne życzenia i częstuje gości tradycyjną kuchnią, która może się odrobinę różnić w zależności od regionu Polski.

Poniedziałek Wielkanocny nazywany także Lanym Poniedziałkiem wiąże się ze znanym od wieków zwyczajem śmigusa-dyngusa. Zwyczaj słowiański, związany z Poniedziałkiem Wielkanocnym. Śmigus głównie polegał na symbolicznym oblewaniu się zimną wodą, co symbolizowało wiosenne oczyszczenie z chorób, a w późniejszym czasie także i z grzechu.

Inne zwyczaje wielkanocne

Co region, to inne zwyczaje – niektóre kultywowane do dziś, inne już całkiem zapomniane. W okolicach Limanowej w Wielkanocny Poniedzialek chodzą tzw. „śmiguśne słomioki”. Ręce i nogi mają oplecione słomą, noszą słomiane kamizelki i czapy na głowach. Twarz zasłania im futrzana maska. Chodzą już wczesnym świtem, stukają kijami, „turkają” i zbierają smakołyki. Muszą obejść wszystkie domy zanim zaświeci słońce. Z kolei w okolicach Wieliczki znana jest tzw. Siuda Baba. Chłopcy przebierają się tam w stare kobiece stroje, zaczepiają przechodniów i proszą o datki na „tabaczkę”. Znanym krakowskim zwyczajem był Emaus, który rozgrywał się dawniej w świąteczny poniedziałek na wzgórzu między kościołem św. Salwatora, kaplicą św. Małgorzaty a murami klasztora Sióstr Norbertanek na Zwierzyńcu. Tego dnia młodzież w Krakowie nosiła wierzbowe różdżki, na których rozwinięte były bazie, w drodze na Emaus chłopcy bili nimi dziewczęta, mówiąc: „Cóż tak nieskoro idziesz na Emaus?”. Do dziś odbywa się tam odpust, a na straganach znajdują się wyjątkowe regionalne rękodzieła. Na kaszubskich wsiach śmigus-dyngus wyglądał inaczej. Gromada chłopców wyruszała na wieś w nocy z gałązkami jałowca w ręku. Dziewczęta na tę okazję zakładały spodnie, ponieważ obawiały się smagania jałowcem po gołym ciele. Z Wielkanocą wiąże się wiele pięknych tradycji. Dzięki nim te święta są jeszcze bardziej radosne.