Tradycje i zwyczaje świąt Wielkanocnych
Autor: dr Emilia Kwaśna
Wiersz
"Przepis na mazurek"
Kilka nutek przełożę andrutem. Dam cukier waniliowy. Garść kluczy wiolinowych. Rodzynki. Szczyptę soli. Trochę pomarańczowych skórek. Różową kwietniową chmurę. Krzyżyki. Nieco gorzkich bemoli. Bardzo słodkie migdały. Wierzby co już sokiem napęczniały. I to będzie cały mój mazurek.
Joanna Kulmowa
Odpowiedz na pytania:
1. Jaki przepis zawarła w swoim wierszu poetka? 2. Wyobraź sobie, że realizujesz poetycki przepis na mazurek zgodnie z podana instrukcją w wierszu. Co może wówczas powstać? 3. Wymyśl własny niezwykły przepis, na przykład na wielkanocną potrawę, i przedstaw go (prześlij do kolegów, koleżanek czy też do mnie).
Jak zrobić mazurek?
Propozycja 2
Propozycja 1
Tradycje wielkanocne. Jak to było kiedyś…
Święta wielkanocne to wyjątkowy czas, w którym symboliczne obrzędy religijne, tradycja ludowa i świat przyrody splatają się w jedno. Chrześcijanie świętują zwycięstwo Jezusa nad śmiercią, przyroda budzi się do życia po zimie, zaś tradycje ludowe zarówno upamiętniają wydarzenia sprzed ponad 2000 lat, jak i podkreślają naturalne przemiany w przyrodzie – wiosna rozpoczyna nowy cykl życia, obsiewania, zbierania plonów i cieszenia się nimi.
Wielki Czwartek
W Wielki Czwartek chłopcy ze wsi wyganiali Wielki Post, hałasując kołatkami (dzwony kościelne milczały aż do Niedzieli Wielkanocnej). Dzieci robiły dobry uczynek i przy okazji świetnie się bawiły. Do dziś księża praktykują w ten dzień obrzęd polewania stóp dwunastu mężczyznom. To na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy Chrystusa z apostołami.
Wielki Piątek
Wielki Piątek to dzień wyciszenia. W Kościele nie ma mszy świętej (to jedyny taki dzień w roku), natomiast gromadzą się tam wierni, którzy modlą się w ważnych dla siebie intencjach. W niemal każdym polskim kościele jest nocne czuwanie przy grobie Jezusa, którego pilnują strażnicy (strażacy, harcerze, żołnierze). Dawniej piątkowe modlitwy były bardziej widowiskowe.
Wielka Sobota
Wielka Sobota to Wigilia Wielkanocy. Podczas nabożeństwa w tym dniu święci się ogień, wodę i ciernie. Ogień symbolicznie spala to, co stare, woda daje życie. Dawniej wodą spryskiwano dom, by rok był spokojny. Podsycano ogień i wrzucano do niego leszczyny. Popiół rozrzucano w dniu pierwszej orki, co miało zapewnić szczęście i dostatek. Dziś ogień pełni inną rolę, służy do odpalenia paschału, czyli wielkiej świecy, która pali się aż do końca świąt Wielkiej Nocy. Paschał stoi tuż przy ołtarzu.
Sobota to również dzień święcenia pokarmów. Zgodnie z tradycją święconka powinna zostać przygotowana już w Wielki Piątek.
Do koszyczka wkładamy: baranka – symbol zmartwychwstałego Chrystusa, jajka – symbol rodzącego się życia, chrzan – symbol siły, wędlina – symbol płodności i dostatku, ser – symbol zdrowia dla zwierząt hodowlanych, sól – symbol oczyszczenia domostwa od złego oraz istota prawdy, ciasto (babka) – symbol wszechstronnych umiejętności.
Tradycyjne świąteczne potrawy to: żurek – czyli barszcz biały, kiełbasa – zwykle biała, na ciepło, szynka wędzona w jałowcowym dymie, ćwikła z chrzanem, pieczone mięso, własnoręcznie wykonana babka, mazurek z artystycznymi dekoracjami, pascha, kołacz, sernik (kiedyś zwany przekładańcem).
Według tradycji stół świąteczny powinien być przykryty białym obrusem i udekorowany liśćmi bukszpanu. Na środku stołu stawiamy baranka, np. na łączce z rzeżuchy. Rzeżucha to symbol sił witalnych i rodzącego się życia. W Niedzielę Wielkanocną świętujemy! Wstajemy bardzo wcześnie, by pójść na mszę zwaną rezurekcyjną. Niedziela to najważniejsze święto chrześcijańskie, nazywane dawniej Paschą. Następnie zasiadamy do świątecznego rodzinnego śniadania. Wielkanocna Niedziela to czas przeznaczony na rodzinne biesiadowanie. Dzieci bawią się w poszukiwanie prezentów podrzuconych przez zajączka.
