Ochrona ludzi i zwierząt

16.Ochrona ludności i zwierząt

Julia Dzięgielewska

Indeks

1.Indywidualne środki ochrony

2.Indywidualne środki ochrony skóry

3.Zbiorowe środki ochrony

4.Schrony i Ukrycia

5.Zasady zachowania się w zbiorowych środkach ochrony

6.Ewakuacja ludności

7.Rodzaje ewakuacji

8.Zabiegi sanitarne

9.Zabiegi specjalne

10.Ochrona zwierząt

10

1.INDYWIDUALNE ŚRODKI OCHRONY

Indywidualne środki ochrony przed skażeniami zabezpieczają przed :

• bojowymi środkami trującymi,
• toksycznymi środkami przemysłowymi,
• biologicznymi
• pyłem promieniotwórczym
• częściowo przed działaniem promieniowania cieplnego powstającego podczas wybuchów jądrowych.

Środki te dzielimy na : środki ochrony dróg oddechowych środki ochrony skóry

1.INDYWIDUALNE ŚRODKI OCHRONY

Maska przeciwgazowa

• Odzież ochronna
• Inwidualne pakiety do likwidacji skażeń.

Do inwidualnych środków ochronny dróg oddechowych zalicza się:

• Maski przeciwgazowe filtracyjne i izolacyjne różnych typów
• Respiratory
• maski tkanionowe i opaski przeciwpyłowe.

2.Indywidualne środki ochrony skóry

Bojowe środki trujące przedostają się nie tylko drogami oddechowymi, ale i przez skórę. Należy zatem zadbać o osłonę całego ciała. Do tego służą indywidualne środki ochrony skóry, do których zalicza się:

• ogólnowojskową odzież ochronną OP-1M (płaszcz, pończochy, rękawice ochronne )
• lekką odzież ochronną L-1i L-2
• filtracyjną odzież ochronną FOOO-1 ( kurtka z kapturem, spodnie na szelkach, rekawice z ocieplaczami, kalosze, torba na odziez)

Zastępcze środki ochrony skóry, są niezbędnym uzupełnieniem środków ochrony dróg oddechowych. Są nimi:

• wszelkiego rodzaju płaszcze i peleryny przeciwdeszczowe z gumy i podgumowane, z płótna impregnowanego, tkanin z włókien sztucznych, folii itp.;
• fartuchy ochronne gumowe, z tkanin podgumowanych i impregnowanych, skórzane i z tworzyw sztucznych;
• kombinezony skórzane i ubiory z folii metalizowanej;
• buty gumowe, skórzane i z tworzyw sztucznych;
• okulary ochronne (przemysłowe, motocyklowe, narciarskie);
• nakrycia głowy gumowe, skórzane i z tworzyw sztucznych.

Z wymienionych przedmiotów można skompletować odzież ochronną, która - wraz ze środkami ochrony dróg oddechowych - umożliwi wykonanie krótkotrwałych czynności ratowniczych, niezbędnych prac gospodarczych, a także przejście krótkiego odcinka terenu skażonego.

3.Zbiorowe środki ochrony

W czasie działań wojennych ludzie zawsze opuszczali miejsca najbardziej zagrożone. Udawali się zbiorowo do miejsc, w których mogli się ukryć. Zbiorowe miejsca ochrony ludności dzieli się na:

• stałe (schrony, ukrycia, szczeliny przeciwlotnicze)
• ruchome (wozy bojowe, samoloty, pojazdy opancerzone)

4.Schrony i Ukrycia

SCHRON – jest to zakryty obiekt fortyfikacyjny, przeznaczony do prowadzenia obserwacji, kierowania walką, ochrony ludzi i sprzętu technicznego przed środkami rażenia nieprzyjaciela. Budowane są zgodnie z wytrzymałościowymi normami technicznymi. Są wyposażone w urządzenia umożliwiające przetrwanie ludności.

Schrony odpowiednio wyposażone chronią ludność przed bezpośrednim działaniem bomb, promieniowaniem, skażeniem chemicznym, pożarami. Ze względu na położenie schrony dzielimy na:

• wolno stojące – jeden metr pod ziemią
• pod budynkami – poniżej poziomu ziemi

Każdy schron wyposażony jest w zapasowe wejścia i wyjścia z gazoszczelnymi i ognioodpornymi drzwiami hermetycznymi. W pomieszczeniach może przebywać od ok. 50 do 300 osób.

