Syzyfowe Prace

Lekcja 21 27/03/2021

Temat: Syzyfowe Prace - wprowadzenie do omawiania lektury

Stefan Żeromski urodził sie w 1864 roku w Strawczynie koło Kielc w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Jest jednym z najznakomitrzych pisarzy polskich. był nominowany do nagrody Nobla aż 4 razy! Młody Żeromski stracił rodziców dosyć wcześnie (19 lat) i po ich śmierci utrzymywał sie głównie z udzielania korepoetycji. Niezbyt dobrze radził sobie w szkole z przedmiotami ścisłymi. Żeromski był bardzo zaangażowany w sprawy społeczne i patrityczne kraju. Jego dzieła poruszały wątki społeczne i szukał w nich rozwiązania dla spraw narodowych. Ważne utwoy: Przedwiośnie, Siłaczka, Ludzie bezdomni, rozdziobia Żeromski zmarł w 1925 roku.

Stefan Żeromski

Stefan Zeromski - sumienie narodu

Jak można wyjaśnić tytuł Syzyfowe prace? Jest nawiązaniem do mitologicznej opowieści o królu Syzyfie, który za swój podstęp wobec Zeusa został ukarany – w podziemiach Hadesu musiał wtaczać pod górę olbrzymi głaz. Gdy z wielkim trudem docierał do szczytu, głaz wymykał mu się z rąk. Za każdym razem Syzyf musiał swą pracę rozpoczynać od nowa. Dziś określenie syzyfowa praca oznacza bezowocny wysiłek, daremną pracę. Tytuł powieści Żeromskiego odnosi się do pracy rusyfikatorów, którzy chcą zwalczyć patriotyzm wśród polskich uczniów. Jest to praca syzyfowa, ponieważ chłopcy nie poddają się i jak głaz wymykają im się z rąk. Pod górę wspinają się też młodzi bohaterowie – ciągle zmagają się z własnymi problemami i z rusyfikacją, ale cały czas mają nadzieję, że ich wysiłek przyniesie im zwycięstwo.

Kim był Syzyf? Król Syzyf panował w Koryncie. Był ulubieńcem bogów, sam Zeus zapraszał go na uczty. Lecz miał jedną wadę – lubił plotki. W końcu rozgniewał władcę Olimpu tak bardzo, że bóg ukarał plotkarza. Syzyf, strącony do Tartaru, musiał wtaczać ciężki głaz na górę, ale gdy kamień był już u celu, spadał w dół. Pracę musiał zaczynać od nowa. Stąd – syzyfowa praca. Syzyfowa praca to trudny, ale bezowocny wysiłek, ciężka praca, nie dająca rezultatów.

Mit o Syzyfie

Jaka jest kompozycja Syzyfowych prac?

Powieść jest zbudowana z 16 rozdziałów.

Wszystkie są jakby zamkniętą całością.

Akcja powieści jest pozbawiona intrygi, składa się niejako z kolejnych obrazów – epizodów, uporządkowanych chronologicznie.

„Syzyfowe prace” są zbudowane na zasadzie narracji personalnej – pozycja narratora nakłada się na pozycję jednej lub więcej postaci, które są zaangażowane w opowiadaną historię, ale nie mówią o niej w pierwszej osobie.

Gdzie toczy się akcja książki?

Gdzie toczy się akcja książki?

Miejscem akcji są: wieś Gawronki (majątek Borowiczów), Owczary (szkoła elementarna), Kleryków (gimnazjum).

Kiedy toczy się akcja powieści Stefana Żeromskiego?

Akcja toczy się w latach 1871 – 1881.

Syzyfowe prace to troche powieść biograficzna. Żeromski kreuje bohaterów i sytuacje na wzór swojego dzieciństwa. On też nie był dobry z matematyki, tak jak Marcin Borowicz. On też był na stancji, tak jak główny bohater. On też pochodził domu ubogiego szlachcica.

Żeromski również stracił wcześnie matkę, tak jak Marcin Borowicz.

Najważniejsze problemy w książce

Najważniejsze problemy w książce

Rusyfikacja To narzucanie języka, kultury, wpływów rosyjskich innym narodom lub grupom etnicznym. Cel rusyfikacji: zdobycie dominacji Rosjan nad innymi, okupowanymi narodami.

Najważniejsze problemy w książce

Rusyfikacja To narzucanie języka, kultury, wpływów rosyjskich innym narodom lub grupom etnicznym. Cel rusyfikacji: zdobycie dominacji Rosjan nad innymi, okupowanymi narodami.

Przyjaźń Trudno mówić o wielkiej przyjaźni między chłopcami. Marcin jest samolubny i krytyczny wobec reszty kolegów. Po recytacji Reuty Ordona i pod wpływem Zygiera zakładają tajne stowarzyszenie patriotyczne. Wspólna konspiracja jednoczy ich, sprawia, że stają się prawdziwymi, wiernymi przyjaciółmi. Najbardziej zaprzyjaźnili się Radek z Zygierem.

Najważniejsze problemy w książce

Rusyfikacja To narzucanie języka, kultury, wpływów rosyjskich innym narodom lub grupom etnicznym. Cel rusyfikacji: zdobycie dominacji Rosjan nad innymi, okupowanymi narodami.

Przyjaźń Trudno mówić o wielkiej przyjaźni między chłopcami. Marcin jest samolubny i krytyczny wobec reszty kolegów. Po recytacji Reuty Ordona i pod wpływem Zygiera zakładają tajne stowarzyszenie patriotyczne. Wspólna konspiracja jednoczy ich, sprawia, że stają się prawdziwymi, wiernymi przyjaciółmi. Najbardziej zaprzyjaźnili się Radek z Zygierem.

Tęsknota i dorastanieMarcin Borowicz bardzo tęskni kiedy po raz pierwszy zostaje w szkole. W szkole przechodzi różne etapy rozumienia świata i rusyfikacji.

Główni bohaterowie

Marcin Borowicz

Główni bohaterowie

Marcin Borowicz

Pani Borowiczowa

Główni bohaterowie

Marcin Borowicz

Pani Borowiczowa

Pan Borowicz

Główni bohaterowie

Marcin Borowicz

Profesor Sztetler

Pani Borowiczowa

Pan Borowicz

Główni bohaterowie

Marcin Borowicz

Profesor Sztetler

Pani Borowiczowa

Pan Borowicz

Anna Stogowska (Biruta)

Główni bohaterowie

Marcin Borowicz

Profesor Sztetler

Pani Borowiczowa

Antoni Paluszkiewicz

Pan Borowicz

Anna Stogowska (Biruta)

Główni bohaterowie

Marcin Borowicz

Profesor Sztetler

Pani Borowiczowa

Pani Przepiórkowska

Antoni Paluszkiewicz

Pan Borowicz

Anna Stogowska (Biruta)

Główni bohaterowie

Marcin Borowicz

Profesor Sztetler

Pani Borowiczowa

Pani Przepiórkowska

Antoni Paluszkiewicz

Pan Borowicz

Anna Stogowska (Biruta)

Szymon Noga

Główni bohaterowie

Andrzej Radek

Marcin Borowicz

Profesor Sztetler

Pani Borowiczowa

Pani Przepiórkowska

Antoni Paluszkiewicz

Pan Borowicz

Anna Stogowska (Biruta)

Szymon Noga

Główni bohaterowie

Andrzej Radek

Marcin Borowicz

Profesor Sztetler

Pani Borowiczowa

Pani Przepiórkowska

Antoni Paluszkiewicz

Bernard Zygier

Pan Borowicz

Anna Stogowska (Biruta)

Szymon Noga