Wielkanocny Poniedziałek (lany poniedziałek, śmigus-dyngus) to czas radości, zabawy, psikusów, na które wszyscy czekali przez cały okres postu. W tym dniu polewamy się wodą. Dawniej śmigus i dyngus były osobnymi zwyczajami – śmigus oznaczał tradycyjne smaganie, czyli uderzanie wierzbowymi gałązkami lub polewanie wodą. Wszystko w formie zabawy – chłopcy smagali dziewczęta po gołych łydkach. Dyngus to inaczej wykup. Chłopcy chodzi od domu do domu i w zamian za życzenia i śpiew domagali się wykupu w postaci pisanek, słodyczy, pieniędzy. Z czasem połączono te zwyczaje i dziś tylko polewamy się wodą. Dawniej chodzono po wsi z kogutem – symbolem sił witalnych i urodzaju. Kogutek był mile widzianym gościem w każdym gospodarstwie. Z czasem żywe zwierzęta zastąpiły te gliniane, drewniane. W Wielkanocny Poniedziałek święci się pola. Gospodarze wyruszają w procesji na pola. Święcą je palmami nasączonym wodą. Z tych pal robią krzyżyki i wbijają w ziemię, aby zapewnić sobie dostatek. To okazja do spotkań towarzyskich i rozmów, cieszenia się wspólnie spędzanym czasem i budzącą się do życia przyrodą.
Zwyczaje wielkanocne
Kliknij tutaj, aby odtworzyć
Praca plastyczna
Jak zrobić pisanki wielkanocne?
Propozycja 2
Propozycja 3
Propozycja 1
Praca plastyczna
Jak zrobić kurczaczka wielkanocnego?
Propozycja 3
Propozycja 1
Propozycja 2
Praca plastyczna
Jak zrobić baranka wielkanocnego?
Propozycja 1
Propozycja 1
Propozycja 2
Krzyżówki Wielkanocne
Propozycja 1
Propozycja 3
Propozycja 2
Dziękuję!
Pamiętajcie, róbcie zdjęcia swoim pracom i wysyłajcie na adres e-mail: EKwasna@sp29.lublin.eu
prezentacja - Tradycje i zwyczaje świąt Wielkanocnych
dr Emilia Kwaśna
Created on March 26, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Animated Chalkboard Presentation
View
Genial Storytale Presentation
View
Blackboard Presentation
View
Psychedelic Presentation
View
Chalkboard Presentation
View
Witchcraft Presentation
View
Sketchbook Presentation
Explore all templates
Transcript
Tradycje i zwyczaje świąt Wielkanocnych
Autor: dr Emilia Kwaśna
Wiersz
"Przepis na mazurek"
Kilka nutek przełożę andrutem. Dam cukier waniliowy. Garść kluczy wiolinowych. Rodzynki. Szczyptę soli. Trochę pomarańczowych skórek. Różową kwietniową chmurę. Krzyżyki. Nieco gorzkich bemoli. Bardzo słodkie migdały. Wierzby co już sokiem napęczniały. I to będzie cały mój mazurek.
Joanna Kulmowa
Odpowiedz na pytania:
1. Jaki przepis zawarła w swoim wierszu poetka? 2. Wyobraź sobie, że realizujesz poetycki przepis na mazurek zgodnie z podana instrukcją w wierszu. Co może wówczas powstać? 3. Wymyśl własny niezwykły przepis, na przykład na wielkanocną potrawę, i przedstaw go (prześlij do kolegów, koleżanek czy też do mnie).
Jak zrobić mazurek?
Propozycja 2
Propozycja 1
Tradycje wielkanocne. Jak to było kiedyś…
Święta wielkanocne to wyjątkowy czas, w którym symboliczne obrzędy religijne, tradycja ludowa i świat przyrody splatają się w jedno. Chrześcijanie świętują zwycięstwo Jezusa nad śmiercią, przyroda budzi się do życia po zimie, zaś tradycje ludowe zarówno upamiętniają wydarzenia sprzed ponad 2000 lat, jak i podkreślają naturalne przemiany w przyrodzie – wiosna rozpoczyna nowy cykl życia, obsiewania, zbierania plonów i cieszenia się nimi.
Wielki Czwartek
W Wielki Czwartek chłopcy ze wsi wyganiali Wielki Post, hałasując kołatkami (dzwony kościelne milczały aż do Niedzieli Wielkanocnej). Dzieci robiły dobry uczynek i przy okazji świetnie się bawiły. Do dziś księża praktykują w ten dzień obrzęd polewania stóp dwunastu mężczyznom. To na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy Chrystusa z apostołami.