UKRYCIA służą krótkotrwałej ochronie ludności są to piwnice i podpiwniczenia. Ukrycia mają służyć do krótkotrwałej ochrony ludności przed środkami konwencjonalnymi, pyłem promieniotwórczym, BST i TSP. Wentylację stanowią urządzenia taki jak w schronie. Ukrycia wyposaża się w sprzęty taki jak:

• ławki do siedzenia
• zapas żywności i wody do picia,
• sprzęt gaśniczy i do odgruzowania,
• apteczkę,
• latarki na baterie.

5.Zasady zachowania się w zbiorowych środkach ochrony

• należy podporządkować się służbą schronowym
• schrony można opuścić dopiero po usłyszeniu sygnału
• nie wolno palić, biegać

NIE WOLNO:

• posiadać ostrych narzędzi
• mieć przy sobie substancji żrących, łatwopalnych, cuchnących
• przetrzymywać zwierząt domowych
• wykonywać żadnych czynności, które powodują nadmierne zużycie tlenu

Każdy musi posiadać:

• dokument tożsamości
• leki
• środki opatrunkowe
• żywność, wodę
• środki ochrony
• latarkę, koc

6.Ewakuacja ludności

Ewakuacja ludności jest jednym ze środków zbiorowej ochrony ludności i ma na celu ochronę życia i zdrowia ludzi, zwierząt , ratowanie mienia, w tym zabytków ruchomych oraz ważnej dokumentacji, w przypadku wystąpienia wszelkiego rodzaju zagrożeń. Konieczność jej przeprowadzenia może mieć miejsce w różnych stadiach niebezpiecznego zdarzenia. W praktyce najczęściej przeprowadza się ewakuację osób poszkodowanych lub bezpośrednio zagrożonych (także ich zagrożonego mienia) po wystąpieniu niebezpiecznego zdarzenia (np. pożaru, wybuchu lub innego miejscowego zagrożenia) w obiektach lub zagrożonym terenie.

7.Rodzaje ewakuacji

Ewakuacja I stopnia - prowadzona jest po wystąpieniu pożaru lub innego niebezpiecznego zdarzenia miejscowego (wybuchu, awarii technicznej, chemicznej itp.) w celu ratowania życia i zdrowia osób poszkodowanych lub znajdujących się w strefie bezpośredniego zagrożenia, ratowanie życia zwierząt oraz mienia, w tym zabytków i ważnej dokumentacji. Ponieważ ewakuacja I stopnia ma najczęściej związek z działaniami w strefie bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia, do jej przeprowadzenia należy przewidzieć siły i środki podmiotów ratowniczych dysponujących odpowiednim wyposażeniem ochronnym oraz niezbędną wiedzą do wykonywania działań we wspomnianej strefie, przede wszystkim Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego.

Ewakuacja II stopnia - prowadzona jest w związku z groźbą wystąpienia lub wystąpieniem zagrożeń wielkoobszarowych, innych niż zagrożenia militarne (np. powodzie, poważne awarie przemysłowe, zagrożenia radiacyjne, pożary obszarów leśnych itp.). Cechą charakterystyczną ewakuacji II stopnia jest sytuacja, w której dostępna na co dzień ilość sił i środków jest niewystarczająca. Ponieważ ewakuacja II stopnia dotyczy obszarów o zagrożeniu potencjalnym, do jej prowadzenia mogą być wykorzystane podmioty realizujące zadania w zakresie ochrony ludności nie dysponujące specjalistycznym sprzętem ochronnym oraz wiedzą niezbędną do wykonywania działań w strefie bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia.

Ewakuacja III stopnia - prowadzona w związku z zagrożeniami związanymi z zewnętrznym zagrożeniem bezpieczeństwa państwa (kryzysem polityczno-militarnym) oraz wojną. W ramach ewakuacji III stopnia wyróżnia się następujące jej warianty: organizację ewakuacji z rejonów (miejsc), które należy opuścić z punktu widzenia interesu prowadzania działań przez Siły Zbrojne; organizację ewakuacji ludności, która wyrazi chęć opuszczenia obszarów potencjalnie zagrożonych prowadzeniem działań militarnych; samoewakuację ludności.