Wielki Piątek
Wielki Piątek to dzień wyciszenia. W Kościele nie ma mszy świętej (to jedyny taki dzień w roku), natomiast gromadzą się tam wierni, którzy modlą się w ważnych dla siebie intencjach. W niemal każdym polskim kościele jest nocne czuwanie przy grobie Jezusa, którego pilnują strażnicy (strażacy, harcerze, żołnierze). Dawniej piątkowe modlitwy były bardziej widowiskowe.
Wielka Sobota
Wielka Sobota to Wigilia Wielkanocy. Podczas nabożeństwa w tym dniu święci się ogień, wodę i ciernie. Ogień symbolicznie spala to, co stare, woda daje życie. Dawniej wodą spryskiwano dom, by rok był spokojny. Podsycano ogień i wrzucano do niego leszczyny. Popiół rozrzucano w dniu pierwszej orki, co miało zapewnić szczęście i dostatek. Dziś ogień pełni inną rolę, służy do odpalenia paschału, czyli wielkiej świecy, która pali się aż do końca świąt Wielkiej Nocy. Paschał stoi tuż przy ołtarzu.
Sobota to również dzień święcenia pokarmów. Zgodnie z tradycją święconka powinna zostać przygotowana już w Wielki Piątek.
Do koszyczka wkładamy: baranka – symbol zmartwychwstałego Chrystusa, jajka – symbol rodzącego się życia, chrzan – symbol siły, wędlina – symbol płodności i dostatku, ser – symbol zdrowia dla zwierząt hodowlanych, sól – symbol oczyszczenia domostwa od złego oraz istota prawdy, ciasto (babka) – symbol wszechstronnych umiejętności.
Tradycyjne świąteczne potrawy to: żurek – czyli barszcz biały, kiełbasa – zwykle biała, na ciepło, szynka wędzona w jałowcowym dymie, ćwikła z chrzanem, pieczone mięso, własnoręcznie wykonana babka, mazurek z artystycznymi dekoracjami, pascha, kołacz, sernik (kiedyś zwany przekładańcem).
Według tradycji stół świąteczny powinien być przykryty białym obrusem i udekorowany liśćmi bukszpanu. Na środku stołu stawiamy baranka, np. na łączce z rzeżuchy. Rzeżucha to symbol sił witalnych i rodzącego się życia. W Niedzielę Wielkanocną świętujemy! Wstajemy bardzo wcześnie, by pójść na mszę zwaną rezurekcyjną. Niedziela to najważniejsze święto chrześcijańskie, nazywane dawniej Paschą. Następnie zasiadamy do świątecznego rodzinnego śniadania. Wielkanocna Niedziela to czas przeznaczony na rodzinne biesiadowanie. Dzieci bawią się w poszukiwanie prezentów podrzuconych przez zajączka.
Wielkanocny Poniedziałek (lany poniedziałek, śmigus-dyngus) to czas radości, zabawy, psikusów, na które wszyscy czekali przez cały okres postu. W tym dniu polewamy się wodą. Dawniej śmigus i dyngus były osobnymi zwyczajami – śmigus oznaczał tradycyjne smaganie, czyli uderzanie wierzbowymi gałązkami lub polewanie wodą. Wszystko w formie zabawy – chłopcy smagali dziewczęta po gołych łydkach. Dyngus to inaczej wykup. Chłopcy chodzi od domu do domu i w zamian za życzenia i śpiew domagali się wykupu w postaci pisanek, słodyczy, pieniędzy. Z czasem połączono te zwyczaje i dziś tylko polewamy się wodą. Dawniej chodzono po wsi z kogutem – symbolem sił witalnych i urodzaju. Kogutek był mile widzianym gościem w każdym gospodarstwie. Z czasem żywe zwierzęta zastąpiły te gliniane, drewniane. W Wielkanocny Poniedziałek święci się pola. Gospodarze wyruszają w procesji na pola. Święcą je palmami nasączonym wodą. Z tych pal robią krzyżyki i wbijają w ziemię, aby zapewnić sobie dostatek. To okazja do spotkań towarzyskich i rozmów, cieszenia się wspólnie spędzanym czasem i budzącą się do życia przyrodą.
Zwyczaje wielkanocne
Kliknij tutaj, aby odtworzyć
Praca plastyczna
Jak zrobić pisanki wielkanocne?
Propozycja 2
Propozycja 3
Propozycja 1
Praca plastyczna
Jak zrobić kurczaczka wielkanocnego?
Propozycja 3
Propozycja 1
Propozycja 2
Praca plastyczna
Jak zrobić baranka wielkanocnego?
Propozycja 1
Propozycja 1
Propozycja 2
Krzyżówki Wielkanocne
Propozycja 1
Propozycja 3
Propozycja 2
Dziękuję!
Pamiętajcie, róbcie zdjęcia swoim pracom i wysyłajcie na adres e-mail: EKwasna@sp29.lublin.eu