W ramach ewakuacji I, II i III stopnia należy uwzględnić samoewakuację ludności. Samoewakuacja polega na przemieszczeniu się ludności z rejonów w których może wystąpić lub wystąpiło bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia poza strefę zagrożenia. Prowadzona jest przede wszystkim w oparciu o własne możliwości (transportowe, zakwaterowania, itd.).

8.Zabiegi sanitarne

Zabiegi sanitarne to zbiór czynności których celem jest usunięcie z powierzchni ciała substancji, które zagrażają lub mogą zagrażać zdrowiu lub życiu człowieka. Możemy je podzielić na dwa rodzaje. Częściowe zabiegi sanitarne: Polegają one na usunięciu substancji szkodliwych z odsłoniętej powierzchni ciała (twarz, dłonie, a także wypłukanie jamy ustnej) W wykonaniu tych czynności bardzo pomaga Indywidualny Pakiet Przeciwchemiczny (IPP) Całkowite zabiegi sanitarne: Ich idea polega na całkowitym umyciu ciała, np. podczas kąpieli Wykonuje się je w specjalnie do tego przygotowanych punktach

9.Zabiegi specjalne

Zabiegi specjalne polegają na tym samym co zabiegi sanitarne, z tą różnicą, że wykonuje się je na przedmiotach, z którymi ludzie mają bliski kontakt (np. samochód, budynki, ubrania) Częściowe zabiegi specjalne: Wykonuje się je natychmiast po skażeniu przy użyciu specjalnych pakietów odkażających, w tym wody i tamponów. Na początku zawsze odkażane są ubrania Całkowite zabiegi specjalne: Polegają na całkowitym usunięciu czynników promieniotwórczych z przedmiotów codziennego użytku

Dezaktywacja- usuwanie substancji promieniotwórczych ze sprzętu, srodków transportowych, żywności, odzieży, wody i terenu. Dezaktywacja moze być częściowa lub całkowita.

Odkażanie- usuwanie środków trujacych ze skażonego sprzętu, ubrania, terenu, wody, żywności, paszy itp. Odkażanie może być częściowe lub całkowite.

Dezynsekcja- niszczenie owadów

Deratyzacja- niszczenie gryzoni

Dezynfekcja- niszczenie drobnoustrojów chorobotwórczych (biologicznych) i ich form przetrwalnikowych w środowisku zewnętrznym.

Dekontaminacja- usuwanie szkodliwych substancji ze skażonych: powierzchni skóry, odzieży, urzadzeń, obiektów, przedmiotów i zwierzat, zwłaszcza na terenach powodziowych po opadnięciu wody.

10.Ochrona zwierząt

Podczas sytuacji chemicznego skażenia obszaru działania mające na celu ochronę zwierząt polegają na zabezpieczeniu-uszczelnieniu obór i chlewni z bydłem i trzodą- i uniemożliwieniu przedostawania się szkodliwych substancji do wnętrza. W budynkach gospodarczych, w miarę możliwości należy uszczelnić wszystkie otwory, przez które mogłoby przedostać się zanieczyszczenie. We wnętrzu uszczelnionych pomieszczeń, w skutek podwyższonej temperatury powietrza, wytwarza się nadciśnienie, które nie dopuszcza do przenikania środków trujących z zewnątrz. W uszczelnionych pomieszczeniach należy zgromadzić żywność i wodę na okres 5-7 dni, a dodatkowy zapas pożywienia (7-10 dni) powinien znajdować się zabezpieczony w bezpiecznej (pod względem przeciwpożarowym) odległości. W razie zagrożenia zwierzęta z gospodarstw położonych w pobliżu dużych miast, ośrodków przemysłowych oraz obiektów wojskowych należy wywieźć na odległość 20-50km. Planując ewakuację zwierząt w obszarze województwa, należy przyjąć zasadę, że najpierw zabezpieczamy i wywozimy materiał hodowlany (do reprodukcji), a następnie zwierzęta gospodarskie.